پس از آنکه «آریل شارون» نخست وزیر رژیم صهیونیستی، با اجرای طرح یکجانبه «عقبنشینی از غزه» اقدام به برچیدن شهرکهای صهیونیستنشین در نوار غزه نمود، این سئوال مطرح بود که وی چه برنامهای برای آینده سیاسی این منطقه دارد؟ آیا عقبنشینی جدیدی انجام خواهد داد؟ و آیا در جهت صلح با فلسطینیان گامی برخواهد داشت؟
با وجود آنکه بسیاری از نزدیکان شارون به وی توصیه کردهاند که از لیکود کنارهگیری نماید اما او حاضر به کنارهگیری نیست و توجهی به این گفته اطرافیان ندارد که آینده سیاسی وی تضمین شده نیست. شارون تصمیم دارد کشتی سیاسی خود را به اماکن دوردستی هدایت نماید که کسی حتی فکر رسیدن به او نیز در ذهنش خطور نکند.
البته این احتمال نیز وجود دارد که اگر شارون به این نتیجه برسد که اوضاع و امور به میل او پیش نمیرود، لیکود را ترک کند. او پیش از آغاز اجرای «طرح تخلیه» در دیدار با نمایندگان تشکیلات خودگردان گفته بود تا زمانیکه تشکیلات خودگردان دست به هیچ اقدام جدیدی نزند، اسرائیل نیز به نقشه راه پایبند است. اینکه اسرائیل دست به هیچگونه اقدام جدیدی نخواهد زد، امری روشن است، اما شارون میداند که بایستی پیش از آنکه طرفهای دیگر از او بخواهند که طرحی را در رابطه با کرانه باختری ارائه دهد، خود اقدام به این کار نماید به ویژه که این طرفها تمایل دارند نقش واسطهای را ایفا کرده و برنامههای سیاسی ارائه دهند. در این شرایط نخست وزیر رژیم صهیونیستی ترجیح میدهد سخت از پایبندی به نقشه راه به میان آورد تا جامعه جهانی به دنبال ارائه طرح سیاسی جدید و نامناسب برای تلآویو نباشند. در این مرحله بهترین کار این است که وی برای مقابله با جامعه جهانی، بیرق نقشه راه را بالا ببرد و به این ترتیب طرف فلسطینی را به اجرای برخی اقدامها پیش از هرگونه اقدام از سوی طرف فلسطینی، ملزم نماید.