امنیت و شأن انقلابی مردم

یوسف محسن‌زاده
چندی پیش که شهر اهواز به صحنه عملیات تروریستی و انفجارهای پراکنده مبدل شد، مسوولان کشور به طور جزم از دست داشتن بیگانگان در هدایت و تحریک این‌گونه عملیات و حمایت از عاملان آن، سخن به میان آوردند و اینک که در هفته گذشته این شهر مجدداً مورد هدف عملیات مشابهی قرار گرفت، دست داشتن انگلیسی‌ها و عوامل آنان در این عملیات تروریستی به طور قطع مورد تأکید قرار گرفت و رسانه‌ها از تحویل مدارک در مورد اثبات دخالت انگلیسی‌ها در این‌گونه وقایع، سخن گفتند. شاید هیچ‌کس در این نکته تردیدی نداشته باشد که عملیات تروریستی در اهواز با حمایت بیگانگان و در راستای محقق شدن اهداف شوم آنان، صورت گرفته است. چون هیچ ایرانی آزاده، مسلمان و با وجدانی یافت نمی‌شود که حاضر باشد مواد منفجره در سر کوچه و برزن قرار دهد که منجر به کشته و مجروح شدن همو‌طنان وی شود.
مگر آن دست از وطن‌فروشانی باشند که سابق بر این وطن و وجدان و دین خود را به بیگانگان و از جمله حزب بعث فروختند و حاضر شدند به بدترین و مشمئزکننده‌ترین عملیات تروریستی و جاسوسی علیه کشور خود مبادرت ورزند و البته فرجام و سرنوشت اندوهناک و نکبت‌باری که این عده بدان گرفتار شدند، عبرت‌آموز است.
با این حال جای این پرسش وجود دارد که مسئولان ما به جز گردآوری مدارک و اسناد دال بر دخالت بیگانگان در این حوادث تروریستی چه اقدامی در جهت تحکیم و تضمین امنیت شهروندان خوزستانی ما کرده‌اند و چرا از وقایع گذشته به نحو مطلوب، عبرت نگرفتند و مانع از وقوع چنین حوادثی که بازتاب گسترده خارجی داشته است،‌ نشدند. مگر آنان نمی‌دانند که بیگانگان، ‌دست از طراحی این گونه عملیات تروریستی برای متزلزل کردن فضای امنیتی و ناامن جلوه دادن کشورمان و برقراری محیط دهشت و وحشت بر هموطنان، نخواهند کشید؟ پس به امید چه چیزی دست روی دست گذاشتند و اجازه دادند بار دیگر دشمنان بتوانند این عملیات خائنانه و تروریستی را انجام دهند؟ واقعیت این است که مقابله با عاملان و دست‌اندرکاران این حوادث، تا به حال منفعلانه و رضایت بخش نبوده است و شأن عزت و شأن انقلابی مردم و نظام اقتضا می‌کرد که عاملان و تروریست‌ها از لانه‌های خود بیرون کشیده شده و مورد مجازات انقلابی قرار گیرند. شاید در حال حاضر هیچ چیز به اندازه متزلزل نشان دادن اوضاع امنیتی کشور، نمی‌تواند تبلیغات منفی و سوء علیه کشورمان به راه بیاندازد و این البته درست در زمانی رخ می‌دهد که پیروزی‌های سیاسی ایران در خاورمیانه، خشم و پرخاشگری آمریکایی‌ها و انگلیسی‌ها را برانگیخته است.