خروج از انفعال

سیدجلال فیاضی
مواضع ضد‌صهیونیستی رئیس‌جمهور اگر‌چه فریادهای مدافعان اشغالگران را بلند کرده است، اما می‌تواند جهان اسلام را از انفعال در برابر مهمترین مشکل مسلمانان خارج کند و دنیای غرب را در برابر تناقض‌های جدی در خصوص حمایت از صهیونیست‌ها قرار دهد.
دستمایه اصلی نژادپرستان صهیونیست برای تشکیل دولت صهیونی در سال 1945 مظلوم‌نمایی در برابر آنچه «کوره آدم‌سوزی» نازیها در سالهای 1939 به بعد خوانده بودند به طوری که واژه «هولوکاست» را که به معنای «قربانی بزرگ و در آتش سوزاندن و به معبود رسیدن» در واژگان غرب معنا می‌شد تحت عنوان نسل‌کشی یهودیان توسط نازیها وارد ادبیات سیاسی جهان کردند و حتی سازمان ملل متحد نیز 27 ژانویه هر سال را به عنوان «روز جهانی بزرگداشت یاد و خاطره هولوکاست» نامگذاری کرد. این مظلوم‌نمایی، جهان غرب را مجبور به حمایت از تشکیل دولت صهیونیستی کرد تا شرمندگی کوره‌های آدم‌سوزی را جبران کرده باشند! اگرچه برخی از محققان و مورخان غربی از جمله «روژه گارودی» و «ماکس وبر» به طور جدی نسبت به چنین واقعه‌ای ابراز تردید کرده و آمار کشتار 6 میلیون یهودی را نادرست دانسته‌اند و به همین سبب نیز مورد بی‌مهری و حتی محاکمه قرار گرفتند. اما اکنون پرسش رئیس‌جمهور ایران دنیای غرب را بر سر دوراهی قرار داده است. احمدی‌نژاد پرسیده است که اگر افسانه کوره آدم‌سوزی و کشتار 6 میلیونی درست است و به همین سبب اروپایی‌ها از صهیونیست‌ها حمایت می‌کنند تا جنایت غرب را جبران کرده باشند پس چرا خسارت آن را از کیسه مسلمانان می‌پردازند. بهتر است بخشی از خاک آلمان، اتریش، آمریکا، آلاسکا یا سرزمین پهناور و کم‌جمعیت کانادا در اختیار صهیونیست‌ها برای تشکیل دولت قرار گیرد و اگر این افسانه واقعیت ندارد بنابراین اصولا منشاء تشکیل رژیم اشغالگر و حمایت غرب از آنها منتفی است! از سوی دیگر پیشنهاد رفراندوم با پارادایم‌های مبتنی بر دمکراسی غرب هم سازگاری دارد و معلوم نیست چرا باز هم به آن تن نمی‌دهند؟!
آمریکا و غرب طی سالهای اخیر همواره دیپلماسی تهاجم بدون استناد محکمه‌پسند را علیه ایران پی گرفته‌اند و ایران را به حمایت از تروریسم و نقض حقوق بشر متهم کرده و تلاش می‌کنند ما را به انفعال بکشانند. اما در دنیای دیپلماسی امروز کشورهایی که در موضع انفعال قرار می‌گیرند نمی‌توانند از منافع ملی خود بخوبی دفاع کنند و حضور فعال در عرصه روابط بین‌الملل و تهاجم به نقاط ضعف رقبا می‌تواند زمینه تامین منافع ملی را در ارتباطات بین‌المللی فراهم آورد.