سقوط هوایی، صعود سیاسی

سید علی اصغر افجه
گروه سیاسی - امروزه تبدیل تهدیدها به فرصتهای بهره‌گیری از آن در جهت تامین اهداف از تعاریف علمی مدیریت به عنوان یک استراتژی برون سازمانی می‌باشد.
این که جریانی در دوران حاکمیت گذشته‌اش نتواند سیاستهای خود را به گونه‌ای مدیریت نماید تا با شناخت و رفع نقاط ضعفش، جامعه را برای مقبولیت عقلانی و پذیرش عاطفی خویش در جهت استمرار فعالیتهایش برانگیزد تا جایی که منجر به واگذاری قدرت به رقیب گردد و حال درصدد برآید تا با بهره‌گیری وارونه از اصول برشمرده شده مجددا برای نیل به قدرت و نه خدمت برنامه‌ریزی نماید توجیهی ندارد جز به هیچ انگاشتن عقلانیت و فراست مردم، و به نظر می‌رسد موضع گیری دوستان در قبال سقوط هواپیمای سی130 یکی از همین برنامه‌ها باشد.
تردیدی نیست که بررسی دقیق و سریع علل سقوط تاثرانگیز هواپیمای سی130 که شهادت جمعی از دلاور مردان ارتش جمهوری اسلامی ایران و فرهیختگان و نخبگان رسانه‌های گروهی را در پی داشت، از سوی کارشناسان خبره نه تنها تسکینی است برای قلوب داغدار بازماندگان شهدا، بلکه عمل نیکی است در جهت جلوگیری از تکرار دوباره آن و این ممکن نیست مگر این که شرایط بررسی در یک فضای غیرسیاسی و کاملا تخصصی فراهم آید.
ولی اگر جریان سیاسی اخیرالذکر در راستای تامین منافع گروهی و حزبی خود در پوشش اقلیت، جایگاهی را در مکان مقدسی همچون مجلس شورای اسلامی که نمود باورهای ارزشی و دموکراسی امت اسلامی می‌باشد در اختیار گرفته و در صدد بهره‌گیری جناحی از این حادثه غمناک برآید چه باید گفت؟ دقت فرمایید در تبیین این خط مشی در روزنامه‌ای اصلاح‌گرا:
".... این ظرفیت را دارند که برنامه‌های اصلاحی را به عنوان آلترناتیو یا رقیب برنامه‌های محافظه کارانه دولت و یا اکثریت مجلس مطرح سازند و آنان را در جایگاه انفعالی و ضعیف‌تری به ویژه در افکار عمومی قرار دهند." (1) و در پی مطلب تاکید می‌نمایند هدف از ارایه طرحهایی از قبیل انتخابی شدن روسای دانشگاهها قبل از این که تصحیح روش باشد تعقیب جریان مقابل می‌باشد! عنایت فرمایید: " ..... اقلیت مجلس طرحی نظیر انتخابی شدن روسای دانشگاهها را تدوین و ارایه می‌کند، جریان مقابل در جایگاه نازلتر و انفعالی‌ به ویژه در نزد قشر دانشجو و دانشگاهی کشور قرار می‌گیرد" (2) و در ادامه قلم را از این هم فراتر برده و پس از به هیچ انگاشتن عقل و فهم دانشجو و دانشگاهی فهم و احساس عموم را به چالش کشیده شهادت جانسوز عزیزان ارتشی و اصحاب رسانه را با ارایه طرح عجیب و ناباورانه استیضاح وزیر دفاع آن هم در اندک زمانی پس از کسب رای اعتماد مستمسک انسجام جناح خودی و افتراق و تشتت اکثریت مقابل خود قرار داده و ادامه می‌دهد: "در مورد استیضاح وزیر دفاع نیز این وضعیت صادق است. اقلیت مجلس با اقدام خود نهادهای ذی‌ربط در حادثه اخیر را به پاسخگویی وامی‌دارد و حتی اگر امکان روشنگری در جریان استیضاح فراهم نشود، عزم اصلاح طلبان برای پاسخگو کردن قدرت و مقاومت بخش‌های مهمی در برابر این عزم، برای افکار عمومی آشکار می‌شود." (3)
آری چنین است که طرح عجولانه و فاقد توجیه استیضاح وزیر دفاع از سوی اقلیت به بهانه سقوط هواپیمای سی130 همچون طرح (تداخل وظایف قوا) انتخابی کردن روسای دانشگاهها به انگیزه انتصابی کردن آن به عنوان یک تاکتیک در حوزه عملکرد سیاسی و یک تجربه استراتژیک و راهبردی برای جناح اقلیت کلید می‌خورد و به راحتی سقوط هواپیمای سی130 را همراه با شهادت مظلومانه سرنشینان افتخارآفرینش وسیله صعود خویش قرار می‌دهد و اگر نه چنین است پس چگونه می‌شود که در دوران حاکمیت جناح خود چنین واکنشهایی را در قبال اتفاقات مشابه مثل: سقوط مشابه هواپیمای سی130 در کرمان، برخورد قطار در نیشابود و ... نشان نداده و طرحی را برای استیضاح مثلا وزیر راه وقت تنظیم و تقدیم ننمودند؛ کاری که اقلیت آن زمان بر خود اجازه عملش را نداد.