نگاهی به نطق دکتر احمدی‌نژاد در سازمان ملل

محمدرضا تفقدی
سازمان ملل متحد که به منظور حل مناقشات پیشگیری از تعرضات و اجماع مناسبات بین‌المللی در میان کشورها پس از دو جنگ جهانی شکل گرفت هنوز نتوانسته است ماموریت و مسوولیت اصلی خود را در استیفای حقوق بشر، به معنای واقعی به انجام برساند و گاهی این نهاد، با نفوذ و دخالت قدرت‌های بزرگ خصوصا آمریکا به اهرمی جهت فشار و تعرض بر کشورهای ضعیف مبدل می‌شود و حقوق ملتی را در گوشه‌ای از جهان نادیده می‌گیرد، مثلا در قضیه حمله آمریکا و متحدانش به عراق، سازمان ملل به عنوان یک نهاد رسمی بین‌المللی باید با محکومیت این حمله تجاوزکارانه و مراجعه به شورای امنیت سازمان ملل اقدام می‌کرد، اگر چه به دلیل ساختار موجود و جو حاکم بر شورای امنیت هیچ نتیجه‌ای نمی‌گرفت ولی حداقل به عنوان یک سند در کارنامه این نهاد قانونی و همچنین در کارنامه متجاوزین ثبت می‌گردید که دیدیم چنین نشد.
در شصتمین اجلاس این نهاد بین‌المللی آقای دکتر احمدی‌نژاد سخنان افتخار آمیزی ایراد کرد که نظیر سخنرانی روسای جمهوری پیشین ایران اسلامی از ابعاد مختلف قابل بحث و بررسی می‌باشد.
متاسفانه رسانه‌های داخلی کمترین بازتاب را در مقایسه با رسانه‌های خارجی در مورد آن داشتند و حتی بعضی از روزنامه‌ها به گونه‌ای برخورد نمودند که گویی پیام مهمی در آن سخنان شفاف و شجاعانه رییس جمهور کشورمان نبود!
نگارنده در این نوشتار به گوشه‌هایی از پیام موجود در آن سخنان تاریخی اشاره می‌کنم:
1ـ‌ فضای موجود
سخنرانی آقای دکتر احمدی‌نژاد در فضایی رخ داد که ایشان از مدتها قبل وعده ارایه طرح جدید خود را در مورد بحث هسته‌ای به آن اجلاس موکول نموده بودند، از این رو گوش‌های زیادی برای شنیدن حرف ایشان آماده شده بود، با توجه به اینکه معلوم بود طبق سنوات گذشته در آن مجمع، سران کشورهای مختلف به ایراد سخن خواهند پرداخت ولی بحث اصلی در جوامع مختلف از مدت‌ها قبل از سخنرانی صحبت ایشان بود که آیا چه خواهد گفت، این ابتکار عمل و ایجاد فضای مضاعف یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد رییس جمهور ما بود که استفاده حداکثری از فرصت‌ها بشمار می‌آید.
2ـ محور انتخابی سخنان احمدی‌نژاد با توجه به زمان نیمه شعبان که در اقصی نقاط جهان اسلام، خصوصا تشیع در تدارک گرامیداشت میلاد حضرت بقیه الله الاعظم ارواحنا فداه بود و از طرف دیگر، جهان در انتظار یک منجی جهت رهایی از ظلم و ستم مستولی بر انسان‌ها رنج می‌برد، سخنان رییس جمهور ما بر محوریت عدالت و اخلاق و رفع تبعیض استوار بود. عدالت چیزی نیست که از خواسته‌های انحصاری مسلمانان و یا شیعیان باشد، بلکه عدالت خواسته همه مردم ستمدیده جهان با هر دین و آیین و مسلکی می‌باشد و در واقع عدالت رکن اصلی و جزو مطالبات انکار ناپذیر انسان‌هاست و حقوق بشر که سازمان ملل بر منشور آن افتخار می‌نماید و بنیان این نهاد بین‌المللی بر تحقق حقوق بشر استوار است عمده آن عدالت و دفع ظلم و تبعیض و زورگویی است.
با توجه به فضایی که از قبل به وجود آمده بود یکی ازمهمترین پیام‌های آن سخنرانی بود، اگر چه در کنار تکرار کلمه عدالت، کلمه حقوق بشر که واژه قابل فهم همه نمایندگان کشورهای حاضر در آن اجلاس بود به دلیل محدودیت وقت کمتر ذکر شده بود ولی مجموعه‌ سخنان آقای احمدی‌نژاد پیام خود را داشت و این رسانه‌های داخلی بودند که باید با تفسیر و تحلیل سخنان ایشان، خلاء حقوق بشر را در سازمانی که داعیه آن را دارد، با توضیح جبران می‌کردند و هم سنگ به فرصت پیش آمده به میدان می‌آمدند.
3ـ طرح هسته‌ای
طرح پیشنهادی ایشان در مورد بحث هسته‌ای بر محوریت اصلی آژانس به عنوان یک نهاد قانونی و ذی صلاحیت بین‌المللی و مفاد پیمان ان‌پی‌تی و دعوت به مشارکت عموم کشورها و یا اشخاص حقوقی در قالب شرکت‌های سرمایه گذار، با توجه به فضای موجود (ابتکار جلب توجه) نیز بر شفافیت و ابتکار عمل ایران اسلامی افزوده است که رسانه‌های داخلی در شرح و بسط آن چندان تحرکی از خود بروز ندادند.
کارهای بزرگ همواره با هم صدایی و هم داستانی عموم دست‌اندر کاران و پشتیبانی قاطع مردم زودتر به نتیجه می‌رسد.