لزوم تحول در رویکرد شورای عالی امنیت ملی

امیر محبیان
سیاست درحوزه "واقعیت‌ مجازی" گاهی قادر است کاراتر از حوزه "واقعیت محض" عمل نماید به همین دلیل مطمئنا عملیات پشتیبانی رسانه‌ای از اقدامات سیاسی می‌تواند سرنوشت "رفتارهای سیاسی" را رقم زند./
روند فعالیت‌های سیاسی و حقوقی حول محور "پرونده هسته‌ای" ایران که به درستی پرونده‌ای ملی نام گرفته است، در شرایط جدید به ویژه پس از تصویب قطعنامه پیشنهادی سه کشور اروپایی در روزهای اخیر به موقعیت حساسی وارد شده است.
شورای عالی امنیت ملی و به ویژه دکتر علی لاریجانی (به دلیل آگاهی کامل به اثرات قاطع گزینش درست یا غلط استراتژی رسانه‌ای‌ ) شایسته است نکات ذیل را در این برهه از زمان مورد توجه قرار دهند:
1ـ دربستر تحولات سریع نمی‌توان صرفا به یک استراتژی واحد تکیه داشت چه رسد به تاکتیک‌های ثابت.
از این رو، سرعت تحولات ممکن است چنان دکترلاریجانی و دست‌اندرکاران مسایل هسته‌ای را گرفتار امور روزمره و اجرایی این پرونده (که به جای خود بسیار مهم و کلیدی هستند) نماید که طراحی استراتژی‌های مورد نیاز که گاه ممکن است در ظرف یک هفته هم مشمول تغییر گردد، از نظرها دور بماند. لذا شایسته است دایره مشاوران با رعایت احتیاط‌ها گسترده‌تر گردد و اتاق‌های فکر جنبی سریعا فراتر از وضع موجود که ناکافی به نظر می‌رسد شکل گیرد.
2ـ تحولات در سه لایه "پردازش رسانه‌ای" ، "راهکارنویسی حقوقی" و "سناریو نویسی در چانه‌زنی‌های سیاسی" ضروری است.
پشتوانه روانی عاملان سیاسی در چانه‌زنی‌ها، حمایت افکار عمومی است و رسانه‌ها این وظیفه را برعهده دارند، در صورت ناتوانی در تامین این پشتوانه اثرات مخربی بر روحیه سیاست‌مداران درگیر مذاکره را شاهد خواهیم بود.
"پردازش رسانه‌ای" تصمیمات شورای عالی امینت ملی، به گمان نگارنده، نباید صرفا افکار عمومی داخلی را هدف گیرد بلکه پدیدآوری منطق مقبول برای افکار عمومی جهانی نیز از اهمیت بسیار برخوردار است.
در مورد "راهکار نویسی حقوقی" نیز باید از همه ظرفیت‌های فکری و کارشناسی حقوقی در داخل و افراد مطمئن در حوزه‌های ممکن در خارج هم بهره گیریم.
"سناریونویسی در چانه‌زنی‌های سیاسی" نیز از موارد مهمی است که می‌تواند امکان بازی مناسب برای مذاکره کنندگان را فراهم کند،‌ فقدان سناریوهای ممکن باعث می‌شود در مذاکرات ما فقط بر سرعت انتقال و توانایی افراد اعزام شده متکی باشیم، که این اقدام در موضوعی ملی و حساس چون مذاکرات هسته‌ای نه تنها غلط، بلکه پدیدآورنده نتایجی بس هولناک خواهد بود. مسلما در حال حاضر پشتوانه سناریوپردازی وجود دارد ولی باید این امر تقویت گردد و از حداکثر ظرفیت فکری و مشاوره‌ای اندیشمندان و تحلیلگران سیاسی کشور که امکان حضور در این روز را دارند بهره‌گیری شود.