بدون مظلوم‌نمایی، هرگز

امیر ابوالفتح
اصولا ممنوعیت شدید در مورد هر موضوعی، آن را مخدوش یا حداقل مشکوک جلوه می‌دهد. به همین دلیل،‌ یکی از دلایل زیر سوال رفتن ماجرای هولوکاست نیز همین ممنوعیت تحقیق و اظهارنظر در مورد آن است. زیرا اگر کشتار 6 میلیون یهودی توسط نازی‌ها صحت داشته باشد، دلیل وجود ندارد که صهیونیست‌ها و دولتهای غربی از جستجو و تحقیق بیشتر در مورد آن توسط کارشناسان مستقل، هراس داشته باشند. به عبارت دیگر، جلوگیری از ابرازنظر مخالف در خصوص هولوکاست حاکی از ضعف استدلال هواداران و مبلغان آن است. روبرت فوریسون در این زمینه می‌گوید: «مخالفان بازنگری تاریخ (هولوکاست) تاکنون نتواسنته‌اند پاسخهای واضح و روشنی برای رد دلایل ما بیاورند و تنها از طریق تشکیل دادگاه محکومیت، شکنجه و آزار و اذیت، به مبارزه با ما برخاسته‌اند.»
با توجه به فضایی که صهیونیستها علیه منتقدین هولوکاست در غرب ایجاد کرده‌اند، کسانی که به مخالفت مستدل با این ادعای غیرواقعی می‌پردازند، اقدامی شجاعانه انجام می‌دهند. زیرا مخالفت با هولوکاست عواقب ناگواری برای هر محقق و مورخی در بردارد که حداقل آن محکومیت قضایی است. فوریسون را می‌توان مصداق جالبی در این زمینه دانست.
وی که تابعیت انگلیسی و فرانسوی دارد، یک مورخ برجسته به شمار می‌رود و تحقیقات خود در مورد هولوکاست را سالها پیش آغاز کرده و حتی به برخی مدارک محرمانه صهیونیست‌ها دست یافته است. اما زمانی که هولوکاست را زیر سوال برد و کتاب «اتاقهای گاز، افسانه یا واقعیت» را در انکار وجود این اتاقهای گاز نوشت، مورد خشم صهیونیست‌ها و دولت فرانسه قرار گرفت.
پرفسور فوریسون در سال 1979 از تدریس در دانشگاه لیون فرانسه محروم شد و قرار است در ماه ژوئن آینده به دلیل مصاحبه با شبکه سحر صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در مورد هولوکاست،‌ محاکمه شود. فوریسون در این مورد می‌گوید: «ما (مخالفان هولوکاست) حق چاپ و انتشار مقاله و یا کتابی را نداریم. کتابهای ما را می‌سوزانند و حق خروج از کشور را نداریم.»
همان‌طور که اشاره شد، هولوکاست، بهانه‌ای برای صهیونیست‌ها در پیشبرد اهدافشان بوده است که مهمترین آن، تاسیس رژیم صهیونیستی در اراضی فلسطین در سال 1948 بود. بدون مظلوم‌نمایی ناشی از ادعای کشتار یهودیان،‌ صهیونیستها به آسانی قادر نبودند جامعه جهانی و سازمان ملل را به پذیرش این اقدام نادرست و ظالمانه، متقاعد کنند. فردریک نوین در این زمینه می‌گوید: «اسرائیل براساس هولوکاست تاسیس شده است. از آنجا که هولوکاست دروغ است، بنابراین اسرائیل بر یک دروغ بزرگ بنا شده است.» از طرف دیگر، بقا و دوام رژیم صهیونیستی نیز به باور مردم غرب در مورد کشتار 6 میلیون یهودی توسط هیتلر بستگی زیادی دارد. تونی جودیت مورخ یهودی نیز تاکید می‌کند: «هولوکاست مورد استفاده آمریکا و اسرائیل قرار می‌گیرد تا ضمن سرکوب انتقادها از تل‌آویو، همواره خود را از دنیا طلبکار بداند.» نگاهی به عملکرد صهیونیستها درباره هولوکاست،‌ این واقعیت را بخوبی نشان می‌دهد.
لوئیس مارشالکو در کتاب فاتحان جهانی به این نکته اشاره می‌کند و می‌گوید اکثر بازمانده‌های یهودی جنگ جهانی دوم از کشته‌های خویش سوءاستفاده سیاسی و مالی کردند. اسرائیل نیز با این حربه تاکنون توانسته است غرامتهای فراوانی از دولتهای اروپایی، از جمله آلمان، اتریش، سوئیس و فرانسه دریافت کند.
براساس توافقنامه لوکزامبورگ در سال 1952، دولت آلمان تا سال 2002 دهها میلیارد دلار به اسرائیل و بازماندگان هولوکاست پرداخته است. همچنین صهیونیست‌‌ها پس از 60 سال از جنگ جهانی دوم، در دسامبر گذشته اتریش را وادار کردند تا 210 میلیون دلار به بازماندگان این واقعه مشکوک پرداخت کند.
به هر حال، هولوکاست، آن‌گونه که صهیونیست‌ها تبلیغ می‌کنند، یک ادعای گزاف و دروغ منفعت‌طلبانه است. اما دروغ هر اندازه بزرگ و استادانه و پرهیاهو طرح شود، سرانجام روزی فاش می شود. به نظر می‌رسد اغراق در مورد کشته‌شدگان یهودی در جنگ جهانی دوم و سوءاستفاده صهیونیستها از آن نیز، اکنون این روند را طی می‌کند و هر روز بیشتر افشا می‌شود.
در مقابل امروزه این واقعیت مورد توجه قرار گرفته است هولوکاست واقعی و قتل‌عام انسانها، در سرزمین‌های اشغالی فلسطین و توسط رژیم صهیونیستی به وقع می‌پیوندد و قربانیان اصلی آن، مردم مظلوم فلسطین هستند.
صهیونیست‌ها تاکنون صدها هزار فلسطینی بی‌گناه را کشته و مجروح و میلیونها تن از آنها را آواره کرده‌اند تا سرزمین آنها را غصب و صدای حق‌طلبی آنها را خاموش کنند. این روند غیرانسانی اکنون نیز با شدت هر چه بیشتر در سرزمینهای اشغالی فلسطین ادامه دارد. بنابراین، همان تبلیغات و رفتاری که در مورد قتل‌عام یهودیان به دست هیتلر شد باید در مورد قربانیان فلسطینی نیز انجام گیرد. حال آن که در جهان واقعیت که صهیونیست‌ها نفوذ فزاینده‌ای بر رسانه‌ها و دولتهای غربی دارند، چنین برخورد عادلانه‌ای محال می‌نماید.