کارت قرمز پیش از آغاز بازی!

مرتضی رضائیان
رای هوشیارانه و قاطع مردم به دکتر احمدی‌نژاد در انتخابات اخیر چنان با شکوه بوده که خواب‌های دشمنان خارجی را برآشفته و برنامه‌های بدخواهان داخلی را نقش بر آب کرده است.
مردم آرمان‌خواه ایران اسلامی در آن بلبشوی تبلیغاتی و به رغم هجمه‌های سنگین بی‌تقوایان هزار چهره علیه کاندیدای مکتبی و خدمتگزار، بی‌اعتنا به برخی شعارهای جذاب مادی و یا آمیخته با مفاهیم سیایس رایج غربی‌ها به «شعارهای عدالت‌خواهانه، اصول‌گرایانه و ارزش‌های انقلاب» گرایش نشان دادند و منادی راستین آن یعنی دکتر احمدی‌نژاد را برای تصدی مسئولیت سنگین ریاست‌جمهوری درام‌القرای جهان اسلام لایق دانسته او را با رایی شگفت‌انگیز به این سمت نشاندند.
پس از روشن شدن خواست مردم، انتظار این بود که احزاب و برخی اشخاص سیاست‌زده از کارشکنی و تغافل دست برداشته همسو با دریای خروشان امت هوشیار، دولت مکتبی را که با تمام توان در جهت خدمت‌رسانی صادقانه به ملت و آرمان‌های دینی و ملی آن می‌کوشد یاری رسانند؛ ولی متاسفانه برخی از اینان همچنان در حصارهای تنگ خویش ساخته باقی مانده‌اند و آگاهانه و ناآگاهانه در مسیر تضعیف دولت دکتر احمدی‌نژاد گام برمی‌دارند. در این میان کارشکنی‌ها و جوسازی‌های دشمنان قسم خورده خارجی و پادوهای داخلی آن‌ها دور از انتظار نیست؛ شگفتی از برخی کسانی است که مهر اصول‌گرایی و مردم‌داری را بر پیشانی خود حک کرده‌اند ولی در حق مردم و دولت اصول‌گرای برگزیده آنها جفا روا می‌دارند در حاشیه برخی فضاسازی‌ها علیه دولت متعهد و رئیس‌جمهور مکتبی و مردمی آن، یادآوری نکاتی چند خالی از لطف نیست:
1 ـ بسیاری از انتقادها و جوسازی‌ها علیه رئیس‌جمهور محترم و دولت ایشان، بی‌جا و در مسیر رضایت بدخواهان داخلی و ارجی است. برخی چنان بر طبل انتقادات می‌کوبند که گویا آقای احمدی‌نژاد سال‌ها کار خود را آغاز کرده و در بهترین وضعیت قرار داشته است؛ غافل از این که چند صباحی بیش از عمر دولت وی نمی‌گذرد و البته در همین مدت کوتاه به رغم همه کارشکنی‌ها و نداشتن امکان تغییرات آن چنانی در برنامه‌ها و بودجه‌های از پیش تعیین شده گام‌های بزرگی در عرصه‌های داخلی و خارجی برداشته است که بیان آنها در این مختصر نمی‌گنجد. این عده داور نمایانی هستند که پیش از آغاز بازی، کارت قرمز را به بازیکن نشان می‌دهند! مقام معظم رهبری که از شروع به کار دولت احمدی‌نژاد همواره آن را مورد پشتیبانی خویش قرار داده و بر لزوم فرصت دادن به دولت و پرهیز از دامن زدن به توقعات تاکید کرده‌اند، بار دیگر در دیدار ائمه جمعه سراسر کشور تصریح فرمودند: «باید برای هرگونه ارزیابی، به رئیس‌جمهور و اعضای دولت امکان و فرصت کار داده شود؛ اما متاسفانه به رغه گذشت دو ماه و نیم از آغاز به کار دولت جدید، برخی توقعات و انتظاراتی مطرح می‌شود که شش ماه و یا یک سال بعد از آغاز به کار دولت‌های قبلی، آنها مطرح نمی‌شد»! و این نشان می‌دهد که بسیاری از حرف‌های به ظاهر دلسوزانه و مخاطب‌پسند، نه از باب خیرخواهی بلکه به منظور انتقام‌گیری و کارشکنی در کار دولتی است که بی‌اعتنا به باج‌خواهی گروه‌ها و سیاست‌بازان چند چهره، استوار و مصمم باری خدمت به مردم و مبارزه با باندهای مافیایی قدرت و ثروت به پیش می‌رود.
2 ـ دولت کنونی با مشکلات و بحران‌های بسیاری در سطح داخل و خارج روبه‌رو است که درصد فراوانی از آن حاصل کوتاهی‌ها، بی‌تدبیری‌ها و قانون‌شکنی‌های دولت‌های گذشته می‌باشد. دولت پیشین به رغم بلوف‌های آن چنانی مبنی بر دستیابی به توفیق‌های کلان در عرصه بین‌المللی و روابط دیپلماتیک، نتوانست در جهت حل بحران هسته‌ای گام مثبتی بردارد و فقط گستاخی روزافزون آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای و باج‌خواهی زورمداران بین‌المللی را برای دولت کنونی به ارمغان آورد. در عرصه داخلی هم کوهی از مشکلات طاقت‌فرسای اقتصادی، فرهنگی، سیاسی را برای دولت دکتر احمدی‌نژاد به ارث گذاشته که حل همه آنها در کوتاه‌مدت چندان آسان نمی‌نماید. با این همه، دولت در همین مدت کوتاه گام‌های بزرگی در جهت دفاع از اقتدار ملی و خدمتگزاری به مردم برداشته که به دلیل در اختیار نداشتن شبکه رسانه‌ای منسجم نتوانسته است بسیاری از آنها را تبیین کند. رقیبان بی‌تقوا و مطرود از جانب مردم نیز با بهره‌گیری زیرکانه از این نکته، با بسیج همه امکانات تبلیغی و رسانه‌ای خود در جهت گل‌آلود کردن آب و گرفتن ماهی مقصود گام برمی‌دارند. نگاهی هر چند گذرا به برخی روزنامه‌ها، سیایت‌ها و دیگر تریبون‌های این جزیان، خباثت آنان را بیش از پیش ثابت می‌کند.
3 ـ انتقادهای خیرخواهانه دلسوزان به ویژه نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی ستودنی و ارزشمند است، ولی از برخی اظهارنظرها بوی آزاردهنده سهم‌خواهی و کارشکنی در مسیر دولت عدالت‌خواه به مشام می‌رسد. نماینده‌ای که در مورد ریاستش بر یکی از کمیسیون‌ها حرف و حدیث‌های فراوانی وجود دارد، از تعویض مدیران عامل برخی بانک‌ها ـ که کم‌ترین اختیار قوه مجریه به شمار می‌آید ـ برآشفته می‌شود و رئیس‌جمهور محترم را به «سؤال» تهدید می‌کند!
نماینده دیگری در سخنانی موهن به بهانه تعیین استاندارد بدون هماهنگی با وی، زمین و زمان را محکوم می‌کند و رئیس‌جمهور را نامرد می‌نامد! و موارد دیگر؛ غافل از این که براساس اصل تفکیک قوا، نمایندگان حق مداخله بیجا در وظایف قوه مجریه را ندارند. در برخی محافل از طرح مضحک «عدم کفایت سیاسی رئیس‌جمهور!» سخن رانده می‌شود!
همان نمایندگان محترمی که به آقای شریف‌زادگان ـ عضو شورای مرکزی حزب مشارکت ـ برای تصدی وزارت در کابینه آقای خاتمی با دست و دل‌بازی رای اعتماد می‌دهند، از دادن رای اعتماد به برخی وزیران مورد اعتماد دکتر احمدی‌نژاد پرهیز می‌کنند و برای رئیس جمهور خط و نشان می‌کشند. آیا از دید نمایندگان محترم، صلاحیت، دلسوزی و تدین احمدی‌نژاد و وزرای برگزیده وی از صلاحیت آقای خاتمی و همفکران او کم‌تر است؟! نمایندگان مجلس شورای اسلامی نباید فراموش کنند که با رای ملت افتخار حضور در خانه ملت را یافته‌اند، از این رو شایسته نیست در برابر خواست آنها و رئیس‌جمهور محبوبشان سنگ‌اندازی کنند؛ چه این که مردم موضع‌گیری‌ها و کم‌لطفی‌ها را از یاد نخواهند برد و در وقت مناسب،‌ پاسخی شایسته به آن خواهند داد.