کارت قرمز پیش از آغاز بازی!

مرتضی رضائیان
رای هوشیارانه و قاطع مردم به دکتر احمدی نژاد در انتخابات اخیر چنان باشکوه بوده که خواب های دشمنان خارجی را برآشفته و برنامه های بدخواهان داخلی را نقش بر آب کرده است.
مردم آرمان خواه ایران اسلا‌می در آن بلبشوی تبلیغاتی و به رغم هجمه های سنگین بی تقوایان هزارچهره علیه کاندیدای مکتبی و خدمتگزار، بی اعتنا به برخی شعارهای جذاب مادی و یا آمیخته به مفاهیم سیاسی رایج غربی ها، به «شعارهای عدالت خواهانه، ‌اصول گرایانه و ارزش های انقلا‌ب» گرایش نشان دادند و منادی راستین آن یعنی دکتر احمدی نژاد را برای تصدی مسئولیت سنگین ریاست جمهوری در ام القرای جهان اسلا‌م لا‌یق دانسته، او را با رأیی شگفت انگیز به این سمت نشاندند.
پس از روشن شدن خواست مردم، انتظار این بود که احزاب و برخی اشخاص سیاست زده از کارشکنی و تغافل دست برداشته،‌همسو با دریای خروشان امت هوشیار، دولت مکتبی را که با تمام توان در جهت خدمت رسانی صادقانه به ملت و آرمان های دینی و ملی آن می کوشد یاری رسانند؛‌ ولی متأسفانه برخی از اینان همچنان در حصارهای تنگ خویش ساخته باقی مانده اند و آگاهانه وناآگاهانه در مسیر تضعیف دولت دکتراحمدی نژاد گام برمی‌دارند.
در این میان کارشکنی ها و جوسازی های دشمنان قسم خوردهِ خارجی و پادوهای داخلی آن ها دور از انتظار نیست؛ شگفتی از برخی کسانی است که مُهر اصول گرایی و مردم داری را بر پیشانی خود حک کرده اند،ولی در حق مردم و دولت اصول گرای برگزیدهِ آن ها جفا روا می دارند. در حاشیه برخی فضاسازی ها علیه دولت متعهد و رئیس جمهور مکتبی و مردمی آن، یادآوری نکاتی چند خالی از لطف نیست:
1. بسیاری از انتقادها و جوسازی ها علیه رئیس جمهور محترم و دولت ایشان، بی جا و در مسیر رضایت بدخواهان داخلی و خارجی است. برخی چنان بر طبل انتظارات می کوبند که گویا آقای احمدی نژاد سال ها کار خود را آغاز کرده و در بهترین وضعیت قرار داشته است؛‌غافل از این که چند صباحی بیش از عمر دولت وی نمی گذرد و البته در همین مدت کوتاه به رغم همه کارشکنی ها و نداشتن امکان تغییرات آن چنانی در برنامه ها و بودجه های از پیش تعیین شده گام های بزرگی در عرصه های داخلی و خارجی برداشته است که بیان آنها دراین مختصر نمی گنجد. این عده داورنمایانی هستند که پیش از آغاز بازی، ‌کارت قرمز را به بازیکن نشان می‌دهند!
مقام معظم رهبری که از شروع به کار دولت احمدی نژاد همواره آن را مورد پشتیبانی خویش قرار داده و بر لزوم فرصت دادن به دولت و پرهیز از دامن زدن به توقعات تأکید کرده اند، بار دیگر در دیدار ائمه جمعه سراسر کشور تصریح فرمودند: «باید برای هرگونه ارزیابی، به رئیس جمهور و اعضای دولت امکان و فرصت کار داده شود؛ اما متأسفانه به رغم گذشت دو ما ه و نیم از آغاز به کار دولت جدید،‌برخی توقعات و انتظاراتی مطرح می شود که شش ماه و یا یک سال بعد از آغاز به کار دولت های قبلی،‌آن ها مطرح نمی‌شد!»
و این نشان می دهد که بسیاری از حرف های به ظاهر دلسوزانه و مخاطب پسند، نه از باب خیرخواهی بلکه به منظور انتقام گیری و کارشکنی در کار دولتی است که بی اعتنا به باج خواهی گروه ها و سیاست بازان چند چهره،‌ استوار و مصمم برای خدمت به مردم و مبارزه با باندهای مافیایی قدرت و ثروت به پیش می‌رود.
2. دولت کنونی با مشکلا‌ت و بحران های بسیاری در سطح داخل و خارج روبه رو است که درصد فراوانی از آن حاصل کوتاهی ها،‌بی تدبیری ها و قانون شکنیهای دولتهای گذشته می باشد. دولت پیشین به رغم بلوف های آن چنانی مبنی بر دستیابی به توفیق های کلا‌ن در عرصه بین المللی و روابط دیپلماتیک، نتوانست درجهت حل بحران هسته ای گام مثبتی بردارد و فقط گستاخی روز افزون آژانس بین المللی انرژی هسته ای و باج خواهی زورمداران بین المللی را برای دولت کنونی به ارمغان آورد.
در عرصهِ داخلی هم کوهی از مشکلا‌ت طاقت فرسای اقتصادی، فرهنگی، سیاسی را برای دولت دکتر احمدی نژاد به ارث گذاشته که حل همه آن ها در کوتاه مدت چندان آسان نمی نماید. با این همه، دولت در همین مدت کوتاه گام های بزرگی در جهت دفاع از اقتدار ملی و خدمتگزاری به مردم برداشته که به دلیل در اختیار نداشتن شبکه رسانه ای منسجم نتوانسته است بسیاری از آن ها را تبیین کند. رقیبان بی تقوا و مطرود از جانب مردم نیز با بهره گیری زیرکانه از این نکته، با بسیج همه امکانات تبلیغی و رسانه ای خوددر جهت گل آلود کردن آب وگرفتن ماهی مقصود گام بر میدارند. نگاهی هرچند گذرا به برخی روزنامه ها،‌سایت ها و دیگر تریبون های این جریان،‌خباثت آنان را بیش از پیش ثابت می‌کند.
3. انتقادهای خیرخواهانه دلسوزان به ویژه نمایندگان محترم مجلس شورای اسلا‌می ستودنی و ارزشمند است، ولی از برخی اظهارنظرها بوی آزاردهندهِ سهم خواهی و کارشکنی در مسیر دولت عدالت خواه به مشام می رسد. نماینده ای که در مورد ریاستش بر یکی از کمیسیون ها حرف و حدیث های فراوانی وجود دارد، ‌از تعویض مدیران عامل برخی بانک ها ـ که کم ترین اختیار قوه مجریه به شمار می آید ـ برآشفته می شود و رئیس جمهور محترم را به «سؤال» تهدید می‌کند!
نماینده دیگری در سخنانی موهن به بهانه تعیین استاندار بدون هماهنگی با وی، زمین و زمان را محکوم می کند و رئیس جمهور را نامرد می نامد! و موارد دیگر؛ غافل از این که براساس اصل تفکیک قوا، نمایندگان حق مداخله بیجا در وظایف قوه مجریه را ندارند.
در برخی محافل از طرح مضحک «عدم کفایت سیاسی رئیس جمهور»! سخن رانده می شود! همان نمایندگان محترمی که به آقای شریف زادگان ـ عضو شورای مرکزی حزب مشارکت ـ برای تصدی وزارت در کابینه آقای خاتمی با دست و دل بازی رأی اعتماد می دهند، از دادن رأی اعتماد به برخی وزیران مورد اعتماد دکتر احمدی نژاد پرهیز می کنند و برای رئیس جمهور خط و نشان می کشند. آیا از دید نمایندگان محترم، صلا‌حیت، ‌دلسوزی و تدین دکتر احمدی نژاد و وزرای برگزیدهِ وی از صلا‌حیت آقای خاتمی و همفکران او کم تر است؟!
نمایندگان مجلس شورای اسلا‌می نباید فراموش کنند که با رأی ملت افتخار حضور در خانه ملت را یافته اند، از این رو شایسته نیست در برابر خواست آن ها و رئیس جمهور محبوبشان سنگ اندازی کنند؛ چه این که مردم موضع گیری ها و کم لطفی ها را از یاد نخواهند برد ودر وقت مناسب، پاسخی شایسته به آن خواهند داد.ودر وقت مناسب، پاسخی شایسته به آن خواهند داد.