افغان‌های ظلم‌ستیز

بهروز ساقی
در چند روز اخیر بسیاری از کشورهای مسلمان در سراسر جهان شاهد تظاهرات و اعتراض‌ها علیه بی‌حرمتی و اهانت شکنجه‌گران آمریکایی در گوآنتانامو نسبت به قرآن کریم بوده است. اما چیزی که در این میان جالب توجه است اینکه شدیدترین و گسترده‌ترین این نوع تظاهرات در افغانستان به وقوع پیوست که طی چند روز اخیر سراسر این کشور را فرا گرفته و تاکنون ده‌ها کشته و زخمی برجا گذاشته است.
در اینکه مردم مسلمان و غیور افغانستان تعصب و اعتقاد عمیقی نسبت به قرآن کریم و فرامین آن دارند تردیدی نیست ولی چیزی که باعث تعجب می‌شود این است که چطور در میان این همه کشور اسلامی، مردم مظلوم افغانستان که در انبوهی از مشکلات غوطه‌ور هستند و امکانات ارتباطی و اطلاع‌رسانی به اندازه کافی در اختیارشان نیست، از این حادثه که توسط آمریکائی‌ها صورت گرفته مطلع شده‌اند و اینطور گسترده، نسبت به آن عکس‌العمل نشان داده‌اند؟
واقعیت آن است که مردم مسلمان افغانستان گذشته از حساسیت نسبت به اسلام و ارزش‌های آن، مردمی وطن‌پرست و ظلم‌ستیز هستند که تجاوز خارجی به کشورشان و ظلم و ستم آنان را برنمی‌تابند و همچنین براساس همین اعتقادات اسلامیشان، نمی‌توانند تسلط و سیطره بیگانگان غیر مسلمان بر مقدرات کشورشان را تحمل کنند.
تجاوز آمریکا ـ که خود از بوجودآورندگان و حامیان گروه طالبان و القاعده بود ـ در اکتبر سال 2001 به افغانستان به بهانه حملات 11 سپتامبر، باعث انباشته شدن کینه و نفرت افغانی‌ها نسبت به اشغالگران شد و این بغض‌های فروخورده مردمی که توسط اشغالگران بی‌شرم و نزاکت آمریکایی به طور مرتب و به طرق مختلف مورد تحقیر قرار گرفته‌اند به صورت آتش زیر خاکستر به جرقه و بهانه‌ای نیاز داشت که گستاخی اخیر آمریکائی‌ها در زندان گوآنتانامو و اهانت به ساحت قرآن کریم و پاره کردن آن توسط سربازان مست و لاابالی «بوش»، مقدمات شعله‌ور شدن این آتش را فراهم کرد.
آمریکائی‌ها در چند سال پس از اشغال افغانستان از هیچ جنایتی علیه مردم آن فروگذار نکرده‌اند، کشتار وسیع غیر نظامیان، بمباران شهرها و روستاها حتی اجتماعات مردم در عروسی‌ها و عزاداری‌ها، ساختن زندان‌های مخوف و مخفی و شکنجه‌های قرون وسطایی، ویران کردن خانه‌ها و اماکن عمومی، تشکیل گروه‌های شکار انسان با بهره گرفتن از بی‌رحم‌ترین جنایتکاران آمریکایی و غربی و آزاد گذاشتن آنها در انجام هرگونه جنایتی و ربودن و انتقال اتباع و شهروندان افغانی به زندان گوانتانامو، تنها بخشی از ستم‌هایی است که در حق این مردم ستم‌کشیده روا گردیده است.
آش آنقدر شور شده است که صدای «حامد کرزای» رئیس‌جمهور خود آمریکائی‌ها را هم درآورده است. تا جایی که وی اخیراً و پس از گسترش اعتراضات اخیر در افغانستان گفته است: نیروهای آمریکایی در جریان عملیات نظامی خود علیه نیروهای وفادار به دولت سابق طالبان و مظنون به فعالیت‌های تروریستی، مرتکب اشتباهاتی شده‌اند و این اشتباهات باعث ایجاد جوی از عصبانیت و بیزاری در افغانستان شده است. «کرزای» اذعان کرده است که «این بیزاری در بروز خشونت‌ها در تظاهرات اخیر در جلال‌آباد و دیگر شهرهای این کشور نقش داشته است.»
آمریکائی‌ها اگرچه با سوار شدن بر موجی که از انفجارهای 11 سپتامبر ایجاد شده است تاکنون از سکوت جامعه جهانی بهره برده و از خشم مردم کشورهای مورد تجاوز قرار گرفته، در امان مانده‌اند ولی کم‌کم با فرو نشستن غبارهای ابهام و شفاف شدن فضا باید منتظر باشند که بسزای اعمال خود برسند.