مظهر آزادی بیان در غرب

مهدی مروتی
«دیوید اروینک» مورخ و نویسنده انگلیسی که منکر هولوکاست شده بود به سه سال زندان محکوم شد. وی در «وین» پایتخت اتریش و به دلیل سنخرانی‌هایش که در آنها در مورد هولوکاست اظهار شک کرده بود محاکمه شد.
ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا همواره جمهوری اسلامی ایران را نسبت به عدم آزادی بیان در این کشور محکوم می‌کنند. این در حالیست که کاذب بودن این ادعا با گسترش شناخت از کشورمان بر همگان مسلم است. در هر حال غرب در راستای مبارزه تبلیغاتی با یک جریان اسلامی قوی در جهان به راحتی انگ «عدم آزادی بیان» را به تهران می‌زند ولی در عرصه عمل نسبت به حداقل اصول اولیه احترام متقابل میان انسان‌ها و شهروندان خود ارزشی قائی نیست.
نظر یک مورخ در مورد حقیقتی به نام عدم وجود داشتن هولوکاست و انکار آن باعث شد تا وی سه سال از سال‌های استراحت و مطالعه خود را پشت میله‌های زندان بگذراند تا بر همگان ثابت گردد که غرب مظهر آزادی بیان و سخن گفتن آزادانه میان انسان‌هاست!
«ارونیک» در حالی به سه سال حبس محکوم شد که چند دقیقه قبل از آغاز دادگاه و برای فرار از مجازاتی ده ساله مجبور شد اعلام کند که وی یک گناهکار است. وی قبلا گفته بود برای کاهش محکومیت خود چاره‌ای جز اذعان به گناهکار بودن خود ندارد. افسانه هولوکاست بار دیگر موجب دردسر مورخ و شخصیتی شد که بسیاری از سال‌های عمر خود را صرف تحقیقات و خدمت به تاریخ اروپا کرده بود.
میان محاکمه «روژه گارودی» و «دیوید اروینگ» هیچ فاصله‌ای وجود ندارد. در حقیقت فاصله‌ای میان این دو از جهت نقطه اشتراک و منشا تصمیم و برخورد با آن‌ها وجود ندارد.
فرانسه و اتریش کشورهایی هستند که ادعای حقوق بشر و احترام به آزادی از سوی آنها بارها تکرار شده است. اما در عمل شاهد آن هستیم که «حقوق بشر» و «آزادی بیان» واژگان ابزاری اروپا و آمریکا جهت برخورد با کشورهای دیگر جهان از جمله ایران اسلامی محسوب می‌شود.
در انگلستان شبکه خبری بی‌بی‌سی به علت اطلاع‌رسانی (هر چند بسیار جزئی) در مورد احتمال دخالت «تونی بلر» نخست وزیر انگلستان در مرگ دکتر «دیوید کلی» سخت‌ترین دوران بحران خود را پست سر گذاشت. هنوز با گذشت مدت زمانی بسیار زیاد کسی از جزئیات مرگ دکتر «دیوید کلی» اطلاعی ندارد. گویا فقط بلر و استراو از آن چه در مورد وی رخ داده است مطلع هستند. دادگاه نخست وزیر و وزیر امور خارجه به انگلستان در خصوص مرگ «دیوید کلی» به صورتی کاملا صوری برگزار شد و این همه جنجال در حالی به وقوع پیوست که تنها جرم «دیوید کلی» پرده‌برداری از حقیقت عدم وجود سلاح‌های کشتار جمعی در عراق بود. حقیقتی که بعدها مقامات آمریکایی و انگلیسی نیز مجبور شدند نسبت به آن اعتراف کنند.
غرب، ایران را ناقص حقوق مربوط به آزادی بیان انسان‌ها می‌داند. هر جریان یا کشوری که در برابر ظلم سر تعظیم فرود نیاورد و از حقیقت دفاع نکند از دید غرب جریانی نامطلوب محسوب می‌شود که باید با آن به صورتی جدی مبارزه کرد!
مستندات و مدارک موجود نشان‌دهنده آن است که غرب تنها و اصلی‌ترین ناقض آزادی بیان در جهان است. حداقل سخنانی که انسان‌ها می‌توانند در مکالمات روزمره خود به کار برند از سوی آمریکا و اروپا جرم محسوب می‌شود و سزای آن بعضا تا ده سال زندان است.
شاید کنار هم قرار دادن واقعیات تلخ موجود در غرب و بررسی مواردی که از جمله آن چه در خصوص محاکمه «دیوید اروینک» رخ داد بتواند همانند تسریع‌کننده‌ای فعال ما را در شناخت غرب یاری کند مجموعه‌ای که خود را شما با ارائه تعاریف کاذب به نظام بین‌الملل معرفی نموده است.