جوانگرایی و کارنامه مدعیان

کاندیداهای ریاست جمهوری این روزها در کنار تعریف از نبوغ و توانایی ها و خوبی های جوانان می گویند اگر زمام امور کشور را مردم به دستشان دهند برای حل مشکلات جوانان کارها خواهند کرد.
دادن مسئولیت های کلیدی به جوانان (در حدی که بعضی از نامزدها حداکثر سن برای اعضای کابینه تعیین کرده اند) ایجاد اشتغال برای جوانان در حد ریشه کنی بیکاری، برداشتن کنکور، ایجاد امکانات تفریحی و ورزشی برای جوانان، فراهم کردن همه گونه آزادی سیاسی و اجتماعی برای جوانان حتی در حد برداشتن برخی خطوط قرمز اعتقادی و فرهنگی، همه بخشی از وعده های نامزدهاست که شیرین هستند اما عملی شدن آنها به شدت مورد تردید؛
زیرا به جز یکی دو نفر از نامزدهای هشتگانه بقیه چگونگی تحقق وعده ها را روشن نکرده اند و به جز همین یکی دو نفر نگفته اند که در دوران مسئولیت های گذشته و حال خود چگونه جوانگرایی کرده اند. بی تردید شکل هرم سنی جامعه ما و اینکه بیش از شصت درصد رای دهندگان جوان هستند نامزدها را وادار به این همه توجه به مشکلات جوانان کرده است.
انتخاب یک نامزد ریاست جمهوری از میان هشت تن که همه بهترین ها را وعده می دهند کار سختی است اما به بهانه این سختی آحاد مردم به خصوص جوانان نمی توانند دست روی دست بگذارند و از این فرصت طلایی برای تعیین سرنوشت قوه مجریه غفلت کنند. پس باید اصلح را تشخیص دهند و با انداختن برگه رای به صندوق زمام امور را به دست او بدهند.
اما در مورد چگونگی تشخیص اصلح از روی وعده هایی که به قشر جوان داده اند می توانند با مراجعه به کارنامه کمی و کیفی عملکرد نامزدها در دوران مسئولیت های فعلی و قبلی به معیارهای ذیل توجه کنند:
۱- کدامیک از نامزدها با توجه به تعریف استاندارد دو مفهوم سن جوانی و مسئولیت ملی کشوری در سنین جوانی، شیرینی مورد اعتماد واقع شدن و گمارده شدن به مسئولیت در سطح ملی را چشیده اند و در عین حال عملکردشان نه از سوی خود که از سوی ناظران بیطرف موفق ارزیابی شده است.
۲- کدامیک از نامزدها در دوران مسئولیت های اخیر خود قدرت ریسک برای انتخاب همراهان کلیدی و اصلی خود و نه زینت المجالس و عناصر نمایشی از میان جوانان را داشته اند.
۳- کدامیک از نامزدها تحسین کننده علم و فضل جوانان به جای ظاهر و شعار ایشان بوده اند و منابعی را برای توسعه این علم و فضل به جای کمک به شعار و تبلیغ تخصیص داده اند.
۴- کدامیک از نامزدها در هنگام انتخاب مباشر و پیمانکار و مشاور و خلاصه عرضه کنندگان خدمات از میان خارج از کارمندان و سیستم اداری خود، شرکت ها و گروه ها و افرادی را برگزیده اند که جوان بوده اند و جوان بودن آنها در مقابل نام و شهرت رقبا و همگان در نظر ایشان سبب کنارراندن ایشان نشده است.
۵- کدامیک از نامزدها در محافل رسمی یا سخنرانی و مهمتر از همه در دفتر کار خود پذیرای جوانان منتقد آرمانگرا بودند و در مقابل لحن صریح و بعضا گزنده منتقدان جوان اهل تحمل در بحث و دادن پاسخ نیکو از نوعی که قرآن می فرماید (وجادلهم بالتی هی احسن) و کدامیک منتقد را دچار غضب کرده اند و از دفتر خود بیرون کرده و به آنها وقت مجدد نداده اند و از طریق حراست و حفاظت و گزینش و محتسب و عسس با آنان برخورد کرده اند.
۶- کدامیک از نامزدها طرح ها و تحقیقات و فن آوری های جوانان را پذیرفته اند و به جز تشویق لفظی و احیانا دادن سکه آنها را در سازمان خود عملیاتی کرده و جایگزین طرح های قدیمی یا وارداتی کرده اند.
۷- کدامیک از نامزدها محدوده جوانان را از جوانان اهل بیت خود و معاونان و همکاران و جریانات سیاسی هم فکر و هم حزبی هایشان گسترده تر دانسته و در تصدی خود در مسئولیت های دیگر در استخدام و گزینش و قرارداد و مشاوره و پول دادن برای تحقیقات را به روی قاطبه جوانان فاضل گشوده خواسته اند.
۸- کدامیک از نامزدها در وعده های خود به جوانان با توجه به محدودیت واقعی کشور توجه دارند.شمه ای از این محدودیت ها عبارتند از: منابع مادی، مقررات پایه ای همچون قوانین چشم انداز برنامه پنجساله توسعه، بودجه سالیانه، واقعیت های مراکز رسمی قدرت همچون مجلس و قوه قضاییه و مجمع تشخیص مصلحت و حتی مراکز غیررسمی قدرت.
۹- کدامیک از نامزدها به دین باوری و عرق ملی قاطبه جوانان آنقدر باور دارند که در دفاع از ایشان در مقابل برخی تنگ نظری ها و تندروی هایی که فاقد مبنای دینی و قانونی هستند ایستادگی کنند.
۱۰- کدامیک از نامزدها در دوران تصدی های قبلی خود مقوله فرهنگ غنی اسلامی و ایرانی را آنچنان جدی گرفته اند که گروه هایی از جوانان را که به علت های گوناگون اقتصادی و اجتماعی در حال دورشدن از فضیلت های دینی و ملی بوده اند و می رفتند که در میان شادی دشمنان سلطه گر به جماعت ستیزنده با هویت دینی و ملی بپیوندند از میانه راه با حسن تدبیر و حسن خلق و حسن تبلیغ بازگردانند و در زمره مدافعان دین و فرهنگ درآورند.