ما برنده‌ایم

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
خبر مربوط به رد طرح پیشنهادی 3 کشور اروپائی برای کنار گذاشتن همیشگی چرخه سوخت هسته ای توسط ایران، بازتاب وسیعی در جهان داشت. این پیشنهادها با یک تاخیر 4 روزه تسلیم مقامات وزارت خارجه شد و از همان ابتدا بخاطر اصرار طرفهای اروپائی برای حذف چرخه سوخت اتمی، مردود اعلام شد. نکات مهمی در این زمینه وجود دارد که توجه به آنها ابعاد تازه ای از جوسازی غرب علیه ایران اسلامی را افشا می‌کند.
1ـ طرح پیشنهادی 3 کشور اروپائی نه تنها بر کنار گذاشتن همیشگی چرخه سوخت هسته ای و محروم کردن دائمی ایران از چرخه سوخت اتمی اصرار دارد بلکه حتی در بخش پیشنهادات جبرانی هم بسیار کمتر از محورهای پیشنهادی همین 3 کشور درگذشته است و در واقع حتی از این بابت هم یک چرخش بزرگ 3 کشور اروپائی از مواضع گذشته شان تلقی می‌گردد.
در فهرست پیشنهادهای این 3 کشور حتی نیازهای استراتژیک اروپا به عنوان هدیه ای برای ایران معرفی شده و از جمله تصریح کرده اند که ایران را بعنوان یک منبع انرژی برای اروپا به رسمیت می شناسند! و حال آنکه این اروپا است که به ایران بعنوان یک منبع جدی انرژی احتیاج دارد و ایران بایستی در قبال رفع نیاز اروپا «امتیاز بگیرد».
این پیشنهادات 3 کشور اروپائی حتی از این بابت هم اهانت آمیز و از موضع مغرورانه ای تنظیم شده که ماهیت طلبکارانه ای را برای اروپا به تصویر می‌کشد.
2ـ پیشنهادهای 3 کشور اروپائی برای کنار گذاشتن چرخه سوخت اتمی باماده چهارم معاهده ان پی تی و همچنین با مفاد توافقنامه تهران و پاریس در تناقض است و صراحتا خواستار تحقق مطلبی است که نافی حقوق ایران بعنوان یک عضو معاهده ان پی تی محسوب می شود. این پیشنهاد در عین حال به منزله تلاش آشکار طرفهای اروپائی برای نقض توافقنامه های تهران و پاریس است و طرفهای اروپائی را بایستی برهمین اساس بعنوان ناقض توافقنامه های تهران و پاریس معرفی کرد.
3ـ شواهد و قرائن موجود نشانگر آنست که طرفهای اروپائی تعمدا پیشنهاداتی را به ایران ارائه کرده اند که می دانسته اند غیرقابل قبول است و ایران، پیشاپیش مخالفت خود را با آن اعلام کرده بود.
یک نکته ظریف در این زمینه وجود دارد که عدم صداقت طرفهای اروپائی و دو دوزه بازی آنها را ثابت می کند و آن اینکه آنها حتی قبل از ارائه پیشنهادات خود به ایران، درخواست تشکیل اجلاس اضطراری شورای حکام را کرده اند. این پیشدستی در تدارک تشکیل اجلاس اضطراری شورای حکام نشان می دهد که طرفهای اروپائی، پیشاپیش خود را برای برداشتن گامهای بعدی آماده کرده بودند.
در این زمینه روزنامه واشنگتن پست از تشکیل جلسه ای متشکل از مقامات آمریکا و 3 کشور اروپائی بمنظور بررسی راهکارهای اعمال فشار بیشتر بر ایران در روز 5 شنبه خبر داد. این زمان دقیقا یک روز قبل از ارائه پیشنهادات 3 کشور اروپائی به تهران است و نشان می دهد که 3 کشور اروپائی به دنباله روی کورکورانه از آمریکا پرداخته اند و در واقع حیثیت جهانی خود را حراج کرده‌اند.
4ـ سخنگوی آژانس بین المللی انرژی اتمی از تشکیل اجلاس اضطراری شورای حکام در روز 3 شنبه خبر داده و می افزاید: در صورت تغییر تصمیم تهران در مورد از سرگیری فعالیت اتمی، این اجلاس تشکیل نخواهد شد. تهدیدات مشترک آمریکا و 3 کشور اروپائی که از واشنگتن دستور می گیرند، بر این محور استوار است که اگر ایران به خواسته های تحکم آمیز 3 کشور اروپائی عمل نکند و آنرا نپذیرد، پرونده فعالیتهای هسته ای ایران به شورای امنیت ارجاع خواهد شد.
این تهدید، چندان هم بی سابقه نیست و آمریکا اکنون بیش از 2 سال است که چنین تهدیدی را تکرار می کند. اما در طول 2 سال اخیر، یک نوع «تقسیم کار» بین آمریکا و 3 کشور اروپائی بوجود آمده که بموجب آن آمریکا مرتبا تهدید می کند و طرفهای اروپائی مرتبا تحقق شروط جدیدی را مطالبه می کنند و سعی دارند که بیش از پیش، امتیازات یکطرفه را از ایران بگیرند و حتی نیازهای استراتژیک خودشان را هم بعنوان «یک فرصت برای ایران» جا بیندازند!
خوبست یکبار برای همیشه، این تهدیدات آمریکا و اسرائیل که اکنون بصورت تهدیدات طرفهای اروپائی هم درآمده، کالبدشکافی شود تا دریابیم در پشت این تهدیدات آنها چه نکته ای نهفته است؟
اگر قرار باشد ما را از رفتن پرونده فعالیتهای صلح آمیز هسته ای ایران به شورای امنیت بترسانند و مرتبا امتیازات یکطرفه ای بگیرند و باز هم برای دریافت امتیازات بیشتری وسوسه شوند، باید پرسید که واقعا رفتن پرونده ایران به شورای امنیت، چه اهمیتی می تواند داشته باشد؟
فراموش نکنیم که آمریکا و حتی برخی از طرفهای اروپائی مرتبا بر این نکته تاکید ورزیده اند که ایران اصولا به انرژی هسته ای نیازی ندارد و با داشتن آنهمه ذخایر نفتی و گازی جهان، بایستی فکر استفاده از انرژی هسته ای حتی برای مقاصد صلح آمیز را هم کنار بگذارد. این درحالی است که حتی همین امروز هم آمریکا درباره بهره برداری کامل ایران از ذخایر نفتی و گازی ایران کارشکنی می کند و سعی دارد قراردادهای نفتی وگازی ایران با سایر کشورها را دچار اختلال کند و اگر توانست، آنها را ابطال کند.
به عبارت روشن تر، اگر قرار باشد ایران به خواسته ها و تهدیدات آمریکا و اروپا اهمیتی بدهد، حتی ذخایر نفت و گاز خود را نیز بایستی مهر و موم کند. چرا که از دید آنها، ایران بایستی یک کشور عقب افتاده معرفی شود. ومگر مردم ایران فراموش کرده اند که انگلیس، آمریکا، فرانسه و آلمان، همان شرکای جرم صدام در جنگ 8 ساله علیه ایران بوده اند که امروزه با شکست و سقوط صدام درصدد ادامه دشمنی علیه ایران در جاهای دیگر و با بهانه های دیگر هستند؟
آمریکا و 3 کشور اروپائی دنباله روی آمریکا فاقد چنان اعتبار وآبروئی هستند که با ادامه دشمنی با ایران بتوانند چیز زیادی را در شورای امنیت علیه ما تغییر دهند.
نکته مهم در این میان آنست که آمریکا و 3 کشور اروپائی دنباله روی آمریکا فاقد یک موضع روشن هستند و نمی توانند چیزی را علیه فعالیتهای صلح آمیز هسته ای ایران ثابت کنند. در این زمینه، توجه به موارد زیر می تواند موضوع را روشنتر سازد:
الف: بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی، بیشترین موارد بازرسی در طول تاریخ موجودیت آژانس را از تاسیسات اتمی ایران داشته اند ولی برای نمونه حتی یک مورد تخلف از پادمان ها و تعهدات بین المللی را گزارش نکرده اند و تصریح دارند که تمامی فعالیتهای اتمی ایران صلح‌آمیز است.
ب: جمهوری اسلامی ایران نه تنها مفاد ان پی. تی را پذیرفته و اجرا کرده است بلکه حتی پروتکل الحاقی را بصورت داوطلبانه اجرا کرده است. این بدین معنی است که از دیدگاه حقوقی تخلفی وجود ندارد که بتوان به آن استناد کرد.
ج: تعلیق غنی سازی اورانیوم حتی درصورت از سرگیری فعالیت در واحد یوسی اف اصفهان و تاسیسات نطنز، باز هم تخلفی از مفاد ان پی تی نیست.
در واقع، ایران در زمینه فعالیتهای صلح آمیز هسته ای خود مرتکب تخلفی نشده که از ارجاع پرونده اش به شورای امنیت نگران باشد و اصولا جمهوری اسلامی ایران بایستی به طرفهای اروپائی نشان دهد که به چیزی بیش از قوانین بین المللی، خود را متعهد نمی داند و برای خوشایند کسانی که اشتهای سیری ناپذیری دارند، بیش از این به حسن نیت یکطرفه اش ادامه نخواهد داد و بیش از این به طرف های مذاکره برای سواستفاده از حسن نیت ایران، فرصت نخواهد داد. دقیقا به همین دلیل است که ما نبایستی در برابر تهدیداتی که اکنون 2 سال است مستمرا ادامه دارد، ذره ای عقب نشینی کنیم. پرونده هسته ای ایران به هر جا که برود، قطعا ما برنده‌ایم.