... چگونه میتوان از حقوق بشر سخن راند و در عین حال به صراحت انسانها را از حق مسلم آنها در دسترسی به دانش و فناوری در پزشکی، صنعت و انرژی محروم نمود و با زور و ارعاب از پیشرفت و تعالی بازداشت. آیا با ادعای انحراف احتمالی به سوی اهداف نظامی و با تهدید به استفاده از زور میتوان جلوی پیشرفت علمی و صنعتی ملتها را گرفت؟ ما پیشرفت و تعالی و رشد علمی در تمام زمینهها را حق همه ملتها میدانیم. برخورداری از همه علوم و فنون و به خصوص فناوری صلحآمیز تولید سوخت هستهای، متعلق به همه کشورها و ملتهاست و نمیتوان با محدود کردن آن در دست عدهای خاص ضمن محروم کردن اغلب ملتها و بهرهبرداریهای عظیم انحصاری و اقتصادی، از آن به عنوان ابزار سلطه نیز سود برد.
ما اینجا جمع شدهایم تا بر مبنای منشور سازمان ملل متحد، پاسدار "حقوق بشر" باشیم و به بعضی قدرتها اجازه ندهیم که بگویند "برخی کشورها از حق بیشتری برخوردارند" و "برخی حق ندارند از حقوق مشروع و قانونی خود نیز برخوردار باشند"، نباید اجازه داد برخی در ابتدای قرن 21 با بازگشت به تفکر قرون وسطی، بار دیگر مانع دسترسی جوامع به علم، فناوری و پیشرفت شوند..."
رویکرد ایران درباره مسئله هستهای
"... تسلیحات اتمی و اشاعه آن و اعمال آپارتاید در دستیابی به فناوری صلحآمیز هستهای دو خطر عمده دارد و در تقابل آشکار با آرامش و صلح جهانی است. با توجه به اینکه در سالیان گذشته اقدامی جدی توام با مکانیسم عملی برای اجزای کامل خلع سلاح و به خصوص اجرای مصوبات "کنفرانس بازنگری انپیتی" در سالهای 1995 و 2000 میلادی به عمل نیامده است، لازم است مجمع عمومی به عنوان فراگیرترین نماد سازمان ملل متحد، کمیته ویژهای را برای تهیه و ارائه گزارش جامع پیرامون تدوین راهکارهای عملی خلع سلاح کامل مامور نماید.
این کمیته در خصوص چگونگی انتقال مواد و تکنولوژی و تجهیزات ساخت سلاح هستهای به رژیم صهیونیستی برخلاف معاهده "انپیتی" بررسی و راههای عملی برای عاریسازی خاورمیانه از سلاح هستهای را ارائه نماید. بعضی کشورهای قدرتمند با برخورد تبعیضآمیز در دستیابی به کشورهای عضو "انپیتی" به مواد و تجهیزات و فناوری صلحآمیز هستهای، در حال پیریزی نظام آپارتاید هستهای هستند. ما نگرانیم که با سلطه کامل بعضی کشورهای قدرتمند بر منابع و فناوری انرژی هستهای و ممانعت از برخورداری کشورهای دیگر، در آینده شاهد تکلیف عمیق بین کشورهای قدرتمند و دیگران و تبدیل آنها به کشورهای روشن و تاریک باشیم.
متاسفانه در 30 سال گذشته در مورد اجرایی کردن حقوق به رسمیت شناخته شده کشورهای عضو "انپیتی" در دستیابی و بهرهبرداری صلحآمیز از انرژی هستهای طبق ماده 4، اقدام موثری به عمل نیامده است. بنابراین، لازم است مجمع عمومی از آژانس بخواهد طبق ماده 2 اساسنامه خود، ضمن ارائه گزارشی از نقضهای صورت گرفته در ممانعت از اجرایی کردن این ماده توسط کشورهای مشخص و همچنین ارائه راهکارهای عملی و اجرایی برای تحقق آن اقدام لازم به عمل آورد. نکتهای که مناسب است بدان توجه نماییم این است که استفاده صلحآمیز هستهای بدون دارا بودن چرخه تولید سوخت هستهای واژهای تهی از معناست.
نیروگاه هستهای در یک کشور، اگر آن کشور را نیازمند همیشگی کشورهای زورگویی کند که برای پیشبرد مقاصد خود از هیچ اقدامی روگردان نیستند، چیزی جز وابسته کردن بیش از پیش خود و ملتش نیست. هیچ دولت مردمی و وظیفهشناسی چنین کاری را خدمت به کشورش نمیشمارد. سرگذشت نفت در کشورهای نفتخیز تحت سلطه تجربهای است که هیچ کشور مستقل و آزادی حاضر به تکرار آن نیست.
قدرتطلبانی که پیشرفت دانش و فناوری را در کشورهای مستقل و آزاد، به معنای شکست انحصار این اهرم نیرومند قدرت میدانند و بالندگی هیچ کشوری را نمیپسندند، تلاش فنی سالم و زیر نظارت ایران در مسئله هستهای را به عنوان گسترش سلاح هستهای معنا میکنند؛ این یک خدعه تبلیغاتی است. جمهوری اسلامی ایران برای تعامل سازنده و گفتگوی عادلانه پیشنهاد خود را حسننیت ارائه مینماید. اما چنانچه برخی کشورها بخواهند با زبان زور و تهدید اراده خود را بر ملت ما تحمیل کنند، قطعاً در همه مسیر حرکتی خود در زمینه هستهای تجدیدنظر خواهد کرد..."
طرح پیشنهادی ایران در زمینه مسئله هستهای
1. همانگونه که بارها اعلام شده است ایران براساس مبانی دینی حرکت به سمت تسلیحات هستهای را جایز نمیداند.
2. جمهوری اسلامی ایران احیای معاهده "انپیتی" و ایجاد کمیته ویژه پیش گفته را اقدامی ضروری و اساسی برای مقابله با سلاحهای هستهای و رفع آپارتاید هستهای میداند.
3. چرخه تولید سوخت هستهای در جمهوری اسلامی ایران به لحاظ فنی متفاوت از چرخه سوخت در سایر کشورهای بهرهمند از فناوری هستهای نیست. بر این اساس، جمهوری اسلامی ایران آماده است در اجرای پروژه غنیسازی اورانیوم در ایران و برای شفافسازی و اعتمادسازی به طور جدی با بخشهای خصوصی و دولتی سایر کشورها مشارکت نماید و این گام مهم دیگری ورای همه ضوابط "انپیتی" است که جمهوری اسلامی صرفا جهت اعتمادسازی و روشنگری فعالیت هستهای خویش آن را پیشنهاد مینماید.
4. برپایه حق مسلم ایران برای دستیابی به چرخه تولید سوخت هستهای، ادامه تعامل و مراوده دقیق و فنی و حقوقی با آژانس بینالمللی انرژی اتمی، محور سیاست هستهای جمهوری اسلامی ایران است. مبادرت و استمرار مذاکرات با کشورهای دیگر در چارچوب تعامل ایران با آژانس خواهد بود. بر این اساس، مسئولین مربوطه را مامور تهیه جزئیات فنی و حقوقی و رویکرد هستهای ایران بر اساس رئوس ذیل کردهام:
1.4 سوابق بینالمللی دلالت بر آن دارد که قراردادهای تامین سوخت هستهای قابل اتکا و اعتماد نیستند و هیچ سند الزامآور بینالمللی برای تضمین تامین سوخت هستهای وجود ندارد و در موارد متعددی قراردادهای دوجانبه در این زمینه نیز به دلایل سیاسی معلق یا متوقف گردیده است. بنابراین، جمهوری اسلامی ایران در روند دستیابی به فناوری صلحآمیز هستهای، دریافت تضمینهای عینی برای غنیسازی اورانیوم را در چرخه تولید سوخت هستهای حق مسلم خود میداند.
2.4 همانگونه که ایران در مذاکره با سه کشور اروپایی صادقانه به دنبال اثبات حقانیت فعالیت هستهای خود در چارچوب مقررات "انپیتی" و دستیابی به اعتماد متقابل بود، انتخاب طرفهای مذاکره و تداوم مذاکرات به سه کشور اروپایی به تناسب ضرورتها و مقتضیات همکاری با آژانس و پیرامون عدم انحراف فرآیند غنیسازی اورانیوم به مقاصد غیرصلحآمیز در چارچوب مقررات "انپیتی" صورت پذیرد. در این زمینه طرحهای مختلفی ارائه شده است که در چارچوب مذاکرات قابل بررسی خواهد بود.
ایران از نقش سازنده آفریقای جنوبی و شخص جناب آقای "امبکی"، رئیسجمهور محترم آفریقای جنوبی در روند حل و فصل موضوع هستهای تشکر میکند و با توجه به نقش فعال این کشور در شورای حکام آژانس، از مشارکت فعال این کشور در گفتگوها استقبال میکند.
3.4 از تداوم رویکردهای تبعیضآمیز نسبت به معاهده "انپیتی" در قالب تمرکز بر تکالیف کشورها و بیاعتنایی نسبت به حقوق آنها وفق معاهده "انپیتی" جلوگیری شود..."
ضرورت استفاده از انرژی هستهای با وجود داشتن ذخایر نفتی
"... یک بخش بسیار مهم فعالیتهای علمی و تحقیقاتی بخش اقتصادی است. منابع هیدروکربنی محدود است و تمام خواهد شد؛ ضمن اینکه آمریکا هم منابع بسیار گسترده هیدروکربنی دارد، اما چرا روی [انرژی] هستهای سرمایهگذاری کرده است. بالاخره ما میخواهیم کشورمان را توسعه صنعتی بدهیم. ما الان نیازمند 20 هزار مگاوات برق جدید هستیم. تا کی باید هیدروکربن را بفروشیم؟ ما هم علاقهمندیم از منابعمان بهتر استفاده کنیم. اگر این طور باشد که ما به هر کشوری بگوییم شما چون یک انرژی یا محصولی را دارید از بقیه محصولات استفاده نکنید، آن وقت میشود خیلی حرفهای جدیدی زد.
در همین آمریکا آن وقت باید خیلی محدودیتهای جدید ایجاد بشود. به نظر من این حرف مبنای منطقی ندارد. ضمن اینکه با هیچ کدام از مقررات آژانس سازگار نیست. کسی بگوید شما چون نفت دارید حق ندارید، چنین چیزی در آژانس نیست. نه در اساسنامه آژانس هست نه در NPT، نه در پادمان و نه در پروتکل که کسی اگر نفت داشت، دیگر حق ندارد به سمت [انرژی هستهای] برود. ما امروز کشوری در حال توسعه هستیم و باید به سرعت سرمایهگذاریهایمان را توسعه بدهیم و این نیازمند انرژی پاک است و انرژی هستهای یکی از بهترین انرژیهای پاک است. ما امروز دانشش را داریم و میخواهیم از این دانش استفاده بکنیم...."
همکاری گسترده ایران با آژانس انرژی اتمی و کوتاهی آژانس در اجرای وظایف خود و سیاست دوگانه آن
"... ما از جمله کشورهایی بودیم که عضو آژانس شدیم و با آن همکاری بسیار صمیمانهای داشتیم. اما در چهار سال اخیر ـ دو سه نکته را میگویم و شما توجه بکنید که الان در چه وضعیتی هستیم ـ ماده چهار N.P.T آژانس را موظف میکند که شرایط را برای دستیابی همه ملتها به چرخه سوخت هستهای فراهم کند؛ یعنی آژانس و همه کشورهای عضو باید کمک کنند که همه اعضا بتوانند از فناوری تولید سوخت هستهای برخوردار باشند. در ماده 3 میگوید که هیچ کسی نمیتواند بهانه یا دلیلی بیاورد که حق ملتهای عضو را برای دستیابی به فناوری هستهای لغو بکند و از بین ببرد.
به تعبیر دیگر، هیچ کس نباید مانع دسترسی به فناوری هستهای بشود." "... ماده شش N.P.T میگوید: آژانس موظف است با همه توان کشورهایی را که سلاح هستهای دارند محدود کند و برای خلع سلاح کامل و محو [سلاح] هستهای در دنیا تلاش بکند. حالا چه اتفاقی افتاده؟ از دو سال قبل تا امروز آژانس بیش از 1200 نفر روز از تاسیسات ما بازرسی کرده است. بیش از 1030 برگ سند گرفته که در تاریخ 34 ساله آژانس بیسابقه است. یک صدام این را هم از کشورهایی که سلاح هستهای دارند و قبلا از آن استفاده کردهاند و الان هم در مناسبات جهانی تهدید میکنند، بازرسی انجام نشده است.
تمام تاسیسات هستهای ما روی زمین و در معرض دید همه مردم است؛ حتی کشاورزان، چوپانها و مردم محروم خبر دارند که چه کسانی میآیند، میروند و چه کاری انجام میشود و دوربینهای آژانس هم آنجا مستقر است. ما فکر میکنیم این برخورد با ما، برخورد سیاسی است، از جمله مطلبی که شما فرمودید. آیا شما میتوانید نیتهای انسانها را بخوانید؟ اینکه خیلی بد است که ما بنشینیم پیش خودمان نیت انسانها را بخوانیم و براساس نیتهایشان اقدام بکنیم، چون ما فکر میکنیم که سران آمریکا نیتشان نسبت به ما بسیار منفی است، خب ما چه باید بکنیم؟ مگر میشود براساس نیتها تصمیم بگیریم؟ این اصلا یک دیکتاتوری مدرن است. مگر میشود من ذهن شما را بخوانم و بگویم شما نیت بد دارید و عمل کنم؟ شما چطور میتوانی به من اثبات کنی که نیت خوب است؟...
عدم پنهانکاری ایران در مسائل هستهای
"... ما اصلا پنهانکاری نداشتیم. طبق مقررات آژانس، اگر کسی چرخه سوخت هستهایاش کامل شد، 180 روز قبل از feeding (تغذیه) مواد، باید به آژانس خبر بدهد. اصلا تغذیه موادی در کشور ما اتفاق نیفتاده است. الان برخوردی که با ما میشود، فراتر از مقررات بینالمللی است. اینها میگویند شما هیچ اقدام تحقیقاتی نکنید، اصلا مقدمات کار را هم فراهم نکنید. اینکه حرف اضافه بر مقررات جهانی است و طبیعی است که ما این را نمیپذیریم. این یک حرف خلاف قانون است. ما هیچ چیزی را پنهان نکردهایم.
اگر در گزارشهای آژانس آمده، بارها دولت ما اعلام کرده که این گزارشها تحت تاثیر فشارهای سیاسی است، والا در گزارشهای آژانس در تشریح تخلفات ایران به هیچ ماده یا بندی از مقررات بینالمللی اشاره نشده است. به طور کلی گفتهاند پنهانکاری، کدام پنهانکاری؟ قانون اجازه میدهد. شما فعالیتها را انجام بدهید، 180 روز (6 ماه قبل) از تغذیه مواد به سیستم به آژانس اطلاع بدهید. ما هنوز هیچ تغذیه موادی نکردهایم..."
برخورد انحصارطلبانه قدرتها با مسئله سوخت هستهای و فقدان تضمین برای تحویل آن به کشورهای نیازمند
"... تجربه نشان داده که این برخورد دولتها با ما برای انحصارطلبی است. آنها میخواهند سوخت هستهای را، که یک کالای بسیار ارزشمندی است و تا سی چهل سال آینده که سوختهای فسیلی فروکش میکند، همه ملتها نیاز به این سوخت هستهای دارند، در انحصار خودشان نگه دارند. بعدا سانت سانت و گرم گرم با قیمتهای گزاف و تحمیلات سیاسی به بقیه بفروشند. ما این را میفهمیم، و الا این بهانه است که منحرف بشود. خب شماها که اصلا خودتان سلاح هستهای دارید، ما باید نگران باشیم که نداریم. شماها که هزاران هزار کلاهک و موشکهای دوربرد دارید و بر دنیا تسلط دارید. دنیا باید از شما نگران باشد، نه از ما که میخواهیم سوخت داشته باشیم.
باز تجربه نشان داده که هیچ معاهده بینالمللیای نیست که تحویل سوخت به کشورهای نیازمند را تضمین بکند. حتی آمریکا در قراردادی که با هند برای تحویل سوخت هستهای داشت، به تعهداتش عمل نکرد و هیچ تضمینی نبود که حق هند را استیفا کند و هند مجبور شد که خودش چرخه سوخت هستهای را به دست بیاورد. دلیلی ندارد که ملت ما وقتی دانشی را خودش دارد، خودش را نیازمند دیگران بکند. مثل این است که ما به دنیا بگوییم ما نفت داریم به شما میدهیم و شما حق ندارید که به سراغ سایر انرژیها بروید..."
دلایل ایران برای نرفتن به سمت تولید سلاح اتمی
"... ما به لحاظ اعتقادات دینیمان از دسترسی به سلاحهای اتمی منع شدهایم. رهبرمان که رهبر مذهبی ما هم هست، شرعا ما را ممنوع کرده است. بنابراین، مجلس، دولت و هیچ کس نمیتواند قانونی بگذراند یا بودجهای اختصاص بدهد؛ پس این راه برای ما بسته است. ما نیازی هم به این نداریم. ما امنیت خودمان را با چیز دیگری تامین میکنیم. مگر هشت سال جنگ را با سلاح اتمی پیروز شدیم؟
ما متکی بر فرهنگ خودمان، تمدنمان و توانمندیهای سیاسی، فرهنگی و اقتصادی ملتمان هستیم و فکر میکنیم دوران استفاده از زور در مناسبات جهانی هم دارد به پایان میرسد و نیازی نیست کسی روی آن سرمایهگذاری کند. مطمئن باشید این زرادخانههای هستهای کشورهای دارای سلاح به زودی به معضل بزرگی برای خودشان تبدیل خواهد شد..."
سیاست ایران در مورد انرژی هستهای
"... در رابطه با انرژی هستهای، ما دو سه مطلب را به دنیا گفتهایم گفتهایم که ما خواهان صلح و آرامش پایدار براساس عدالت و معنویت برای همه جهان هستیم.
ما خواهان توسعه روابط عادلانه با همه ملتها هستیم. ما فکر میکنیم انرژی هستهای حق ملت ماست. همه قوانین هم این اجازه را به ملت ما دادهاند. متاسفانه عدهای زورگو در دنیا به خودشان حق میدهند ملتها را از حقوق قانونی و طبیعی خودشان محروم بکنند. آن قدر ملت و دولت ما در مسیر نشان دادن صداقت خود جلو رفت که پیشنهاد دادیم همه دولتها میتوانند بیایند در مسیر فناوری هستهای ما مشارکت بکنند و از نزدیک ببینند که ملت ما نه نیاز و نه علاقهای به سلاح هستهای دارد و نه اصولا سلاح هستهای را مجاز و قانونی میشمارد. ما مخالف انباشتن سلاحهای هستهای در زرادخانههای قدرتهای بزرگیم.
ما فکر میکنیم، آن چیزی که امنیت و کرامت انسانها را به مخاطره میاندازد، زرادخانههای سلاحهای شیمیایی، میکروبی و هستهای است که متاسفانه امروز در اختیار قدرتهایی است که بویی از خداپرستی، اخلاق و معنویت نبردهاند.
اگر میخواهید دنبال خطر بگردید، خطر آنجاست. ملت ما ملتی مظلوم، عدالتطلب و صلحطلب است. منتها قدرتهایی که خودشان از صدها نیروگاه و سلاحهای هستهای برخوردارند، امروز نه تنها میخواهند مانع از برخورداری ملت ما از فناوری صلحآمیز هستهای بشوند، بلکه وقتی ما دیروز کار تحقیقات هستهای را که بیجهت متوقف شده بود آغاز کردیم، یکی از سخنگوهای وزارت خارجه یکی از این قدرتهای بزرگ آمده پشت تریبون گفته که اصولا ما با کار تحقیقاتی ملت ایران هم مخالفیم.
ما از اول هم میدانستیم. من هم در سازمان ملل و هم در یکی از سخنرانیها عرض کردم، اینها به دروغ میگویند که ما مخالف سلاح هستهای هستیم، اینها مخالف پیشرفت علمی، صنعتی و فناوری ملتها هستند. اینها میخواهند علوم پیشرفته به طور انحصاری در اختیار خودشان باشد تا بتوانند قطره قطره، ذره ذره و به قیمتهای گزاف به ملتها بفروشند و این را ابزار سلطه بر ملتها قرار بدهند. ما منتظر شنیدن چنین حرفهایی از زبان این مدعیان حقوق بشر بودیم. گفتند ما اصولا با کار تحقیقاتی ملت ایران هم مخالفیم. من در جایی عرض کردم، اگر به اینها رو بدهیم، خواهند گفت شما دانشگاههایتان را هم تعطیل بکنید. اینها هنوز ملت، دولت و جوانان ایران را نشناختهاند.
ملت ایران، از هیاهوی شما هیچ واهمهای ندارد و راه پرافتخار پیشرفت و ترقی را با آگاهی قدرت و با وحدت و انسجام خواهد پیمود، انشاءالله. من خطاب به آن قدرتها عرض میکنم، ملت ایران و دولت برآمده از ارادههای الهی این ملت با قدرت، استحکام، تدبیر و حکمت، مسیر دستیابی و بهرهبرداری از انرژی صلحآمیز هستهای را خواهد پیمود و انشاءالله به زودی این انرژی بسیار ارزشمند را در خدمت پیشرفت ملت ایران قرار خواهد داد. بدانید ملت ایران از شما قدرتها و از هیاهوی شما مطلقا هیچ واهمهای ندارد..."
"... عدهای از قدرتها علاقهمندند که این صنعت پرسود، بسیار مفید و سازنده در انحصار خودشان باشد. انرژی هستهای امروز در پزشکی، کشاورزی، صنعت، تولید نیرو و در بسیاری از عرصههای علمی حرف اول را میزند.
میبینید و در اخبار میشنوید، کشورهایی که به لحاظ صنعتی وضع مناسبی هم دارند، هر روز دارند نیروگاه هستهای برپا میکنند؛ برای اینکه قیمت انرژی نفت دارد به سمت قیمت واقعی نزدیک میشود و انرژی هستهای در قیاس با انرژیهای فسیلی بسیار بسیار ارزان و پاک و به لحاظ زیستمحیطی سازگار است. آنها خودشان دارند هر سال دهها نیروگاه برپا میکنند، دهها کارخانه تولید سوخت اتمی برپا می کنند. آنها میخواهند انرژی هستهای در انحصار آنها باشد تا دو تا کار با آن بکنند. اول اینکه وقتی سوخت فسیلی پایان پذیرفت، قطره قطره و ذره ذره به قیمت [خون] پدرشان به ملتها بفروشند. دوم اینکه با انحصار آن در اختیار خودشان به ملتها زور بگویند و سلطه خودشان را به ملتها تحمیل بکنند.
آنها مخالف پیشرفت علمی ملتها هستند. من چند ماه قبل این را مطرح کردم که مطمئنم آنها مخالف سلاحهای هستهای نیستند، چون خودشان سلاح هستهای دارند و از آن استفاده میکنند و ملتها را با آن تهدید میکنند. آنها مخالف پیشرفت علمی ملتها هستند. بعضیها میگفتند: نه این حرف درست نیست؛ خود آنها گفتند نه خیر، ما مخالف پیشرفت، دانشگاه و کار تحقیقی ملت ایران نیستیم، ما مخالف سلاح هستهای هستیم. اما پریروز یکی از سخنگوهای وزارت خارجه همان کشوری که شما از اینجا با مشتهای گره کرده برایش پیام فرستادید، با صراحت اعلام کرد که آقا ما اصلا مخالف تحقیقات ملت ایرانیم، حتی ما مخالف کار دانشگاهی ملت ایران هستیم.
خیال کردند که ملت ایران با این حرف او سنگر را خالی میکند و این فناوری هستهای را که جوانانش به دست آوردهاند، از دست خواهد داد.
من میخواهم اینجا از بیان جوانان و مردم بستک پاسخ آنها را بدهم. میگویم ای ابرقدرتها بشنوید این فریاد مردم بستک است که با مشتهای گره کرده جواب سخنگوی شما را خواهند داد.
[شعار حضار: مرگ بر آمریکا]
آنها میگویند ما از دست شما عصبانی هستیم. میگوییم چرا عصبانی هستید؟ میگویند شما حرف ما را گوش نمیدهید. میگوییم حرف شما چیست؟ میگویند تولید سوخت صلحآمیز هستهای را تعطیل کنید و بیایید از ما بخرید. ما میگوییم به چه دلیل ما باید کاری را که خودمان بلدیم تعطیل کنیم و بیاییم از شما بخریم؟ به چه حقی شما این حرف را میزنید؟ تمام قوانین مصوب بینالمللی به ملت ایران حق میدهد تا با ابتکار و خلاقیت جوانان سوخت هستهای را در اختیار داشته باشید.
میگویند آقا دولت و ملت ایران حرف ما را گوش نمیدهد، از ما تبعیت نمیکند پس ما از ملت ایران عصبانی هستیم. من میخواهم از زبان شما پاسخشان را بدهم.
من میگویمای ابرقدرتها! از دست ملت ایران عصبانی باشید و از این عصبانیت بمیرید. من خدمتتان عرض میکنم مطمئن باشید دولت برآمده از ارادههای شما به تبعیت از خواست شما این مسیر تولید انرژی صلحآمیز هستهای را دنبال خواهد کرد و از تهدیدات و حرفهای بیربط ابرقدرتها کوچکترین هراسی به دل راه نخواهد داد.
به آنها هم میگویم پیشنهاداتی که ملت ایران داده است به نفع شماست. شما در مقابل اراده ملت ایران ذلیل خواهید شد. باید از تصمیم ملت ایران تبعیت کنید. ملت ایران بهترین پیشنهاد را داده است. گفته شما اگر فکر میکنید ممکن است انحرافی صورت بگیرد، خودتان بیایید مشارکت بکنید، وقتی شریک شدید، از نزدیک خواهید دید ملت ایران مثل شما، دولتهای زبون و بیریشه و جدا از مردم ندارد که برای دفاع از خودش نیازمند سلاحهای کشتار جمعی باشد. ملت ایران از این سلاحها بیزار است. ملت ایران با اتکا به فرهنگ، تمدن و اراده جوانان خودش از تمامیت، استقلال و منافع خودش به طور قاطع دفاع خواهد کرد..."
دوگانگی قدرتهای سلطه در برخورد با انرژی هستهای ایران
"... در همین آژانس انرژی اتمی کشورهایی هستند که معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای را امضا نکردهاند. خیلی جالب است؛ یعنی به هیچ کدام از مقررات آژانس پایبندی ندارند، اما نشستهاند راجع به سایر کشورها تصمیمگیری میکنند. لابد انتظار دارند، ملتها بگویند به به فلان سازمان هست، ما هم تبعیت میکنیم!
اصلا به لحاظ حقوقی شما صلاحیت تصمیمگیری ندارید. مگر میشود کسی که خودش چیزی را دارد، تصمیم بگیرد و بگوید دیگران نباید داشته باشند؟ این مضحکترین نوع تصمیمگیری و نظام حقوقی است که بعضیها میخواهند بر دنیا تحمیل کنند. از آنها میپرسیم، آقا فلان کشور به سلاحهای اتمی مسلح شده است، شما چرا با او کاری ندارید؟ میگویند او عضو آژانس نیست، معاهده را امضا نکرده است.
میگوییم عجب، هر کس معاهده را امضا نکرده است، آزاد است که هر کاری دلش میخواهد بکند، اما اگر کسی آمد معاهده منع گسترش را امضا کرد، علیرغم اینکه مطابق این معاهده برخورداری از فناوری هستهای حق هر کشوری است و حتی آن سازمان موظف شده است که اعضا را در این زمینه کمک کند، هر روز بهانهای بیاورند.
خیلی جالب است. میخواهند عدم چیزی را برای ما اثبات کنند. میگویند عدم انحراف فعالیتهای شما برای ما اثبات نشده است، مگر عدم را میشود اثبات کرد. سیصد سال هم ما با شما گفتگو بکنیم، چطور میشود عدم چیزی را اثبات کرد؟ اصلا عدم اثبات شدنی نیست. عدم وجود ندارد که بخواهید اثباتش بکنید. شما باید انحراف را اثبات بکنید که در انحراف هم تا الان هیچ سند و دلیلی ندارید، بارها هم اذعان کردهاید. بازی با کلمات و تبلیغات؛ خیال میکنند دوره، دوره قرون وسطی است که چند نفر بنشینند و حکمی صادر بکنند و همه هم بگویند بله، همین است. اصلا همانطور فکر کنند که آنها فکر میکنند. آن دوران گذشته است..."
پرونده هستهای ایران
"... میدانید که انرژی هستهای بسیار با ارزش است و امروز پیشرفت صنعتی، کشاورزی، پزشکی، نیرو و عرصههای علم و فناوری وابسته به انرژی هستهای است. انرژی هستهای از قلههای علم و فناوری است. داشتن انرژی هستهای برای پیشرفت کشور ما امری ضروری است. آژانس انرژی اتمی برای خلع سلاح قدرتهای بزرگ از سلاح هستهای و کمک به کشورهای عضو برای بهرهمندی از انرژی صلحآمیز هستهای تاسیس شد و ملت ایران، جزو اولین کشورهایی بود که به این آژانس پیوست. در سالهای اخیر، بیشترین همکاری را ملت ما با آژانس انجام داده است. بیش از 1200 نفر ـ روز از تاسیسات هستهای ما بازدید کردهاند.
بیش از هزار برگ سند از اسناد تحقیقاتی ما را در اختیار گرفتهاند و دوربینهای آنها در تمام مراکز هستهای ما به طور شبانهروز تمام فعالیتها را زیرنظر دارد. حتی ایران برای اعتمادسازی بیش از دو سال همه فعالیتهای خود را، حتی آن فعالیتهایی که جزء معاهده و مقررات آژانس و جزء پروتکل الحاقی نیستند، به طور داوطلبانه به حالت تعلیق درآورد UCF اصفهان که در واقع یک محل شستشوی معدنی است و ربطی به غنیسازی ندارد و کار پژوهش تحقیقات میکند، آنها را هم به حال تعلیق در آورد.
اجازه داد که از تمام مراکز هستهای بازدید بکنند و همه اسناد ما را ملاحظه بکنند. اما بعد از دو سال و نیم، نزدیک به سه سال مذاکره آنها به صراحت به ملت و مامورین ما گفتند که اصولا ما نمیخواهیم که ملت ایران از فناوری ساخت انرژی و سوخت هستهای برخوردار باشد.
ما بعد از نزدیک به سه سال مذاکره مطمئن شدیم که آنها اصولا با پیشرفت، رشد و بالندگی و رشد علمی و فنی ملت ایران مخالفاند. ببینید حرفهایی که به ما میزنند چقدر جالب است. به ما میگویند، شما نیازی به انرژی هستهای ندارید. ما میگوییم چطور شما نیاز دارید؟ اگر چیز بدی است، شما چرا دارید؟ اگر چیز خوبی است، ما چرا نداشته باشیم؟ به ما میگویند شما چون سوخت فسیلی دارید، نباید از این حق برخوردار بشوید.
ما میگوییم که ما دهها سال است سوخت فسیلی را داریم به شما میفروشیم. ما میگوییم که سوخت فسیلی به زودی تمام خواهد شد. علاوه بر آن، ما از تحقیقات و فناوری هستهای برای کشاورزی، پزشکی، صنعت و دهها عرصه تخصصی دیگر استفاده خواهیم کرد. چطور شما میخواهید ملت ما را عقب نگه دارید؟ آنها به ما میگویند که شما اصلا نیازی به انرژی هستهای ندارید.
شما اصلا انرژی هستهای را برای چه میخواهید؟..."
بهانهگیریهای قدرتهای سلطه در مخالفت با فناوری هستهای ایران
"... میگوییم چرا با فناوری هستهای ما مخالفید؟ میگویند ما به شما اعتماد نداریم. میگویند ما از عدم انحراف شما مطمئن نشدهایم. به ما میگویند عدم انحراف را اثبات کنید. ما میگوییم مگر موضوع عدمی قابل اثبات است؟ تا صد سال دیگر هم ما نمیتوانیم اعتماد شما را جلب کنیم، چون شما اساسا با پیشرفت ما مخالفید. چطور ما میتوانیم عدم چیزی را اثبات کنیم؟ شما که آمدید همه جا را دیدید و هیچ نشانهای از انحراف هستهای ما پیدا نکردید، میگویید تا مطمئن نشدهایم، صبر کنید. 5 سال دیگر؟ 10 سال دیگر؟
آنها میخواهند فاصله بین خودشان و کشورهای پیشرفته با کشورهایی مثل ما همیشه ثابت بماند. آنها میخواهند این انرژی فاخر و ارزشمند در اختیار خودشان باشد تا وقتی که ملتها نیاز پیدا کردند، قطره قطره و به قیمت پدرشان به ملتها بفروشند و در کنار آن تحمیلات سیاسی را بر ملتها بار بکنند.
به ما میگویند صبر کنید تا اعتماد حاصل بشود. مواد 3 و 4 و 6 معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای مشهور به NPT صراحت بر حق ملتهای عضو برای داشتن انرژی هستهای تاکید میکند و آنجا میگوید هیچ امری، حتی بازرسیها هم نمیتواند مانع از دسترسی ملتها به حق داشتن فناوری هستهای بشود.
امروز بعضی از این کشورهایی که عضو آژانس هستند، خودشان معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای را امضا نکردهاند، خودشان سلاح هستهای دارند، آن وقت در آژانس نشستهاند، میخواهند برای ملت ما و امثال ملت ما تصمیم بگیرند. آنها حتی آن قدر رویشان را زیاد کردهاند که به ملت ما میگویند شما حتی حق تحقیقات هم ندارید. بعضی از این کشورها اصولا عضو آژانس هم نیستند. ما به آنها میگوییم، شما چرا بعضی از این اشغالگران منطقه را به سلاح هستهای مسلح کردهاید؟
چرا از آنها احساس نگرانی نمیکنید؟ میگویند آنها عضو آژانس نیستند، معاهده NPT را امضا نکردهاند. ما میگوییم عجب! معاهده NPT برای جلوگیری از گسترش سلاحهای هستهای و حمایت از کشورهایی مثل ما بود. ظاهرا قرار بر این است، کسانی که عضو آژانس نباشند و معاهده NPT را امضا نکنند از حقوق بیشتری برخوردارند..."
دلایل مخالفت دشمنان با حقوق هستهای ایران
"... من اینجا از زبان ملت ایران اعلام میکنم که سیاست جمهوری اسلامی تاکنون بر این بوده است که از این فناوری در جهت صلحآمیز، صنعت و پزشکی و اقتصاد استفاده بکند. جمهوری اسلامی تا امروز به دنبال تلاش هستهای در چارچوب آژانس و معاهده NPT بوده است، اما اگر ببینیم که با اتکای به همین مقررات میخواهید حق ملت ایران را ضایع کنید بدانید که ملت ایران در سیاستهای خود تجدیدنظر خواهد کرد. آنها از سلاح هستهای نمیترسند، از خودباوری ملت ما میترسند. از اینکه 27 سال تبلیغ کردند ملت ایران ره به جایی نخواهد برد، اسلام ره به جایی نخواهد برد، اما امروز چشم باز کردهاند دیدهاند ملت ایران با اتکاء به جوانان و دانشمندان خودش و بدون نیاز به بیگانه به بالاترین سطوح علمی جهان دسترسی پیدا کرده است.
از این رو عصبانیاند. آنها از اینکه جوانان ما بالاترین قلههای علمی جهان را فتح میکنند نگراناند، آنها گمان میکنند اگر چهره کریه خودشان را پشت نهادهایی مثل آژانس یا شورای امنیت پنهان کنند، کراهت چهره آنها از بین خواهد رفت. ما به آنها میگ.ییم شما هیچ اعتباری برای این مجامع باقی نگذاشتهاید که بخواهید از آن استفاده کنید. این مجامع در نظر ملتها دیگر هیچ حیثیتی ندارند و چهرههای زورگو و غیرمنطقی شما برای همه ملتها آشکار شده است. شما حیثیت معاهده را هم از بین بردهاید. بدانید ملت ایران از حق مسلم خود صرف نظر خواهد کرد.
بشنوید این صدای ملت ایران است که نظر خود را به صراحت نسبت به انرژی هستهای اعلام میکند. بشنوید! [شعار حضار: انرژی هستهای، حق مسلم ماست]...
برخورد انحصارطلبانه برخی قدرتها با فناوری هستهای
"... متاسفانه برخی قدرتها در دنیا علاقهمند هستند که همه دستاوردها به طور انحصاری در اختیار آنها باشد، حتی علم و دانش؛ به خصوص در مورد ملت ایران علاقهمند نیستند که هیچ پله پیشرفتی را طی کند. 27 سال است که میگویند ایران نمیتواند به قلههای بالاتر صعود کند و بر اثر آن تبلیغات، هر کس به ایران میآید، تعجب میکند و میگوید ذهنیت ساختگی ما از ایران یک کشور فقیر، عقبمانده و منتظرالموت است. الان هم دولتی پرچم جمهوری اسلامی را بر دوش گرفته و شعار عدالت و صلح و آرامش برپایه عدالت را داده است و این نقطه مقابل استکبار است.
آنها با فشارها نمیخواهند اجازه بدهند که ما به دانش هستهای دسترسی پیدا کنیم. ولی من یادآوری میکنم که امروز به لطف خداوند، جوانان و دانشمندان ما بدون سرخم کردن در مقابل دیگران و با اتکای به توان و اراده خود توانستهاند در بخشهای گوناگون، قلههای پیشرفت را فتح کنند و یکی از آنها دانش فناوری هستهای زمینههای گوناگون است. علت عصبانیت دشمنان ما هم، این است که ملت ما بیاعتنا به آنها و صرفا با ابتکار خودشان توانستهاند این فناوری را به دست آورند. البته حرفهای دشمنان ما هیچ منطقی ندارد.
دوربینهای آژانس در مراکز هستهای ما نصب است و دائم از آنجا تصویربرداری و نمونهبرداری میکنند و البته بارها هم اذعان کردهاند که ما هیچ مدرکی حاکی از صلحآمیز نبودن فعالیتهای هستهای ایران نداریم؛ ولی با وجود این میگویند نباید داشته باشید، مبادا منحرف شوید و ما میگوییم: شما که منحرف شدهاید و سالهاست که منحرف هستید. آنها میخواهند منطق زور را به دنیا تحمیل کنند، ما میگوییم اگر بد است چرا شما دارید و اگر خوب است، چرا ما نداشته باشیم؟ آنها خودشان دارند ولی به دیگران میگویند حق ندارید.
جالب بود در جلسهای به همین منظور، وقتی صحبتها را شنیدید و دیدند پاسخی ندارند، گفتند شما درست میگویید، ولی ما به شما اعتماد نداریم. ما چه کنیم که شما اعتماد کنید؟ شما به خودتان هم اعتماد ندارید. تصور میکنند با طبلهای توخالی میتوانند ملت ما را وادار به عقبنشینی کنند. اما ملت ما، راه سرافرازی را انتخاب کرده و تا آخر ادامه خواهد داد. انرژی هستهای را جوانان ما به دست آوردهاند و در فکر و ذهن و دل جوانان ماست. چیزی نیست که بتوانید مقداری از آن را بردارید..."
"... اینها هنوز در اندیشههای پوسیده قرون وسطی و دوران استعمار کهنه به سر میبرند. خیال میکنند هر حرفی زدند، همه ملتها آن حرف را میپذیرند و عین همان حرفی که آنها میزنند، فکر میکنند. آنها خیال میکنند که الان ملتها از آنها میترسند. واقعا استدلالهایشان را ببینید، چقدر مضحک و ضعیف است. به ما میگویند که شما بیایید اعتماد این کشورهای قدرتمند را جلب کنید. چون اینها به شما اعتماد ندارند، سازمانهای بینالمللی هم نمیتوانند حقوق شما را به رسمیت بشناسند.
ما از آنها میپرسیم در کجای قانون نوشته شده است، اگر کسی میخواهد از حق خودش استفاده کند باید برود چند تا کشور قدرتمند را قانع بکند؟ میگویند در قانون نوشته نشده، اینها زور دارند میگویند، شما هم از حق خودتان کوتاه بیایید.
من در سازمان ملل به آقای کوفی عنان گفتم و امروز هم دوباره تکرار میکنم. به ایشان گفتم، وجود این سازمانهای بینالمللی برای چیست؟ اصلا شما برای این درست شدهاید که جلوی زورگوییها را بگیرید. برای اینکه اجازه تعدی به حقوق ملتها را ندهید. درست شدهاید که از حقوق ملتها دفاع کنید. حالا وقتی استدلال میکنیم میگویید که حق با شماست، اما کوتاه بیا. اینکه اصلا موجودیت سازمان شما را زیر سوال میبرد. [دولتها] حق عضویت میدهند، از جیب ملتهایشان به شما حقوق میدهند.
دفتر و دستک، برو و بیا، حق ماموریت و بعد بعضی امتیازات پشتپرده و معاملات پنهان که بروید در کشورها نفت خرید و فروش کنید، امتیاز بگیرید و بچه و برادرتان پولدار بشوند. این پول را ملتها از جیبشان به شما میدهند که از حقوق ملتها دفاع کنید؛ نه اینکه شما آنجا بنشینید، قلدری که میخواهد زور بگوید، به جای اینکه به او بگویید سر جایت بنشین، به [طرف مقابل او] میگویید آقا تو کوتاه بیا و از حقت بگذر. شما متوجه نیستید که ملتها بیدار شدهاند و دوران قرون وسطی و استعمار کهنه به سر آمده است.
به ما میگویید شما باید بروید جامعه بینالمللی را با خودتان همراه کنید. ما میگوییم این جامعه بینالمللی چه کسانی هستند؟ چهار پنج تا کشور قدرتمند با آن وصفی که گفتم. اینها خیال میکنند که جامعه بینالمللی آنها هستند؛ چند تا دولت. ما به آنها میگوییم شما را حتی مردم خودتان هم قبول ندارند. شما چکاره جامعه بینالملل هستید؟ چکاره دنیا هستید؟ پیشنهاد هم به آنها دادیم، دیدید که اخیرا به آسیا سفر کردند و با اینکه دولتها مانع مردمشان بودند، مردم چه طور از آنها استقبال کردند. اینها جرئت ندارد در جمع مردم خودشان هم بروند، آن وقت مدعی این هستند که جامعه بینالمللی هستند. شما در کشور خودتان هم رسمیت ندارید.
اگر این سازمانهای بینالمللی یا بعضی از این قدرتها خیال میکنند که چند تا دور هم جمع بشوند، بگویند و خودشان تایید کنند، کف بزنند، هورا بکشند و این حرفها، ملت ایران از تصمیمات آنها تصمیمات آنها تبعیت میکند و میگویند بفرما، حقمان را تحویل شما میدهیم، بدانند که سخت در اشتباه هستند. شما بدانید، ملت ما هم بدانند، آنها خودشان میدانند و ما از تحلیلهای درون آنها خبر داریم و خودشان هم میدانند که قادر نیستند کوچکترین آسیبی به ملت ایران وارد کنند..."
تلاش قدرتهای سلطه برای کوچک جلوه دادن پیشرفتهای هستهای ایران
"... امروز طبق همان حیله قدیمی "تفرقهبینداز و حکومت کن"، تصمیم گرفتهاند با شایعهسازی، مسئلهسازی و کوچک جلوه دادن حرکت ملت ایران، به گونهای جلوه بدهند که دیگران را مایوس کنند یا خدای نکرده ما را از حرکت باز بدارند. شروع کردند یا بلندگوها، قلمها و زبانهای مسموشان در کل دنیا بگویند که این انرژی هستهای که ایرن دارد چیز مهمی نیست، کاری نکردهاند، پیشرفتی اتفاق نیافتاده است. ما میگوییم که بله، شما گفتید و ما باور کردیم! اگر چیزی نیست، چرا این قدر عصبانی شدهاید؟
اگر چیزی نیست، بروید دنبال کارتان و اجازه بدهید که ما با همین چیزی که نیست کار خودمان را بکنیم و جلو ببریم. شروع کردهاند به گفتن اینکه در ایران فقط یک عده، قشر و گروه خاصیاند که دنبال انرژی هستهاند. اکثریت ملت ایران انرژی هستهای نمیخواهند. من میخواهم به آنها بگویم که در این گوشه، در سرزمین همیشه گلستان گلستان و شهر کردکوی، اینها الگوی مت ایراناند. نظرشان را راجع به انرژی هستهای بشنوید، اعلام میکنند که [شعار حضار: انرژی هستهای حق مسلم ماست]..