آقای رییس‌جمهور!

مهدی خزعلی
آقای رییس‌جمهور؛ فرموده‌اید: «دانشگاه نباید به مسایل سیاسی آلوده شود!»
برخی سیاسیون دانشگاه را پل می‌دانند و با دانشجو و دانشگاه همراهند تا مرکب مبارک از پل بگذرد! اما در مکتب امام رحمه‌الله علیه، حوزه و دانشگاه محل علم و انسان‌سازی است و دانشجو و طلبه دو واژه مترادف برای تشنگان و جویندگان علم است. امام می‌خواهد علم جایگزین جهل شود و حکومت از آن علما و اندیشمندان باشد، جوینده علم امروز، عالم فرداست و می‌خواهد سیاست ما را تدبیر کند. پس بر اوست که امروز مشق سیاست بنویسد و چشم بیدار باشد و استادان، مربیان و سیاست‌مداران آینده کشورند. چگونه می‌توانند فارغ از سیاست باشند؟ اگر دانشجو و دانشگاه از مسایل سیاسی به دور باشند، سیاست‌مداران به انحراف می‌روند. به خاطر داشته باشید آغاز نهضت امام در 19 دی 57 توسط طلبه‌های جوانی بود که از محضر درس حضرت آیت‌الله وحید خراسانی باز می‌گشتند و باز اوج نهضت در تهران در حماسه دانشگاه تهران بود و مردم استاد نجات‌اللهی را فراموش نکرده‌اند. حکومت‌ها هر قدر از علم و دانش فاصله بگیرند، از دانشگاه و حوزه می‌هراسند و اگر به سوی علم بازگردند، در برابر دانشگاه و علما متواضع و خاشع می‌شوند. آقای رییس جمهور! چگونه است، سخنان شما به عنوان نماینده یک دیدگاه و جریان سیاسی در دانشگاه موجب آلودگی سیاسی دانشگاه نمی‌شود و حضور احزاب و سایر رقبا در دانشگاه موجب آلودگی به مسایل سیاسی است؟! آیا ارجاع سایر گروه‌های سیاسی و مکاتب سیاسی به خارج دانشگاه، نوعی انحصار نیست؟ آیا این انحصار موجب خلاء تفکر سیاسی در دانشگاه نمی‌شود؟ و موجبات فاصله بیش‌تر دانشگاه از سیاست جدایی‌ناپذیر است، حتی اگر حکومت‌ها خود را از این چشمه فیض محروم نمایند، تفکر سیاسی در حوزه و دانشگاه زنده و پویا می‌ماند.