انتقاد یا عقده‌گشایی

سیدروح‌الله انوری تفتی
انتقاد از انحراف و خرافه‌گویی در محافل مذهبی یکی از مباحث مطروحه در هفته‌های اخیر بوده است. چنانچه رهبر معظم انقلاب نیز ضمن تاکید بر ضرورت آن همکاری علماء، وعاظ، ذاگرین اهل‌بیت(ع) و دلسوزان دین را برای حفظ مفاهیم و ارزش‌ها والای مذهبی از گزند اینگونه انحرافات خواستار شدند.
در این میان و در حالی که هشدارهای دلسوزان در این باره مطرح می‌شد عده‌ای نیز که هیچ صلاحیتی در این باره نداشتند فرصت را مغتنم شمرده و مغرضانه به عقده‌گشایی علیه ارزش‌های مذهبی پرداختند. حتی کار به آنجا رسید که برخی مواقع هشدارهای علما و دلسوزان در میان هیاهوی مغرضان به گوش نمی‌رسید و فضایی تیره و تار از محافل مذهبی ترسیم می‌گشت.
متاسفانه برخی از پیشکسوتان نظام نیز با دل‌خوری از قشر عظیم مذهبی تنها به این فضا دامن زده و بدون مشخص کردن مرز میان خرافه‌گویی و بیان صحیح معارف اصیل دینی، کلیت محافل مذهبی را به باد انتقاد گرفته و از هر فرصتی برای طرح آن بهره جستند.
اجلاس اخیر مجلس خبرگان رهبری نیز که محل مطرح شدن مباحث کلان کشور و معضلات پیش‌روی نظام و راه‌کارهای خروج از آن می‌باشد تنها به دو موضوع انتقاد از خرافه‌گویی در محافل مذهبی و مظلوم‌نمایی برای یک کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری و محکوم کردن تخریب احتمالی او در انتخابات اختصاص یافت. در حالی که کاندیدای رقیب که اتفاقا پیروز در انتخابات نیز بود در طول یک هفته رقابت، بیشترین حجم تخریب را آن هم از سوی طرف مقابل و با سکوت آن کاندیدای متشخص متحمل گشته بود.
در این میان و در حالی که هشدارهای دلسوزان در این باره مطرح می‌شد عده‌ای نیز که هیچ صلاحیتی در این باره نداشتند فرصت را مغتن شمرده و مغرضانه به عقده‌گشایی علیه ارزش‌های مذهبی پرداختند. حتی کار به آنجا رسید که برخی مواقع هشدارهای علما و دلسوزان در میان هیاهوی مغرضان به گوش نمی‌رسید و فضایی تیره و تار از محافل مذهبی ترسیم می‌گشت.
متاسفانه برخی از پیکسوتان نظام نیز به دل‌خوری از قشر عظیم مذهبی تنها به این فضا دامن زده و بدون مشخص کردن مرز میان خرافه‌گویی و بیان صحیح معارف اصیل دینی، کلیت محافل مذهبی را به باد انتقاد گرفته و از هر فرصتی برای طرح آن بهره جستند.
اجلاس اخیر مجلس خبرگان رهبری نیز که محل مطرح شدن مباحث کلان کشور و معظلات پیش‌روی نظام و راه‌کارهای خروج از آن می‌باشد تنها به دو موضوع انتقاد از خرافه‌گویی در محافل و مظلوم‌نمایی برای یک کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری و محکوم کردن تخریب احتمالی او در انتخابات اختصاص یافت. در حالی که کاندیدای رقیب که اتفاقا پیروز در انتخابات نیز بود در طول یک هفته رقابت، بیشترین حجم تخریب را آن هم از سوی طرف مقابل و با سکوت آن کاندیدای متشخص متحمل گشته بود.
در این میان به نظر می‌رسد مباحث مربوط به مبارزه با انحرافات محافل مذهبی خود دچار انحراف گشته است. در این خصوص موارد زیر را می‌توان مورد توجه قرار داد:
1- روشن شدن مرز میان انحراف و خرافات از معارف و ارزش‌های اصیل مذهبی توسط مطرح‌کنندگان این بحث ضروری به نظر می‌رسد. این امر جلوی عقده‌گشایی علیه دریایی از معارف اسلامی و خیل عظیم دوستداران اهل بیت(ع) به بهانه انحراف در بیان برخی معارف توسط عده‌ای محدود را خواهد گرفت.
عده‌ای که در مباحث مربوط به مبارزه با مفاسد اقتصادی چنان احتیاط‌آمیر عمل کرده که به قول خویش مدیران تضعیف نشوند و در مبارزه با ثروت‌هایی بادآورده، بکار بردن لفظ «زالو صفت» را در مورد سرمایه‌خواران برنتافته و آن را موجب رنجش سرمایه‌داران و خروج سرمایه‌ها از کشور قلمداد می‌کنند، بدون آنکه صلاحیتی در مباحث دینی داشته باشند بی‌پروا در مورد آن اظهارنظر کرده و به بهانه ورود برخی انحرافات در محافل دینی، در هر جا و مکانی علیه هیات‌های مذهبی عقده‌گشایی کرده و آن‌ها را مورد حملات تخریبی قرار می‌دهند.
2- احترام به دوستداران اهل بیت(ع) در عین انتقاد از بیان احتمالی برخی مطالب خرافی و نسبت دادن آن به دین در بخش کوچکی از این جامعه بزرگ لازم می‌باشد. این امر علاوه بر طرح مباحث به صورت منصفانه و احترام‌آمیز جلوی تخریب قشر عظیمی از جامعه که بیشتر آن را جوانان این مرز و بوم تشکیل می‌دهند خواهد گرفت؛ چه آنکه تاریخ انقلاب اسلامی ایران پر از رشادت‌ها و از جان گذشتگی‌های این قشر عظیم در برحه‌های مختلف از جمله مبارزات شکل‌گیری و پیروزی انقلاب، دفاع مقدس و... بوده است. امام بزرگوار همواره نیز می‌فرمودند: «محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.» چرا که نسل رشید انقلاب در دامن پایگاه‌های مساجد و هیات‌های مذهبی از معارف اصیل اسلام ناب محمدی سیراب شد و همچون سیلی خروشان طواغیت زمان را از میان برداشته و در مقابل تجاوز علیه کشور ایستادگی کرد. هم اکنون نیز این قشر عظیم است که هر کجا خطری انقلاب را تهدید کند آماده جانفشانی بوده و سینه خود را در مقابل هرگونه زیاده‌خواهی دشمنان سپر کرده است.
در این میان تخریب این نسل و این قشر عظیم و سرمایه ملی، تنها به سود دشمنان این مرز و بوم تمام خواهد شد.
3- پرچم‌داری پالایش ارزش‌ها و معارف اصیل مذهبی از انحرافات و خرافه‌ها ناگزیر باید در دست دین‌شناسان و متخصصان امور دینی قرار گرفته و هر بی‌سر و پایی در این وادی مجال تکلم نیابد. در غیر این صورت کلیه مباحث مطروحه در این زمینه فاقد اعتبار بوده و فضایی غبارآلود را برای عقده‌گشایی مغرضان و کسانی که بیشترین ضربه را از این قشر عظیم خورده‌اند مهیا می‌سازد.
در این فضا حتی بدعت‌گذاردن معاصر که با خشن نشان دادن اسلام، جریان عمیق کربلا را نتیجه خشونت پیامبر(ص) در جنگ بدر عنوان کرده بودند نیز لب به سخن گشوده و با طرح مباحثی نظیر «تشیع غالی» معارف اصیل اسلامی و شیعی را مورد تخریب قرار می‌دهند.
4- شخصیت‌های سیاسی نیز از ورود به این عرصه و بهره‌برداری سیاسی از آن خودداری کنند. چرا که نگاه تعصب‌آمیز جناحی و گروهی، آفتی بزرگ در مباحث تخصصی به شمار می‌رود و تشخیص سره از ناسره را با مشکل مواجه خواهد کرد. از این بدتر آنکه برخی بخواهند با طرح این مباحث اغراض سیاسی نظیر تضعیف رقیب، جمع‌آوری آرای انتخاباتی و... را دنبال کنند.
5- نظام جمهوری اسلامی اگر اکنون سرزنده و پویاست به دلیل وجود جوان‌های غیور و دیندار خویش است. اگر دشمنان انقلاب جرات نگاه طمع‌آمیز به این مرز و بوم را ندارند به خاطر غیرت این نسل عظیم است. فتح‌الفتوح امام بزرگوار امت نیز پرورش این جوانان برومند بود. تمام گروه‌های سیاسی و مسئولین نظام باید بدانند که در سایه این سرمایه عظیم ملی است که قدرت، البته برای خدمت در میان آنان دست به دست می‌گردد.
باید دانست که تخریب این سرمایه‌ ملی بریا تضعیف دسته و گروه و جناح مقابل خود در عین خیانت به نظام و مردم، نهایت بی‌خردی است.