هجمه‌های تبلیغاتی غرب

در مجمع جهانی اتقتصاد در شهر داووس که با نفوذترین و مشهورترین رهبران و شخصیت‌های جهان در حوزه‌های مختلف حضور دارند، برخلاف سال‌های گذشته، از مقامات بلندپایه ایرانی کسی در این اجلاس شرکت نکرد. حضور در این اجلاس که همراه با پرداخت هزینه‌های سنگین آن است، امکان موثری برای بیان مواضع و نیز ارتباط نزدیک با شخصیت‌های برجسته جهان به دست می‌دهد.
ایران، در سال‌های گذشته در این اجلاس سعی می‌کرد مواضع خود را در مسائل جهانی در فرم و صورت مناسبی ارائه دهد و در عین حال از امکانی که این اجلاس برای جذب سرمایه‌گذاری‌های خارجی به وجود می‌آورد، بهره‌برداری کند. امسال معلوم نیست به چه دلیل مقامات بلندپایه ایرانی از شرکت در این کنفرانس خودداری کردند. این شیوه، در زمانی که ایران به شدت در خطر انزوای بین‌المللی قرار دارد، بر دامنه خطرهایی که منافع ملی ایران را تهدید می‌کند، می‌افزاید.
تبلیغات رسانه‌ای نشان می‌دهد که برخلاف پروژه عراق، هجمه تبلیغاتی سنگینی که علیه ایران آغاز شده، حتی با استقبال رسانه‌های منتقد و بی‌طرفی چون لوموند و گاردین نیز رو به رو شده است. در این میان، گروه‌های فعالی که از جمله محدود نظامی به ایران حمایت می‌کنند، بهره‌برداری جسته و تلاش می‌کنند فضایی به وجود بیاورند تا دولتمردان آمریکایی در مسیر آنان که شعار تغییر رژیم می‌دهند، قرار بگیرند.
Committee Of PresentDanger در بیانیه اخیر خود خاطرنشان می‌سازد که نظرسنجی‌ها در آمریکا نشان داده است که اکثریت مردم آمریکا از یک اقدام نظامی که منجر به جلوگیری و توسعه فعالیت‌های هسته‌ای ایران شود، حمایت می‌کند. سخنان رئیس‌جمهور ایران در مورد اسرائیل و اداره جهان بدون آمریکا، بهترین ابزار تبلیغاتی است که به دست نویسندگان بیانیه این کمیته داده شده است. در بیانیه این کمیته راهکارهایی نیز برای تغییر رژیم پیشنهاد شده است. طبیعی است که قبول این سیاست‌ها و راهکارها از سوی دولت آمریکا به منزله اعلام جنگ با ایران است و می‌تواند سرنوشت منطقه را در وضعیت نامعلومی فرو ببرد. تجربه نشان داده است که قطار خشونت معمولأ در ایستگاه‌هایی که عاملان آن برای آن رویاپردازی کرده‌اند توقف نمی‌کند و نتایج هولناک‌تر و نامشخصی را به ارمغان می‌آورد که از رویاهای اولیه بسیار فاصله دارد.
اکنون ایران نیاز دارد برای جلوگیری از جنگ و خطرات احتمالی، سیاست انتقادگرایانه را کنار بگذارد و روش دیگری را در پیش گیرد. طبیعی است در این روش نمی‌توان هر سخنی را بر زبان راند، قواعد بین‌المللی را نادیده گرفت و امکانات مشارکت شهروندان را در تصمیم‌گیری سیاسی داخلی محدود ساخت، امری که به شدت قدرت ایران را تضعیف می‌کند.
برجسته‌تر شدن حضور و سخنان دکتر لاریجانی در حوزه مسائل هسته‌ای و سفرهای متعدد وی، نشان از این دارد که نظام دارد متوجه خطرات بین‌المللی بیان مواضع بدون تدبیر می‌شود. شاید سفر لاریجانی به لندن، دو روز قبل از آغاز اجلاس آژانس امکان مصالحه را افزایش دهد. ظاهراً ایران قصد دارد از طریق بریتانیا به مصالحه‌ای با آمریکا دست یابد. هم جک استرا و هم البرادعی امروز پیشنهاداتی را مطرح کردند که نشان می‌دهد قصد دارند راه‌حل‌هایی را بیابند که ایران بتواند بدون احساس تحقیر و داشتن امتیازاتی برای توجیه افکار عمومی در داخل، بحران کنونی را حل کند.
یونانی‌ها ضرب‌المثلی دارند که می‌گوید فقط بعد از مرگ افراد می‌توان خوشبختی یا بدبختی آنها را ارزیابی کرد. در مورد بحران هسته‌ای نیز شاید بعد از خاتمه آن بتوان ارزیابی واقع‌بینانه‌ای از فرصت‌های از دست رفته، امتیازات، ناکامی‌ها و دستاوردهای ایران به دست آورد.