SMS ابزار جدید تهاجم فرهنگی

شبستان: با نگاهی گذرا به پیامهای کوتاه (مسیج) می‌توان آنها را به پیامهای اجتماعی، سیاسی، مذهبی و متفرقه تقسیم کرد که در مجموع هدفی جز تخریب اخلاقی نسل جوان ندارد. در جامعه تکنولوژی‌زده عصر حاضر همه روزه پدیده‌های جدیدی پا به عرصه رسانه‌های گروهی می‌گذارند و چون نوعا این پدیده‌ها نشات گرفته از غرب و کشورهای سلطه‌گر خارجی است، در جهت مطامع سلطه‌طلبانه آنها به کار گرفته می‌شود. این امر توجه بیش از پیش و هوشیاری بیشتر مسئولین مملکتی را می‌طلبد تا چون همیشه راه را بر استعمارگران خودکامه ببندند و نقشه‌های شومشان را بر آب کنند. البته این از خصوصیات فرهنگ و ابزار آن است که همیشه در حال پیشروی و نفوذ در فرهنگهای دیگر و بالاخره کشورگشایی است. همان‌طور که در گذشته این مرز و بوم نیز نمونه‌هایی از آنها موجود است از جمله: نفوذ افکار عقاید و اندیشه‌های برابری و برادری اسلام در مردم عصر ساسانی که موجب شکست آنان شد و یا نفوذ اندیشه‌های اسلامی ایرانیان در قوم وحشی و غیرمتمدن مغول که نتیجه آن استحاله آنان از خونخواری به خدمتگزاری در جهت پیشرفت علوم و فنون اسلامی می‌شد. این ما هستیم که باید در مقابله با فرهنگ‌ها از تعالیم و دستاوردهای نیک و پسندیده آن استفاده و تبعات بد و ناشایست آن را به بوته فراموشی بسپاریم. طنز و طنازی از شاخه‌های مهم و جالب توجه در ادبیات فارسی است که خردمندان و دانشمندان در گذشته از آن برای بیان مفاهیم بلند سیاسی، اجتماعی و اخلاقی سود می‌بردند. نمونه‌های بلند و متعالی آن در آثار عبید زاکانی، ابوحیان توحیدی و در معاصرین ایرج میرزا و نسیم شمال و ... فراوان است. اما این پدیده در سالهای بعد به «جک» تغییر نام یافت و به جای انتقال مفاهیم بلند در جهت تخریب غرور ملی اقوام و قومیت‌های به استخدام گرفته شد. به نقل از ظریفی این حربه در زمان رضا شاه کشف و هدف آن تخریب اقوامی چون: ترکان غیور، جریهه‌دار کردن غیرت گیل مردان باهوش و دیگر اقوام بوده است تا از این راه دیگر افراد بزرگی چون ستارخان، باقرخان و میرزا کوچک خان مزاحم سلطنت پهلوی نشود. اگر این نظریه درست باشد که پر بیراه نیست باید بگوییم در حال حاضر با موج جدیدی از این افکار روبرو هستیم که به مراتب اثرات مخرب‌تری را با دنبال خواهد داشت. این پدیده همان مسیج یا پیام کوتاه است که از طریق تلفن همراه (موبایل) در بین مردم در حال گسترش است. با نگاهی کوتاه و گذرا می‌توان این پیامدها را به دسته‌هایی چون: اجتماعی، سیاسی، مذهبی و متفرقه تقسیم کرد. پیامهای اجتماعی هدف گذشته جک‌ها را که همان تخریب غرور ملی قومیت‌های ترک، لر، گیل، عرب، اصفهانی، قزوینی و ... را دنبال می‌کند. پیامهای سیاسی - که اوج آن به روزهای تبلیغات برای نهمین دوره ریاست جمهوری باز می‌گردد - چهره‌های ارزشمند نظام جمهوری اسلامی را هدف گرفته است. پیامهای متفرقه که نتیجه آن رشد روزافزون بی‌تفاوتی مردم و ایجاد روحیه باری به هر جهتی را به دنبال خواهد داشت. و بالاخره پیامهای مذهبی که با رویکردی اسلام‌ستیزانه هدفی جز توهین به مقدسات، خدا، قرآن، پیامبران الهی و ائمه اطهار علیهم‌السلام ندارند. با نگاهی به مردم کوی و برزن درمی‌یابیم که اکثر استفاده‌کنندگان از موبایل، جوان هستند و دشمنان اسلام و ایران دانسته و از سر آگاهی حساس‌ترین عضو از اعضای کشور اسلامی ایران را هدف آماج حملات فرهنگی خود قرار داده‌اند. حال باید از مسئولین و متولیان فرهنگی کشور پرسید آیا اساسا با این پدیده آشنا شده‌اند و از اثرات مخرب آن مطلع هستند؟ در صورت مثبت بودن پاسخ آیا به فکر راهکارهایی برای مقابله و یا تغییر کاربری و استفاده بهینه آن هستند؟