دکتر سبحانی گفت: برنامه چهارم توسعه نمیتواند اهداف عدالتمحور دولت را در فاصله زمانی 4 سال آینده تأمین کند.
نماینده مردم دامغان در مجلس و رئیس سابق کمیسیون برنامه و بودجه در گفتوگو با ایسنا ضمن اعلام این مطلب، برنامه چهارم توسعه را «رشدمحور و نه عدالتمحور» دانست و افزود: در برنامههای رشدمحور، عدالت متأثر از رشد است.
وی درباره این مطلب که آیا نحلههای فکری دولت معرفی شده میتواند عدالت اقتصادی را محقق کند، گفت: قبل از تحقق این عدالت، اصلاح مسیر و جهت درست پیدا کردن اقتصاد مهم است. من امیدوارم دولت بتواند مسیر توسعه کشور را به سمت عدالتی که در کوتاهمدت حاصل شود، تصحیح و تسریع کند؛ زیرا مردم و مطالباتشان جنبههای کوتاهمدت دارد و مردم میخواهند در زمان عمر خودشان به عدالت دست یابند.
استاد دانشگاه تهران اظهار داشت: میزان توانایی دولت برای رسیدن به هدف را باید تا مدتی به انتظار نشست؛ زیرا دولت برنامههای خود را در قالب لایحه برای تبدیل شدن به قانون تقدیم مجلس میکند. بنابراین میتوان امیدوار بود که تغییر مسیر دولت به سمت عدالت صورت گیرد. هر چند همه کار عدالت را یک دولت در مدت عمر خود نمیتواند انجام دهد.
دکتر سبحانی با اعلام اینکه «عده زیادی مشتاق عدالت و نیز توسعه ایران هستند، اما به دلیل تجربه نشدن این تفکر با آن همراهی نمیکنند»، درباره ایجاد صندوقهای غیر دولتی از جمله صندوق جوانان و صندوقهای مهر رضا گفت: من از کموکیف این صندوقها بیاطلاعم و باید منتظر بمانیم و ببینیم که دولت لایحه آن را تقدیم مجلس کند و بعد قضاوت کنیم، البته باید حداکثر تلاش را برای جلوگیری از ایجاد تشکیلات موازی انجام دهیم.
وی درباره حساب ذخیره ارزی با بیان اینکه حساب با صندوق متفاوت است، افزود: من در برنامه سوم تلاش داشتم که به جای کلمه حساب، صندوق آورده شود، امام موفق نشدم؛ زیرا این دو با هم متفاوت است. حساب ذخیره ارزی نیز در این چند سال با اینکه دارای نکات مثبت زیادی بوده است، اما به دلیل کم تجربگی با این اقدام اساسی به مسامحه برخورد شده و بیانضباطی مالی و میل به هزینه کردن، اهداف آن را تا حدودی تحتالشعاع قرار داده است.
سبحانی یادآوری کرد: اگر برای کارهای زیربنایی دولتی احتیاج به ارز باشد، بهتر است رأساً ارز تحویل شود نه این که ابتدا ریال به ارز تبدیل شود. بنابراین باید ساختار کار و شکل آن متناسب با تجربه اصلاح شود.
عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس درباره شعار «آوردن پول نفت بر سر سفره مردم» اظهار داشت: در همه زمانها نفت بر سر سفرههای عده زیادی از مردم بوده است. بنابراین این حرف، شعار جدیدی نیست، البته چگونگی «بودن» باید مشمول تحول باشد. اگر دنبال روش بهینهای باشیم میتوانیم از ارز نفتی برای حمایت مالی از پروژههای زیربنایی و مولد کشور استفاده کنیم تا بخش خصوصی بر بستر زیربناهای آماده شده سرمایهگذاری کند و اشتغال، درآمد و رفاه به وجود آورد.
در آن صورت مردم نه از طریق کمک مالی دولت ناشی از فروش نفت، بلکه از طریق کار کردن در مزارع، کارخانهها و تشکیلات خدماتی که با پشتوانه ارزی نفتی درستشده، شرافتمندانه درآمد مناسبی کسب میکنند و این یک تعبیر بهینه از آوردن پول نفت بر سفرههای مردم است.
نماینده مردم دامغان با اعلام اینکه همه نمایندگان مجلس علاقهمندند که دولت در اهداف خود موفق باشد، خاطرنشان ساخت: مجلس به دو صورت میتواند به دولت کمک کند؛ اول با تصویب طرحها و لوایح که در راستای اهداف دولت و چشمانداز 20 ساله نظام است و نظارت بر حسن اجرای قوانین و دوم از طریق نقادی و مخالفت با طرحها و لوایحی و نحوه مدیریت مسئولان دولتی که در سمت و سوی برنامه توسعه عدالتمحور نیست.
وی درباره نحوه تعامل دولت و مجلس گفت: رایزنیهای نه چندان زیادی بین دولت و فراکسیونهای مجلس وجود داشته است، اما در این که تا چه اندازه مؤثر بوده ارزیابی درستی نداریم. از این به بعد نیز این دو قوه با هم در راستای اهداف مشترک یکدیگر کار خواهند کرد و من احساس خوبی نسبت به این تعامل مثبت دارم.