ایران از نبرد آمریکا و روسیه چه بهره‌ای می‌برد؟

ترجمه: عادل سالمی
روزنامه "الشرق الاوسط" چاپ لندن در مقاله‌ای به تحلیل وضعیت سیاسی ایران در ماه گذشته پرداخت و نوشت: تمام توجه روزنامه‌های اروپایی و آمریکایی در آستانه انتخابات جدید پارلمان عراق و نزدیکی موعد خروج نیروهای آمریکایی متوجه ایران می‌شود.
"هدی الحسینی" تحلیلگر سیاسی الشرق‌الاوسط سه موضوع مهم را از دیدگاه خود به خواننده ارائه می‌کند، اول اظهارات "زلمای خلیل‌زاد" سفیر آمریکا در بغداد مبنی بر ماموریت جدید وی برای برقراری ارتباط با ایران دوم خبر روزنامه معاریو در روزهای ابتدایی ماه جاری درباره اظهارات یکی از مسئولان اسرائیلی مبنی بر اینکه اسرائیل باید برای زندگی با ایران اتمی خود را آماده کند زیرا هیچ قدرتی در جهان نمی‌تواند این واقعیت را تغییر دهد و سوم تاکید "سرگی ایوانف" وزیر دفاع روسیه مبنی بر تغییر این واقعیت است.
الشرق‌الاوسط در توضیح مورد اول ادعا کرد که توافقنامه‌های خلیل زاد با ایران تازگی ندارد زیرا وی در گذشته نیز با ایران به ویژه در کنفرانس بن در سال 2001 درباره نوع حکومت افغانستان بعد از طالبان به توافق رسید.
این گزارش می‌افزاید: آمریکا در حال حاضر استراتژی خروج از عراق و افغانستان را در پیش گرفته است و خوب می‌داند احساسات ضدآمریکایی فقط مخصوص ایرانی‌ها نیست بلکه در میان تمام مردم وجود دارد مردمی که با وجود اینکه آمریکا نظر آنها را جلب کرده است اما در عین حال اقداماتی یکجانبه دخالت‌های نظامی آمریکا و روش گزینشی این کشور برای نشر دموکراسی را نمی‌پذیرد.
با این همه نویسنده مقاله معتقد است که این بدان معنی نیست که دشمنی مستمر با آمریکا به سود ایران و سیاست‌های این کشور است بلکه با خروج نیروهای آمریکایی از عراق نه ایران و نه هیچ یک از کشورهای منطقه نمی‌توانند جای خالی آن را پر کنند.
نویسنده این مقاله با اشاره به تکرار دشمنی تهران با تل آویو، می‌نویسد: با این همه ایران اتمی ضرورتا تهدیدی برای وجود اسرائیل نیست زیرا اسرائیل دو برابر آنچه که ممکن است ایران سلاح اتمی تولید می‌کند، از این نوع تسلیحات در اختیار دارد و توانایی اسرائیل برای حمل کلاهک‌های هسته‌ای توسط موشک‌های کروز و زیردریایی‌ها بیشتر است.
در این مقاله آمده است: موشک‌های ضدموشک که تعداد آنها به 29 عدد می‌رسد و ایران از روسیه خریداری کرده است تهدید جدی برای توانایی‌های نظامی اسرائیل و آمریکا نیست و جزیی از مانورهای روسیه و آمریکاست و این تقابل در راستای خطاهایی است که از زمان پایان جنگ سرد و عملیات تروریستی و جنگ‌ها و سقوط سازمان‌ها ادامه دارد و تاکنون همه آنها به سود ایران بوده است.
مقاله الشرق الاوسط می‌افزاید: زمانی که محافظه‌کاران جدید در واشنگتن معتقد بودند پیروزی‌ها در راه است، از آغاز انقلاب پرتقالی در اوکراین تا انقلاب زرد در قرقیزستان واشنگتن به ترویج انقلاب‌های رنگارنگ در قسمت‌های بزرگی از اتحاد جماهیر شوروی سابق دست زد. اوج این بحران جمعیتی با کاهش صادرات نفت ایران همزمان می‌شود و برای اینکه ایران خود را از این بحران رها کند باید در زمینه تمام اقدامات دست به خطر بزند. این مقاله ادامه می‌دهد: تلاش ایران برای استیلا بر نفت جنوب شرق عراق و خلیج فارس و نفت جمهوری‌های مسلمان تازه استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی از اینجا ناشی می‌شود و ایران پیشنهادهایی درباره نفت ارائه کرد به امید آنکه به این نفت دسترسی پیدا کند.
نویسنده الشرق الاوسط یادآور می‌شود: طبق پیش بینی وزارت نفت ایران نفت ایران تا 70 یا 80 سال آینده به پایان خواهد رسید و این در حالی است که گاز این کشور تا 200 سال آینده به پایان نمی‌رسد استهلاک درونی این فرآورده‌ها به میانگین 5/2 درصد در سال افزایش می‌یابد و ایران به زودی باید نفت را وارد کند و شاید به دلایل فراوان در سال 2020 مجبور شود صادرات نفت را متوقف کند که مهم‌ترین دلیل آن نبود سرمایه‌گذاری در حفظ تاسیسات نفت و گاز و کوتاهی در بازسازی تاسیسات نفتی که در جنگ با عراق آسیب دید مدیریت ضعیف و تحریم آمریکا علیه ایران است و برای اینکه ایران به روزگار گذشته و تولید 6 میلیون بشکه در روز بازگردد باید تا سال 2025 انتظار بکشد.
هدی الحسینی در ادامه مقاله خود می‌افزاید: ایران در چند ماه اخیر طرح لوله نفت ایران. عراق و سوریه را مطرح کرد و "ابراهیم الجعفری" نخست وزیر عراق نیز این طرح را با "سید محمد خاتمی" رئیس جمهوری سابق ایران بررسی کرد.
این طرح همچنین در دیدار احمدی‌نژاد و "بشار اسد" رئیس جمهور سوریه بررسی شد و امروز میان تهران و بغداد توافقنامه‌ای امضا شده که طی آن نفت خام بصره برای پالایش به آبادان فرستاده می‌شود و در مقابل 300 میلیون دلار از طریق فرآورده‌های نفت عاید بغداد می‌شود به زودی نفت خام عراق برای پالایش وارد آبادان می‌شود و پس از پالایش به عراق برگردانده می‌شود.
براساس این مقاله ایران در ماه‌های اخیر توافقنامه‌های مشابهی با ترکمنستان و قزاقستان علاوه بر قرارداد نفتی با چین که طرح اولیه آن از طریق انتقال گاز ایران به پاکستان و سپس به هند آغاز می‌شود، در ماه‌های اخیر به امضا رساند. این مقاله می‌افزاید: وحدت ایران و روسیه در اغلب زمینه‌های حساس گسترش می‌یابد و این مزیت به دیدگاه آمریکا برمی‌گردد. نویسنده الشرق الاوسط ادامه می‌دهد: ایران گفته است که قصد دارد بیست نیروگاه اتمی بسازد و روسیه نیز خواستار فعال کردن قراردادهای نفتی با عراق شده که در حکومت انتقالی "پل برمر" حاکم آمریکایی عراق آنها را لغو کرده است. مقاله الشرق الاوسط با طرح این سوال در مقاله خود که کشورهای عربی که تمامی این تحولات در برابر آنها رخ داده چه نظری دارند ادعا می‌کند: واشنگتن بیش از آنچه که تهران در خواب می‌توانست ببیند به ایران بخشیده است و به همین دلیل روسیه هرگز نباید به استمرار این شرایط مطمئن باشد.