شکوه سپه‌زاد

* خانم سپه زاد، شما در سرودن رباعى تبحر خاصى دارید. آیا صرفاً در همین وزن و قالب شعر مى گویید و یا در سبک نیمایى و سپید هم...
** من در همین کتاب «معمارى حیات» اشعارى چاپ کردم که مورد توجه بسیارى از منتقدان واقع شد. یکى از کسانى که به این شعرها علاقه نشان داده، زنده یاد م. آزاد بود که نقدى هم بر این دفتر نوشت و در یکى از روزنامه ها به چاپ رسید. علاوه بر آزاد، آقایان کامیار عابدى، دکتر شریعت کاشانى در پاریس، دکتر بهاءالدین خرمشاهى هر کدام نقدهاى خوبى بر اشعار من نوشتند.
*  اغلب شاعرانى که سرودن را با اشعار کلاسیک آغاز مى کنند و به شعر سپید یا آزاد مى رسند، دیگر در اوزان کلاسیک شعر نمى گویند. آیا شما هم چنین کرده اید؟
** شاعرانى که سرودن را با اشعارى در اوزان کلاسیک آغاز مى کنند، بنیان و استحکام شعرشان را نشان مى دهند و در زمان سرودن شعر سپید و آزاد با قدرت و توانایى فوق العاده اى پا به عرصه مى گذارند. اگر گزیده اى از اشعار من که در کتاب «معمارى حیات» چاپ شده دیده باشید، کاملاً ریتمیک است. خودش وزن دارد. یعنى از درون آهنگین است. داراى نوعى موسیقى درونى است. در ذات این شعرهاست که گاهى با خود قافیه هم مى آورد. من معتقدم کسانى که با شعر کلاسیک آغاز مى کنند و در جریان کار به شعر معاصر یا همان شعر آزاد و سپید روى مى آورند، آثار خیلى قوى تر و بهتر عرضه مى کنند. من در شعر هیچ گونه تعصبى ندارم. شعر در هر قالب و وزنى باید شعریت خودش را داشته باشد و از ساخت و پرداخت درستى برخوردار باشد. یعنى مؤلفه هایى که باید یک شعر خوب داشته باشد، در خودش جمع کرده باشد.
* گویا قرار است اشعارى را با صداى خودتان همراه با موسیقى به بازار عرضه کنید؟
** بله، من از همین اشعار معاصرم چند غزل و یک مثنوى را براى عرضه به بازار آماده کرده ام و الآن CD آن هم آماده است. من بهترین شعرهایم را گزینش کردم و با صداى خودم اجرا کردم. به دنبال آن یک CD دیگر هم که گزینه اى از رباعیات من است همراه با آهنگسازى و تنظیم آقاى محمدعلى مراتى در دست تهیه است. CD اول به اسم «ماهیان آب گو دریا شدند» منتشر مى شود. CD دوم احتمالاً در تیر ماه و با نام «احیاى رباعیات نو خیامى» به بازار مى آید.
* الآن آیا کتابى آماده چاپ دارید؟
** یک مجموعه داستان کوتاه به اسم «کنسرت بهار» آماده کرده ام که مجوز چاپ هم گرفته است و امیدوارم تابستان سال ۸۵ منتشر شود. این مجموعه شامل چهارده داستان کوتاه مى شود که به لحاظ زبان و نثر آهنگین است. چیزى شبیه نثر ابراهیم گلستان است که در داستان هایش به کار مى گرفت. چون روح و فضاى داستان هایم مى طلبید، زبان و نثرش ناخودآگاه به این شکل درآمد. این داستان در فاصله سه _ چهار سال اخیر نوشته شده اند و به لحاظ موضوع و مضمون به مسائل اجتماعى مى پردازد، اما محور آثارم عشق است. هر چند ابعاد و فضاهاى مختلفى در این داستان ها تجربه مى شود.
* حضور زن در این داستان ها را چگونه تصویر مى کنید؟
** من روى مسائل زن به آن صورت متمرکز نمى شوم. زن هیچ فرقى با مرد ندارد. این تفکر و نگاه یک انسان است که مى تواند به موضوع و مسائل تشخص ببخشد. این داستان ها یک نوع جهان بینى خاصى دارند.
* تحقیقى که پیرامون اشعار مولانا دارید، حول چه مسائل و محورهایى است و به دنبال چه نتایجى هستند؟
** مى دانید که شعرهاى مولانا، نوعى شعر سوررئال است. اشعار من هم اغلب اشعار سوررئال است. این نزدیکى که به لحاظ روحى و فکرى بین ما هست، شاید مرا به اینجا کشانده که غزلیات و مثنوى هاى مولانا را مورد بررسى قرار دهم و عناصر سوررئال در این آثار را فیش بردارى کنم. مى دانید که تحقیق کار آسانى نیست. من هم سعى مى کنم کارى ارزشمند و عمیق در این زمینه عرضه کنم تا یادگارى از ما بماند.