اتحاد ملی، انسجام اسلامی(بخش دوم و پایانی)

ب - انسجام اسلامی

سال ۸۶ که با تدبیر و موقعیت‌سنجی مقام معظم رهبری به عنوان «اتحاد ملی و انسجام اسلامی» نامگذاری گردیده از دو گستره مجزا تشکیل شده که شعاع آن اقصی نقاط جهان اسلام را پرتوافشانی می‌نماید. همانگونه که سال پیامبر اعظم(ص) منحصر به ایران اسلامی نبود، عنوان سال جاری نیز دامنه کشورهای اسلامی را با توجه به پیوندها و آرمانهای همسو و دشمن مشترک، شامل می‌شود. در شرایط حساس کنونی، جهان اسلام – متشکل از ۵۵ کشور اسلامی و حدود یک و نیم میلیارد جمعیت- نیازمند وحدت، انسجام و یکپارچگی است. نبود یکپارچگی و همگرایی میان جوامع مسلمان، بستر نفوذ قدرتهای استکباری را در میان مسلمانان فراهم نموده است. قدرتهای فرامنطقه‌ای نقطه امیدشان به تفرقه‌افکنی و تشدید اختلافهای فرقه‌ای موجود در جهان اسلام است تا در پرتو چنین فرصت مغتنمی، اهداف استعماری خود را پیگیری نمایند و با دامن زدن به اختلافهای جزیی، زمینه‌های انسجام اسلامی را با تردیدهای جدی مواجه نمایند. صاحبان زر و زور بین‌المللی که از دیرباز سرمایه‌گذاری خود را بر روی فرق مذهبی و تحریک نمودن آنها جهت رویارویی با یکدیگر به عنوان استراتژیهای کلان و مهم متمرکز نموده‌اند، در سالهای اخیر با جوسازیهای مختلف، بخصوص بهانه‌تراشی جهت حضور در منطقه خاورمیانه، برای رسیدن به اهداف شوم خویش سرمایه‌گذاریهای مضاعفی انجام داده‌اند. درگیریهای داخلی عراق و لبنان در سال گذشته به عنوان بخشی از این پروژه به شمار می‌رود که در صورت غفلت اصحاب فکر و اندیشه و سران دولتهای اسلامی و روشنفکران مسلمان، شعله‌های این فتنه دامن دیگر کشورهای اسلامی را نیز خواهد گرفت. اگر چه به ظاهر چالشها را با صبغه حقوقی ساپورت می‌نمایند، ولی در بطن مطالبات و کارگردانی پشت صحنه، انگیزه‌های رویارویی فرقه‌ای نهفته است. بدون شک، چالشهای موجود در کشورهای اسلامی اگر توسط بیگانگان هدایت نشود، در داخل کشورهای اسلامی با هزینه کمتری قابل حل و فصل خواهد بود. ورود عناصر خارجی نه تنها باعث گسترش و ازدیاد مناقشات می‌شود، بلکه هزینه‌های بیشتر و سنگین‌تری را برطرفهای درگیر تحمل را برطرفهای درگیر تحمیل می‌نماید. گذشت تاریخ ثابت نموده که هرگاه چالشهای منطقه‌ای بازیگران بیشتری (بخصوص عنصر فرامنطقه‌ای) داشته است، نه تنها در مدت زمان کوتاهی به نتیجه نرسیده، بلکه تداوم مناقشه به بحران تبدیل شده و فرجام آن جز تسویه حسابهای خونین فرقه‌ای و قومی نبوده است. عراق به عنوان ویترین درگیریهای فرقه‌ای در سالهای اخیر، نقطه عزیمت فاز جدید پروژه رویارویی شیعه و سنی در خاورمیانه بوده است تا در صورت توفیق، در قالب یک الگو به دیگر کشورهای اسلامی نیز صادر شود، ولی هوشیاری علما و مردم، آمریکا و همپیمانانش را با بن بست مواجه نمود و مردم فهیم عراق با وجود تبلیغات سوء، به وحدت شیعه و سنی تأکید نموده و حوادث کشورشان را با منشأ خارجی مرتبط می‌دانند.

لبنان صحنه دیگری از عملیاتی کردن این برنامه‌ها بود که بیداری علما، مردم و دولتمردان جهان اسلام این فرصت را نیز از بیگانگان سلب نمود، لیکن باید متوجه بود که دشمنان در هر موقعیتی در پی عملی کردن این نقشه‌ها هستند؛ از این رو، رسالت برای عقیم نمودن این سیاستها مضاعف می‌گردد.

مقام معظم رهبری با درایت و آگاهی از وضعیت موجود جهان اسلام، برای مقابله با انگیزه‌های شوم دشمنان، انسجام اسلامی را در سال جاری به عنوان یک راهبرد مطرح نمودند. ایشان در خصوص ایجاد شکاف بین پیروان دین مبین اسلام معتقدند: «... امروز دستهایی برای ایجاد شکاف بین فرقه‌های مسلمان وجود دارد. کسانی که این تلاش را می‌کنند، نه این طرف را قبول دارند نه آن طرف را؛ هم با این طرف  دشمنند، هم با آن طرف. مراقب باشید با دستهای خبیثی که در اصل از طرف همان مراکز استکباری و استعماری هدایت می‌شود، همکاری نکنید ...» براساس فرمایشهای رهبر فرزانه انقلاب، دشمن در حالی استراتژی حمایت از یک فرقه را دنبال می‌کند که هیچ کدام از فرق اسلامی را قبول ندارد، و در پی دستیابی به مقاصد استکباری خویش است. اکنون در برخی کشورهای اسلامی همان فرقه‌ای که مورد حمایت است، بیشترین ستمها با چراغ سبز آمریکا به آنها صورت می‌گیرد. به عبارت دیگر، آمریکا به تناسب تأمین نیازهایش و با هدف کلان بستر سازی جهت رویارویی فرق مذهبی، از برخی گروهها حمایت موسمی می‌کند. مقام معظم رهبری کشورهای اسلامی را با توجه به پیوندهای گسترده به یکپارچگی و همگرایی اسلامی فراخواندند تا در پرتو چنین وحدتی، مسلمانان ضمن هوشیاری و آگاهی نسبت به ترفندهای قدرتهای حیله‌گر،  بتوانند هر گونه تهدیدی از سوی آنان را به فرصت تبدیل نمایند. بدون تردید، دشمن به دلیل غفلت از ظرفیت درونی اسلام و شیرازه دین نبوی، سرمایه‌گذاری بیهوده‌ای انجام داده است و مسلمانان با تمسک به قرآن و پیروی از آموزه‌های دینی و براساس قاعده نفی سبیل، راه هرگونه تسلط کفار را مسدود و مطالبات توسعه‌طلبانه آنان را با همگرایی و براساس مبادی مشترک و مبانی وحدت‌آفرین، به آرزویی دست‌نیافتنی مبدل خواهند نمود.

آقای ژیل کوپر رئیس بخش جهان اسلام دانشگاه پاریس، در خصوص پیوند شیعه و سنی معتقد است ورود آمریکا به جهان اسلام و سرمایه‌گذاری بر شکاف فرق مذهبی، ناشی از فقدان شناخت صحیح از گروههای اسلامی قلمداد می‌گردد. وی تصریح نموده است که ایرانیها در دوران جنگ ۸ ساله، با عملیات شهادت‌طلبانه، موازنه قوا را که در ابتدای جنگ از برتری مطلق عراق حکایت می‌نمود، به نفع خویش تغییر دادند و شیعیان لبنان الگوی مبارزاتی رزمندگان ایرانی را در مصاف با اسرائیل در جنوب لبنان به راهبردی عملیاتی تبدیل نمودند و رژیم صهیونیستی را از جنوب لبنان خارج کردند؛ از سویی، جنبشهای حماس و جهاد اسلامی که سنی مذهب هستند، با الگوپذیری از نوع مبارزات حزب‌ا... لبنان، ارتش اسرائیل را دچار استیصال و ضعف نمودند، چنانکه برخی از مقامهای سیاسی رژیم صهیونیستی اذعان داشتند که ما نمی‌دانیم چه ارتشی را برای مقابله با حماس و جهاد اسلامی به کار بگیریم. بدین ترتیب، براساس اظهارات ژیل کوپل، جهان اسلام امروزه الگوی مبارزاتی واحدی را در مقابله با قدرتهای فرامنطقه‌ای اتخاذ نموده است و اختلافهای جزیی هیچگاه باعث نگردیده وحدت اسلامی در میان مسلمانان و کشورهای اسلامی کم‌رنگ گردد.

بنابراین، به نظر می‌رسد جامعه مسلمانان جهان بیش از پیش به انسجام و یکپارچگی نیازمندند تا زمینه هر گونه اختلاف‌افکنی را از دشمن سلب نموده و مهمترین افق امید قدرتهای زورمدار و هژمونی سلطه را که بر محور مبانی مشترک، به یأس و ناکامی مبدل نمایند.

 انتظار می‌رود، روشنفکران و صاحبان خرد و اندیشه در دنیای اسلام با رصد این پروژه تفرقه‌افکنانه دشمن و با موضعگیری بهنگام مبتنی بر اندیشه‌های اسلامی، صفوف وحدت و انسجام مسلمانان جهان را مستحکم نمایند و پروپاگاندای دشمن را که با ایجاد فضای کاذب فرقه‌ای بدان امید بسته‌اند، برای همیشه ریشه‌کن کنند.