چند نکته

محمدکاظم انبارلویی
فهم سخنگوی دولت از قانون!
آقای عبدالله رمضان‌راده سخنگوی دولت اصلاحات در پاسخ به پرسش خبرنگاری که از وی پرسیده بود، اساسنامه شرکت ملی نفت چه زمانی از سوی دولت به مجلس ارایه می‌شود فرمودند: "دولت هر زمان نیاز ببیند اساسنامه شرکت نفت را ارایه می‌دهد(1)"!
این پاسخ در قد و قواره دولت مدعی قانونگرایی و قانونمداری و قانونمندی نیست. مفهوم این پاسخ این است که دولت هر وقت دلش خواست این کار را می‌کند! آیا اگر دلش نخواست باید بزرگترین بنگاه اقتصادی کشور را بدون اساسنامه اداره کرد؟ بیش از 7 سال از عمر دولت معتقد به قانونگرایی می‌گذرد و در این 7 سال دلش نخواسته اساسنامه شرکت ملی نفت را ارایه دهد اگر چند ماه باقی مانده هم نخواهد تکلیف چیست؟
رفراندوم از نوع چه کسی باید برود؟
پیروزی هوگو چاوز در ونزوئلا و کسب نتیجه اکثریت در یک رفراندومی که بیش از 80 درصد مردم این کشور شرکت کردند خیلی جالب، و دارای پیامهای ویژه است؛
الف_ نفرت از آمریکا و طرفدارانش در آمریکای لاتین اگر بیشتر از جاهای دیگر نباشد، کمتر نیست.
ب_ کسانی که در داخل مدام از رفراندوم حرف می‌زدند و اصلاحات آمریکایی را تبلیغ و ترویج می‌کردند این تست را در ونزوئلا جدی بگیرند.
ج_ باید برخی این حقیقت را بفهمند که ملتها در نهایت اصلاحات بومی و ملی را به اصلاحات آمریکایی ترجیح می‌دهند. چون هیچ ملتی استقلال خود را به حراج نخواهد گذاشت و شرف و ناموس خود را معرض تجاوز بیگانگان قرار نمی‌دهد. نتایج رفراندوم ونزوئلا مشخص کرد چه کسی باید برود و چه کسی باید بماند.
پیاده نظام آمریکا در عراق
آمریکاییها از ابتدای اشغال عراق متحمل خسارات و صدمات زیادی شده‌اند آنها  در مصاف با نیروهای مردمی در نجف 2 بار تا پشت دربهای حرم حضرت علی(ع) هجوم آوردند و دست خالی برگشتند. این بار از لباس آبی‌هایی تحت عنوان پلیس عراق در پیشاپیش حمله خود سود می‌جویند. اینها در حقیقت پیاده نظام و پیشمرگ آمریکاییها در این نبردها هستند. براساس فتوای مراجع نجف هرگونه همکاری با آمریکاییها و تیراندازی به سوی مردم حرام است. لباس‌ آبی‌ها باید بدانند اگر می‌خواهند دست روی ماشه تفنگ بگذارند، سمت آن را باید به سوی آمریکاییها بگیرند نه هموطنان خود!
دولت موقت عراق هم باید بداند اگر دستش به خون ملت آغشته شود مثل دولتهای ساخته و پرداخته آمریکاییها در اواخر سلطنت پهلوی یکی پس از دیگری می‌آیند و می‌روند. آنچه می‌ماند اراده ملت است که باید عراقی نو بسازد. آمریکاییها اگر به حرم حمله کنند خود را در برابر جهان شیعه و جهان اسلام قرار خواهند داد و خود را درگیر بحرانی خواهند کرد که معلوم نیست کی از آن رهایی یابند. اگر عقب‌نشینی کنند شکست خوارکننده‌ای را متحمل شده‌اند. شکست آمریکا در انتخاب هر یک از دو گزینه حتمی است و هر گزینه نمادی چهره دمکراسی آمریکایی و آزادی دروغین اهدایی آمریکایی به ملت عراق را به نمایش می‌گذارد.
رژه تانکها و نفربرهای آمریکا در نجف و بمابارن مکرر وادی السلام و اطراف حرم، پرواز هلی‌کوپترهای توپدار و شلیک مداوم به مردم مظلوم نجف چهره یک جنگ تمام عیار در نجف اشرف را به نمایش گذاشته است.
مقاوحمت مردم نجف در برابر این هجوم وحشیانه و نابرابر تا سر حد شهادت یک ورق زرین در تاریخ معاصر عراق است. تاریخ عراق و منطقه و جهان از مبارزان کوچه و خیابان نجف به عنوان قهرمانانی یاد خواهد کرد که در برابر مدرنترین ارتش دنیا ایستادند و پیروز شدند. آنها اگر شهید شوند پیروزند و متجاوزان و شاغالگران را عقب بنشانند هم پیروز هستند.