طرح عدم کفایت تهاجم یا انفعال

م- همدانی
در هفته گذشته شاهد انتشار خبری درباره طرح عدم کفایت سیاسی رییس‌جمهور توسط برخی مطبوعات و سایت‌های زنجیره‌ای بودیم. خبرنگاری نیز به خود جرات داد و از رییس‌جمهور درباره این طرح سئوال کرد و پاسخ کریمانه رییس‌جمهور را شاهد بود که از لطفتان ممنونم! البته احمدی‌نژاد در ادامه سخن انتشار این شایعات را کار گروههای سیاسی (رقیب) دانست. چند روز بعد نیز رییس فراکسیون اقلیت مجلس شورای اسلامی که از وابستگان به حزب مشارکت است، این موضوع را تکذیب کرد.
این موضوع که گروهی به قصد ضربه زدن به روند کار دولت بر مسئله موهوم طرح عدم کفایت سیاسی رییس‌جمهور تبلیغ می‌کنند، آن هم در شرایطی که حدود دو ماه از شروع بکار دولت می‌گذرد، یک موضوه ساده نیست این موضوع را می‌توان ناشی از دو علت دانست.
با شروع به کار دولت اصولگرای احمدی‌نژاد مدعیان اصلاح‌طلبی که برای پیروزی در انتخابات از هر گونه تغییر موضع فاحش نظیر هم‌پیمانی با ملی مذهبی‌ها و یا پناه بردن به آقای هاشمی دریغ نکرده بودند، بلافاصله به لاک دفاعی رفتند و دورانی غمبار برای خود تصور کردند، دورانی که یادآور خاطره آنها از برخوردی بود که پس از دوم خرداد 76 ناجوانمردانه همه ارزشگرایان را از کلیه مسئولیتهایشان کنار گذاشتند، تا دولتی یکپارچه و به اصطلاح اصلاح‌طلب را پایه‌ریزی کنند. مدعیان اصلاح‌طلبی در فاصله‌ای کوتاه از قدرت‌یابی وزرا، معاونین آنها و سپس مدیران و روسای ادارت و معاونین آنها را تعویض کردند. بگجونه‌ای که تقریبا سه ماه بعد از تشکیل دولت اول خاتمی، افراد جدیدی در این مسئولیت‌ها قرار گرفتند.
دولت احمدی‌نژاد برخلاف ظاهر تند و تیزش برای مدعیان اصلاح‌طلبی،‌اکنون بعد از گذشت بیش از دو ماه از شروع فعالیت خود، فقط تغییراتی را آن هم با ملاحظه در سطح وزرا انجام داده است.
به نظر می‌رسد این موضوع باعث شده که مدعیان اصلاح‌طلبی از لاک دفاعی خود بیرون آمده و این چنین گستاخانه از اقداماتی نظیر طرح عدم کفایت سیاسی سخن بگویند که حتی شایعه آن نیز غیرقابل باور است. آنها با این حرکات خود خوش رفتاری دولت اصولگرا با خود را پاسخ می‌دهند.
اما موضوع دومی که می‌تواند سبب تجری مدعیان اصلاح‌طلبی باشد آن است که ظاهرا نارضایتی و انتقاد برخی گروههای اصولگرا از برخی انتصاب‌ها به اطلاع این افراد رسیده و انها در تحلیل‌های خود به این نتیجه رسیده‌اند که این موضوع می‌تواند سبب شکاف در بین اصولگرایان گردد. لذا با تکیه بر این تحلیل گمان می‌کنند فضایی برای آنان ایجاد شده که بتوانند در تضعیف دولت اصولگرای احمدی‌نژاد به طرح چنین ادعاهای موهومی بپردازند.
اگر اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری اخیر نتوانستند به فرد واحدی برسند اما ملت این نقص را کامل کرد و هیچ یک از گروههای اصولگرا به بهانه عدم مشارکت مطلوب در دولت، برای خود حقی در کمک نکردن و یا عدم همراهی با این دولت قایل نیستند. مجموعه اصولگرایان چنین دیدگاهی به دولت احمدی‌نژاد دارد و طمع مدعیان اصلاح‌طلبی در این اختلافات طمعی خام است. البته آنچه ناگفته بماند آن است که دولت و بخصوص شخص رییس‌جمهور در دو موضوع گفته شده باید راهکارهایی بیابند تا گستاخی و طمع برخی از مدعیان اصلاح‌طلبی را علاج نماید.