NGOها، ابزار چه سیاستی هستند؟

در اجلاس بسوی آینده که در بحرین برگزار شد، قرار بود طرح استعماری خاورمیانه بزرگ آمریکا بررسی گردد ولی بی‌نتیجه پایان یافت. در این اجلاس نکته جالبی مطرح شد که بسیار عبرت‌آموز است، در اجلاس بسوی آینده، آمریکایی‌ها اصرار کردند که برای کمک 50 میلیون دلاری به سازمان‌های غیردولتی None Govemment organiationz صندوقی ویژه در خاورمیانه تاسیس شود که در ارتباط با آمریکا باشد.
مصر خواستار آن شد که این کمک دلاری آمریکا به آن سازمان‌هایی داده شود که دارای مجوز رسمی هستند.
مصر استدلال داشت که ممکن است این کمک‌ها را سازمان‌هایی دریافت کنند که در تماس با فعالیت‌های افراطی و تروریستی می‌باشند. یعنی همان چیزی که آمریکایی از آن هراس دارند. اما مقامات آمریکایی به مصری‌ها اعتراض کردند و گفتار آنها را بیهوده نامیدند و افشا کردند که در حال حاضر بخشی از کمک 430 میلیون دلاری آمریکا به مصر به سازمانهایی پرداخت می‌شود که مجوز ندارند!
در نهایت به علت اختلاف نظر آقای مبارک با خانم رایس این بحث در اجلاس به جایی نرسید و تصمیم‌گیری نشد.
مسئله اصلی چیست؟
آمریکایی‌ها در اجرای طرح خاورمیانه بزرگ مایلند دولت‌های فعلی مصر، سعودی، اردن، و برخی کشورهای دیگر را سرنگون کنند و بجای آنها دولتهای کاملاً مزدور آمریکا بر سر کار بیاورند تا سیاست‌های آمریکا در مبارزه علیه اسلام و گروههای مبارز و آزادی خواه و استقلال‌طلب و سیاست ارتباط کامل با اسرائیل را به اجرا درآورند.
آمریکایی‌ها می‌دانند که احزاب موجود در کشورهای مصر و اردن گرچه احزاب تابع حکومت فعلی هستند ولی از این پس قادر به برآوردن مقاصد آمریکا نیستند.
آنها می‌دانند امثال مبارک و برخی سران دیگر این کشور وابسته به آمریکا می‌باشند، اما این میزان وابستگی به کار گذشته می‌آمد و کار آینده را باید "مزدوران آمریکا" به انجام رسانند.
لذا در صددند از سازمان‌های غیردولتی خاصی که در پنهان مزدور آمریکا هستند حمایت سیاسی و مالی موثر بعمل آورند.
جالب است که صندوق کمک اقتصادی به کشورهای خاورمیانه بزرگ قرار است با سرمایه 100 میلیون دلار آغاز به کار کند اما کمک به این سازمان‌های غیردولتی 50 میلیون دلار است. در حالی که کمک اقتصادی به چند کشور بزرگ فعالیت کننده، غیر قابل مقایسه با کمک به چند سازمان با تعدادی عضو می‌باشد و بخوبی می‌توان فهمید که اینهمه پول، بیهوده به این سازمان‌ها پرداخت نمی‌شود.
این موضوع اهمیت نقش N.G.Oها را در رابطه با استراتژی آینده آمریکا در منطقه خاورمیانه بزرگ که مقصود کشورهای آسیایی و آفریقایی مسلمان است بخوبی آشکار می‌سازد.
نگاهی به درگیری‌های امثال لبنان، سوریه، گرجستان، اوکراین و نقش این گونه سازمان‌ها و آشوب‌ها و به اصطلاح انقلاب‌های رنگین، دلیل واضح دیگری است.
علت اصلی نگرانی مصر و نیز همراهی سایر کشورهای اجلاس بحرین، همین مساله است والا آنها از اینکه سازمان ها و گروههای وابسته به آمریکا، از اربابشان بودجه و کمک دریافت کنند حرفی ندارند.
آنها مثل شاه و صدام، احساس می‌کنند که مهره‌های سوخته شده‌اند و نگران سقوط خود هستند.
در ایران سازمان‌های غیردولتی وجود دارند. اما چند نوع هستند
1_ افرادی دلسوز و مستقل و علاقمند به فعالیت‌های غیرحزبی در جهت منافع ملی کشور
2_ افرادی که مایلند در مجموعه‌ای باشند و از امتیازهای ان مجموعه بهره‌برداری کنند بدون آنکه مشکل احزاب را داشته باشند.
3_ افرادی که مشخص نیست با چه نیاتی و چه ارتباطاتی، این سازمان‌ها را تشکیل داده‌اند، و رفتاری منطبق با سیاست‌های آمریکا و برخی کشورهای غربی دیگر دارند.
در دوران اصلاح‌طلبان تقریباً دو سوم بودجه یارانه احزاب، به این گونه سازمان‌ها اختصاص داده شد.
برخی نیز از بودجه‌ها و حمایت‌های سازمان‌هایی چون یونسکو بهره‌مند بودند و فرهنگ غرب و سیاست‌های استعماری را به ویژه در رابطه با زنان و روستاها ترویج می‌کردند.
با توجه به سیاست اخیر آمریکایی‌ها، که دم خروس از جیب آنها در اجلاس بحرین کاملاً بیرون آمد نیاز به یک بررسی دقیق و تجدید نظر در سازمان‌های غیردولتی هست. این همه به عهده وزارت محترم اطلاعات، وزارت کشور و وزارت ارشاد می‌باشد.
امید آنکه در این امر مهم، غفلت نشود.