تاریخ انتشار : ۰۹ آذر ۱۳۸۹ - ۱۲:۳۹  ، 
کد خبر : ۱۸۰۵۱۶

سلام آقای رئیس‌جمهور!


ساره نوروزی درونکلا
نهمین دوره انتخابات ریاست‌ جمهوری با همه فراز و فرودهایش با پیروزی ملت ایران اسلامی به پایان رسید و عظیم‌ترین حماسه مردمی را به وجود آورد که جهان را تحت‌الشعاع قرارداد.
صندوق‌های انتخابات ثابت کرد که برنده اصلی میدان مردم بودند که با اقتدار، حباب توخالی شخصیت‌های پوشالی سردمداران آمریکا و همه آنانی را که با شعار تنفرآمیز تحریم انتخابات در انتظار صندوق‌های خالی بودند، ترکاندند و آنان را مجبور کردند که با خفت و خواری در رسانه‌های وابسته، به حضور میلیونی مردم اذعان کنند.
و اما برای ملت ایران فراتر از خرد، این اعتبار ایران اسلامی است که در عرصه جهانی با آرای میلیونی بار دیگر تثبیت شد و حال جا دارد به شکرانه معجزه حضور چشمگیر مردم، دست‌اندرکاران نظام نه به تشکر از ملت اکتفا کرده که در خدمت به آنها از هم سبقت گیرند.
و این حضور حماسی معجزه است، بدان جهت که ملت ایران در سالیانی نه چندان اندک با امواج دهشتناک نزاع‌های سیاسی روبه‌رو بودند، اما هرگز مرعوب آن حرکت‌های سخیف نشده و باز سجاده ولایت‌پذیری‌شان را به سمت قبله انقلاب پهن کردند و دست رد بر سینه آنانی زدند که از «ثروت و قدرت» معادله دو مجهولی ترتیب دادند تا ملت را یارای حل آن نباشد؛ غافل از آنکه اندیشه سیاسی، چنین ملتی را نمی‌توان در تاریکخانه‌های قدرت‌های سیاسی حبس کرد. ملتی که زیر فشار کشنده فقر کمر خم نمودند، اما در مقابل دسیسه‌های خارجی و داخلی سرتعظیم فرود نیاوردند و مرعوب کسانی نشدند که برای پرکردن جیب‌های خود و تثبیت کاخ‌های فساد در بهشت شداد خویش به تخطئه انتخابات، کاندیداهای انتخاباتی و عقایدشان پرداختند تا شاید بتوان با سرگرم‌کردن مردم به ظواهر امر، آنان را از اصل موضوع بازدارند و بدین طریق فرجی برای آنان حاصل آید.
آنانی که باز هم در پی آن بودند با دست‌آویز قراردادن احساس مردم و بازی با الفاظی نظیر آزادی و اصلاحات، برگ برنده خود را به امضاء ملت برسانند، اما زمان طی‌شده برای ملت اثبات کرد که این شعارها همان زرورقی است که از پستوی آن چیزی عاید ملت نشد و ملت تیر رهایی خود را به سمت عدالت نشانه گرفتند.
سلام آقای رئیس‌جمهور!
نیاز فطری عدالت‌جویی مردم آنان را به سمت صدایی آشنا کشاند؛ صدایی همانند صدای مردی که به خاطر دلبستگی‌اش به پابرهنگان در آتش نفاق منافق سوخت و امروز ملت در امتداد همان راه شما را یافته‌اند که برای‌شان تا پایان دوره ریاست‌جمهوری، «رجایی» بمانی.
مردم در حالی به شما رأی داده‌اند که شما با هجمه گسترده‌ای از تهمت‌های ناروا مواجه‌ بودید و از حمایت بسیاری از کانون‌های قدرت و ثروت بهره نبردید به جز نیروهای مردمی؛ پس برای مردم باشید تا مبادا - خدای ناکرده - فردا زیر سایه دولت شما کسی قد علم کند که با تکیه بر اریکه قدرت به مردم پشت کند.
آقای رئیس‌جمهور!
درایت دینی و سیاسی مردم موجب آن شد که هم شما را خوب بشناسند و هم آنانی را که با شناخت از سابقه مدیریتی شما مبنی بر قلع‌وقمع کردن عناصر فاسد اقتصادی از بدنه نظام برخود لرزیدند؛ کسانی که ملت پی برده‌اند که ترس‌شان از حضور شما نه به خاطر مسائل حاشیه‌ای دیکته‌شده به آنان که از قصور خودشان است و سرمایه‌های هنگفتی که در جای‌جای ایران در پنجه خود گرفته‌اند و باندهای مافیایی را تشکیل داده‌اند که هر کدام‌شان چوبی است لای چرخ آسیاب انقلاب و اما زمان به اثبات رساند که این چرخ‌ها با پشتوانه مردمی هرگز از حرکت باز نخواهدایستاد.
سردرگمی امروز آنان از فردایی است که اگر دفترچه حساب‌های بانکی‌شان در کابینه شما با حساب دو، دوتا چهارتا محاسبه شود، چه تعداد کثیری از صفرهای پایانی رقم دفترچه آنان کم می‌شود و اگر این سفره عدالت که به مردم قولش را داده‌اید، در همه‌جای ایران گسترانیده‌شود، چگونه در کیش با همه ویلاهای افسانه‌ای‌شان مات می‌شوند و در باغ‌های رویایی شمال با پاتک ضدحال روبرو خواهند شد.
و چه کسی است که نداند رقاصان اقتصادی که چون خفاش، روشنایی امروز نگرانشان کرده خود را به درودیوار می‌کوبند و دردشان آن نیست که نام سمند را به ذوالجناح تغییر دهید که ترس‌شان از فردایی است که مجبور شوند از الگانس‌های قدرت پیاده شوند و همانند دیگر مردم در صف عدالت بمانند. پس مردم در انتظار زین‌کردن ذوالجناح عدالت شما هستند.
آقای رئیس‌جمهور!
بر درودیوار این مرزوبوم عکسی از شما خودنمایی می‌کند که دست مهربانی بر گونه‌های چروکیده پیرمردی می‌کشید و پای درددل دخترکی نشسته‌اید؛ مبادا فردا تازیانه بی‌عدالتی بر کمر خمیده آن پیرمرد فرودآید و آن دخترک نیز باز با دستان خالی پدر روبه‌رو شود نکند در کابینه شما روزی عدالت قربانی مصلحت شود. نکند جوانان ایران، فردایشان را نیز در گرداب بیهوده گزینه‌های استخدام ادواری و غیرادواری معلق بمانند و آنچنان از کار در سایه دولت‌تان نا امید شوند که در پایان دوره کابینه شما تنها به زدودن گردوخاک مظلومیت از قاب مدرک دانشگاهی‌شان - که چند سالی بر سینه دیوار خانه‌ها جاخوش نموده‌است - دل‌خوش کنند؛ چرا که احساس این ملت و جوانانش نیازمند هوای تازه‌ای است که از دولت نوپای شما برمی‌خیزد که مبادا این احساس در گیرودار هوای متعفن سیاست‌بازی به سخره گرفته‌ شود.
آقای رئیس‌جمهور!
واژه اکسیژن کوپنی را حتماً شینده‌اید و این ترکیب نازیبا همه سهمی است که جانبازان شیمیایی ما از فضای باز سیاسی از آن خود کرده‌اند. کاش وزن اکسیژن دریافتی آنان نه بیشتر از وزن حساب بانکی عده‌ای از دست‌اندرکاران که هم‌وزن آن بود تا اسوه‌های ایثار ما از این نعمت آزاد خداوندی بهره‌ای می‌بردند و خدا نیاورد روزی که در دولت شما نیز جانبازان شیمیایی در صف دریافت اکسیژن معطل بمانند و کپسول اکسیژن آنان خالی بماند! و این جمله امام که فرمود: «خانواده‌های شهدا در رأس امورند.» تنها به عنوانی زینتی بر روی سربرگ‌ها باشد که حتی در دانشگاه‌های مسئول نمودی نداشته‌ باشد که به یقین به این جمله امام عینیت خواهدبخشید.
آقای رئیس‌جمهور!
روزی که به شهرم آمدید، فریاد مردم این‌گونه طنین‌انداز شد که: «صلی‌علی‌محمد بوی رجایی آمد.» و امروز مردم به اعتبار تلفیق روش‌تان با منش انقلابی شهیدرجایی این‌گونه شعار دادند تا فردا با عملکرد دولت شما بر این باورشان مهر تأیید زده‌شود.
آقای رئیس‌جمهور!
مردم با اطمینان به قول‌هایتان انگشت سبابه‌شان را در کنار صندوق‌های رأی به سمت شما نشانه گرفتند تا فردا به بهانه حفظ حیثیت نظام کوخ‌نشینی منسوخ نشود و شما را نتوانند متقاعد کنند که در کاخ‌ها به دنبال تثبیت نظام باشید که اگر غیر از این باشد، همین پابرهنگان ولایت، جوهر انگشت‌شان را با آب توبه خواهند شست.
آقای رئیس‌جمهور!
مردم به صداقت شما ایمان دارند، به دلیل آنکه هیچ‌کس از زبان شما هتک حرمتی نسبت به رقیب شما، جناب آقای هاشمی که از ذخایر انقلاب هستند نشنیده‌اند و نمایندگانتان نیز ضمن انتقاد به دولت ایشان، به شخصیت والای آقای هاشمی اذعان نمودند که همین ملت را امیدوار به آن ساخت که از قبل مدیریت شما در توبره کسی نانی نیست. برخلاف بزرگوارانی که علی‌رغم منش انقلابی خود در برنامه پرمخاطب تلویزیونی، آنگونه از شما گفتند که همان جملات، جایگاه مردمی آنان را به زیر چرخ سیاست کشاند که به یقین به جبران این چالش به وجودآمده گفت‌وگوی دیگری با ملت ترتیب خواهندداد.
آقای رئیس‌جمهور!
ما به شما ایمان داریم و به آن فرهنگ بسیجی و انقلابی و دولت حزب‌الله و اسلامی که به دنبال احیای دوباره آن هستید و اطمینان داریم دیوار بلند بین مسئولین و فرهنگ انقلابی را فروخواهید ریخت و دست طمع‌کاران را از سفره بیت‌المال خواهیدبرید. اصل انضباط مدیریتی را بر پایه ساده‌زیستی بنا خواهیدکرد. مالک‌اشتر علی و بازوی توانمند رهبرمان خواهیدشد. رقابت‌ها را در آینه صداقت به رفاقت مبدل خواهید ساخت و رشوه را از سیستم اداری حذف و عوامل ارتشاء را افشاء خواهیدکرد.
و ما جوانان ایران اسلامی ضمن احترام به آرای همه ملت و تشکر از زحمات دولت‌های قبلی با همه کاستی‌ها، حرکت انقلابی شما را که پا بر حریم ممنوعه کسانی گذاشتید که اندیشه سیاسی مردم را به سخره گرفته و سعی بر آن داشتند که آرای مردم را با وعده افسارگسیختگی فرهنگی و اقتصادی معامله کنند، تحسین می‌کنیم و اعلام می‌نمائیم که اگر با ملت باشید و کابینه شما خانه، امن ملت باشد، ملت نیز با شما خواهند بود و فرش قرمز قلب‌شان را زیر پای «دولت کریمه» شما خواهند نمود تا ایران اسلامی برای همیشه سرفراز بماند که فردا احدی شرمنده صاحب اصلی انقلاب نباشد.

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات