آرش یاوری
پیش از اینکه احمدینژاد بر مسند ریاست جمهوری ایران تکیه زند در تبلیغات انتخاباتی خود از کابینه 70 میلیونی سخن گفت و عنوان کرد به دنبال اجرای عدالت است و قصد دارد پول نفت را بر سر سفره مردم بیاورد.
اما در حال حاضر و با گذشت نزدیک به 3 ماه از عمر دولت احمدینژاد حتی مقدمات اجرای این وعدهها نیز فراهم نیامده است. از سوی دیگر بعد از گذشت این مدت هنوز دولت ثبات لازم را بدست نیاورده است و چهار وزارتخانه مهم دولت همچنان بدون وزیر باقیمانده است و بدین ترتیب عملا قدرت مانور دولت در حل مشکل معیشت شهروندان کاهش یافته است.
اما این بخشی از ماجراست. پیش از آغاز ریاست جمهوری احمدینژاد پرونده هستهای ایران هر چند به صورت حلزونی اما حرکتی رو به جلو داشت و لااقل در شرایط فعلی قرار نداشت. اما در حال حاضر چالش هستهای منافع ملی را تهدید میکند.
هرچند احمدینژاد برای حل بحران هستهای پیشنهادی را در سازمان ملل مطرح کرد اما اقدامات وی و دیگر همکاران او در دولت و تیم مذاکرهکننده نتوانستند توفیقی بدست آورند و ما هنوز در عرصه سیاست خارجی با چالش مواجه هستیم.
اما این موضوع نیز به همین جا ختم نمیشود. رئیس جمهور هفته گذشته در جمع دانشآموزان حاضر در همایش «جهان بدون صهیونیسم» مطالبی را بیان کرد که بلافاصله با جنجال و ماجراجویی دیگر کشورهای جهان روبرو شد.
در حال حاضر پرونده هستهای ایران پشت درب شورای امنیت قرار داد و امکان دارد این موضوع کشور را با بحرانی غیرقابل جبران مواجه کند. در چنین شرایطی قطعا هرگونه اظهارنظری که واکنش منفی جهانیان را علیه ایران برمیانگیزد تسهیلکننده روند ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت خواهد بود.
اما در حال حاضر ما به دنبال چه چیزی هستیم؟ شاید دلیل برخی از اظهارنظرهای اینگونه از سوی مقامات ایرانی عدم رسیدن به پاسخی روشن به این سوال باشد.
بدون شک بیشتر شهروندان ایرانی در شرایط سخت معیشتی قرار دارند و بنا به آمار منتشر شده از سوی منابع رسمی بسیاری از خانوادههای ایرانی زیر خط فقر قرار دارند.
در چنین شرایطی این خانوادهها قبل از هر چیز به دنبال تامین معیشت خود هستند و از دولتمردان توقع دارند در جهت تقسیم عادلانه منابع قدم بردارند. همچنین کشور ما بر اساس برنامه چشمانداز 20 ساله به دنبال توسعه است و ایجاد شرایط با ثبات و پایدار یکی از اساسیترین پیششرطهای رسیدن به توسعه است. بنابراین به نظر میرسد که شهروندان ایران به دنبال چیزی به جز جنگ و تهدید نظامی هستند و اگر دولتمردان خود را برخاسته از رای مردم میدانند، بنابراین باید به درخواست آنها گردن نهاده و در همان راستا حرکت کنند.
به همین جهت لازم است که دولت احمدینژاد به صورت شفاف و روشن به مردم پاسخ دهد که به دنبال چه هدفی بوده و از چه راهی قصد دارند به آن هدف برسند.