گزارش آژانس و رویکرد آتی ایران

با توجه به این موضوع که بخش‌هایی از گزارش آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای درباره فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان منتشر شده و مورد توجه رسانه‌های بین‌المللی قرار گرفته است، اقدام آتی کشورمان در جهت صیانت از دستاوردهای متعالی در زمینه فن‌آوری هسته‌ای، باید به کدام سمت و سو هدایت شود و به علاوه اینکه باید پرسید با چه نوع انتخاب‌هایی از مسیر صیانت از این دستاوردها، مواجه هستیم.
برای پاسخ به این پرسش‌ها بد نیست به چند گزاره مهم به منظور تحلیل وضع فعلی اشاره شود:
الف: اگرچه در گذشته شک و گمان زیادی راجع به اعمال نفوذ و تأثیر محافل اسراییلی بر روی تصمیم‌های متخذه کاخ سفید در خصوص چگونگی تعامل با مسایل هسته‌ای ایران وجود داشته است، اما اکنون با افشای رسوایی مربوط به شناسایی یک تحلیلگر مهم پنتاگون به عنوان جاسوس اسراییل، شک و گمان‌های گذشته، هم اینک به یقین و واقعیت پیوسته است.
اکنون روشن شده است تحلیل‌گران آمریکایی مرتبط با اسراییل، با ارایه تحلیل‌ها و ارزیابی‌های وارونه، ذهنیت نادرست و غلطی در افکار مقامات و دولتمردان آمریکایی درباره ایران ایجاد کردند و می‌کوشیدند بسترهای مناسب جهت ایجاد تقابل و رویارویی نظامی میان واشنگتن و تهران از طریق اعمال تأثیر بر گزارش‌های به کلی سری ارسالی به کاخ سفید فراهم نمایند.
ب: نباید تردید داشت رویکرد جدید دولتمردان آمریکایی و تاکید آنان نسبت به بهره‌گیری از ابزارهای دیپلماتیک به منظور حل مسایل مربوط به برنامه‌های هسته‌ای ایران و همچنین همکاری با دولت‌های اروپایی، به منزله انعکاسی از افشای رسوایی مزبور تلقی می‌شود. هیچگاه سابقه نداشته که آمریکایی‌ها درباره این موضوع، این گونه به ملایمت اظهار نظر کنند.
ج: اکنون که بیش از گذشته این مطلب روشن شده است که رژیم اسراییل معرکه گردان اصلی این عرصه محسوب می‌شود و تنها بازنده این میدان است، لذا سیاست اصولی ایران درباره لزوم صیانت از دستاوردهای مربوط به فن‌آوری هسته‌ای‌اش باید با انگیزه‌های تازه دنبال شود.
اگرچه هیچگاه نباید ادامه همکاری پایاپای با آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای از نظر دور انداخته شود.
د: تکامل بخشی راهبرد بازدارنده دفاعی کشور، یکی از فاکتورهای غیرقابل چشم‌پوشی این مرحله از حیات سیاسی ملت ایران است.
باید در نظر گرفت، احتمال اقدام رژیم اسراییل برای ضربه زدن به توانمندی‌های هسته‌ای کشورمان، نامتصور نیست. لذا بالا بردن توان بازدارندگی، خنثی کننده هرگونه طرح تهاجمی با منشا بیگانه خواهد بود. از این رو، تعالی بخشی به فن‌آوری هسته‌ای از یک سو و تکامل‌بخشی راهبرد بازدارندگی، از سوی دیگر از ضروریات انکارناپذیر این مرحله از چالش‌ها محسوب می‌شود.
هـ: و بالاخره اینکه تصمیم ایران برای از سرگیری چرخه غنی‌سازی اورانیوم، یک ابتکار عمل تازه به هدف مجاب ساختن آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای و اجبار آن به عمل به وظایف سازمانی‌اش تلقی می‌شود. این ابتکار عمل تا مراحل پایانی و ثمردهی، باید دنبال شود.