تاریخ انتشار : ۱۱ شهريور ۱۳۸۹ - ۱۱:۱۹  ، 
کد خبر : ۱۸۷۰۴۸
ستاری‌فر در نقد بودجه 85 مطرح کرد:

تعمیق پدیده بودجه نفتی و دولت رانتی


لایحه بودجه سال 1385 کشور که باید دومین بودجه برنامه چهارم باشد و با اعلام اینکه این لایحه با استفاده از روش بودجه‏ریزی عملیاتی و با تاکید بر دو رویکرد صرفه‏جویی و اثربخشی تنظیم شده ماه گذشته به مجلس شورای اسلامی تقدیم شد.
دکتر محمد ستاری‌فر. رئیس پیشین سازمان مدیریت و برنامه‏ریزی کشور. در خصوص بودجه 85 گفت: حسب اظهارنظر رئیس‌جمهور و اسناد لایحه گفته شده است که بودجه سال 85 منشا ایجاد تحول‌سازی در بخش دولت و اثربخشی برنامه‏ها و فعالیت‏هاست.
زیرا این بودجه تعقیب کننده هدف افزایش رشد اقتصادی به حداکثر رساندن رفاه اجتماعی، نقش توزیعی دولت در راستای برقراری عدالت اجتماعی و عادلانه کردن توزیع درآمدی را در بر دارد.
ستاری‌فر تصریح کرد: راهبرد کلان مورد توجه دولت در تظیم بودجه بسط عدالت و توسعه و تعالی همه جانبه و درون‏زا و به کارگیری علوم و فنون پیشرفته برای تحقق عدالت و ارتقای سلامت و رفاه اجتماعی است.
راهبردهای اقتصادی دولت در همین جهت خوداتکایی در تولید فعال کردن ظرفیت‏های اقتصادی، تولید برای صادرات توزیع عادلانه ثروت، تمرکززدایی ایجاد اشتغال، محرومیت‌زدایی، رفع تبعیض ارتقا، قدرت مردم و رفاه اجتماعی بیان شده است.
وی یادآور شد: اکنون بر همگان و بویژه نمایندگان مجلس است که نسبت به درستی این ادعاها و چگونگی محقق نشدن آن در لایحه بودجه 1385 کشور اقدام کنند.
این رسالت نیز بر دوش همگان بویژه کارشناسان دانشگاهیان رسانه‏های و احزاب و غیره نیز هست.
وی با بیان اینکه در آغاز باید به جایگاه منزلتی و برنامه‏ای لایحه بودجه سال 85 که باید در چارچوب برنامه چهارم و اسناد قانونی چشم‌انداز و سیاست‏‌های کلی برنامه چهارم تدوین بررسی تصویب ابلاغ و اجرا شود نظری داشته باشیم، گفت: در نظام برنامه‏ریزی ایران در ظرف این 55 سال حسب قانون برنامه و بودجه بودجه‏های سنواتی دولت در هم پیوندی با برنامه ‏توسعه پنج ساله است از این رو بودجه باید برشی یکساله از برنامه پنج ساله باشد.
حسب تجارت و جهت رفع کاستی‏های حقوقی قانونی اقتصادی و همچنین جهت اثربخشی و کارآیی بیشتر این هم پیوندی بین بودجه و برنامه مورد توجه ویژه برنامه چهارم قرار گرفته شد و این برنامه درصدد بوده است که هم پیوندی بین بودجه و برنامه را بیش از گذشته عمیق‏تر متکامل‏تر کرده و آن دو را در یک مدار تسلسلی و ارگانیکی قرار دهد.
او مراحل هم پیوندی بین بودجه و برنامه توسعه چهارم حسب نظر قانون را در سطوح مختلف مورد بررسی قرار داد و سطح اول برنامه را سند 20 ساله چشم‌انداز سطح دوم برنامه سند سیاست‏های کلی برنامه چهارم (مجموعه راهبردهای لازم برای تحقق چشم‌انداز تدوین شده در دولت و مجمع تشخیص مصلحت نظام و تایید و امضا شده از طرف مقام معظم رهبری) و سطح سوم برنامه احکام قانونی برنامه چهارم (که در چارچوب سیاست‏های کلی تدوین شده و اجرای آن باید کشور را به اهداف چشم‌انداز نائل کند.
کار مشترک دولت ششم و مجلس ششم و سپس مجلس هفتم، شورای نگهبان و مجمع تشخیص نظام) دانست. وی سطح چهارم برنامه را سند تلفیق شده توسعه بخش‏ها و توسعه استان‏ها (تهیه اهداف پروژه‏ها و فعالیت‏ها در بخش‏ها و استان‏ها در چارچوب برنامه چهارم برای تحقق چشم‌انداز و شکل‌گیری بودجه سنواتی مطابق با آن) و سطح پنجم برنامه را سند بودجه سنواتی برخاسته از برنامه (تامین منابع مصارف نحوه توزیع و تخصیص بین اهداف، ماموریت‏ها و فعالیتهای بخشی و استانی برای تحقق اهداف چشم‌انداز) عنوان کرد و گفت: از این رو لایحه بودجه سال 1385 الزاما و قانونا باید در چارچوب موازینی از پایه‏ها و الزامات و نبایدهایی که این مراحل به ویژه سند چشم‌انداز سیاست‏های کلی و احکام برنامه چهارم تعیین کرده است، تدوین بررسی و مورد تصویب قرار گیرد و الزاما باید رویکردها راهبردها و خط‌مشی‏های اساسی این لایحه بودجه چه در ابعاد منابع مصارف توزیع تخصیص هدف‌گذاری نهادسازی و مواردی از این دست مطابق با این اسناد قانونی چشم‌انداز و برنامه چهارم باشد. رییس‌جمهور باید بودجه‏ای ارائه دهد که با قانون برنامه چهارم مطابقت داشته باشد.
رئیس پیشین سازمان مدیریت و برنامه‏ریزی کشور تصریح کرد: به لحاظ اینکه رئیس‌جمهور در موقع انتخابات و بعد از آن شعارهایی را مطرح کرد اگر این شعارها منطبق با جهت‌گیری برنامه چهارم است، باید از این قانون تبعیت داشته و لایحه بودجه خود را مطابق با آن تنظیم کند (امری که صورت نگرفته است) و یا اینکه مجموعه شعارهای خود را در قالب برنامه اصلاحی تقدیم مراجع قانونی می‏کرد که نسبت به اصلاح برنامه چهارم سیاست‏های کلی و سند چشم‌انداز (که همگی آنها در ربط و هم پیوندی با همدیگر تهیه و تدوین و تصویب شده‏اند) اقدام شود که این امر نیز تاکنون محقق نشده است.
او با تاکید بر اینکه از این رو الزاما لایحه بودجه 1385 کشور باید در چارچوب برنامه چهارم و چشم‌انداز تدوین بررسی و تصویب شود، ادامه داد: متاسفانه تاکنون دو لایحه متمم بودجه برای سال 84 ارائه شده که در تاریخ بعد از انقلاب ارائه دو لایحه متمم بودجه سابقه نداشته است و در زمان بحران‏های جنگ تحمیلی، محاصر اقتصادی کاهش‏های درآمدهای نفتی حداکثر یک متمم بودجه از طرف دولت‏های وقت تقدیم مجلس شورای اسلامی شده است و در حالی که در هشت سال دولت خاتمی، متمم بودجه‏ای تقدیم مجلس نشد و دولت خود را ملزم می‏دانست که در چارچوب موازین بودجه‏ها حرکت کند ولی کن متاسفانه دولت نهم در ظرف پنج ماه به لحاظ اینکه به دلایل غیر اقتصادی و غیر علمی دستور جلوگیری از افزایش منابع و درآمدها را به بهانه افزایش نیافتن قیمت‏ها را سرلوحه کار خود قرار داده و برعکس در هر روز و هر جلسه و هر مکان بیانات رئیس‌جمهور محترم و یا مصوبات دولت متضمن افزایش مصارف شده و خواهد شد، که چنین رویکردی فرایند بی‏تعادلی بین منابع و مصارف را حادتر و عمیق‏تر کرده و خواهد کرد و دولت بخاطر این بی‏تعادلی با منبع با ارزشی همچون درآمدهای نفت که باید از آن صیانت همه جانبه و توسعه‏ای بکند، نسبت به مصرف شتابان و جهشی از آن درقالب لوایح متمم بودجه 84 و لایحه بودجه 85 اقدام کرده است.
ستاری‌فر بیان انحرافات لایحه بودجه 1385 از رویکردهای برنامه چهارم و سیاست‏های کلی و چشم‌انداز پرداخت و با بیان آمار و ارقام لایحه بودجه انحرافات لایجه بودجه 1385 از جهت‏گیری‏های چشم‌انداز سیاست‏های کلی و برنامه چهارم اظهار کرد: الف: رشد جهشی بودجه جاری کشور در سال 1385 به میزان 48/2 درصد (حتی اگر توجیه آن کسری‏های کنونی باشد که بخش قابل ملاحظه آنها تک نوبتی است و غیرپایدار و وجه قالب این کسری‏ها به خاطر مصوبات دولت و مجلس هفتم و عدول آنها از رویکردها و موازین برنامه چهارم است) در مغایرت جدی با ماده 2 قانون برنامه چهارم که این خود نیز برخاسته از رویکردهای سیاست‏های کلی است.
وی با مرور این ماده گفت: دولت مکلف است سهم اعتبارات هزینه‏ای (جاری) تامین شده از محل درآمدهای غیرنفتی دولتی را به گونه‏ای افزایش دهد که تا پایان برنامه چهارم اعتبارات هزینه‏ای دولت به طور کامل از طریق درآمدهای مالیاتی و سایر درآمدهای غیرنفتی تامین شود.
اکنون در لایحه بودجه رشد درآمدهای مالیاتی 27 درصد و رشد اعتبارات جاری 48 درصد آیا این دور شدن از این جهت‏گیری اساسی برنامه چهارم نیست میزان افزایش پذیرفته شده در جدول شماره 4 قانون برنامه برای اعتبارات جاری برابر با 10 درصد (ثبات این اعتبارات به قیمت ثابت است) است.
وی اضافه کرد: میزان‏ تراز عملیاتی بودجه (کسر بودجه) (تفاضل اعتبارات جاری از درآمدهای مالیاتی و غیر نفتی) که حسب قانون برنامه برای سال 85 باید 58486 میلیارد ریال باشد به خاطر جهت‌گیری‏های نادرست لایحه به مبلغ 103706 یعنی حدود دو برابر افزایش یافته است که این یعنی وابستگی بیشتر بودجه جاری به درآمدهای نفت.
آیا این رویکرد لایحه بودجه 85 برای اعتبارات جاری مخالف با بند 50 سیاست‏های کلی بلکه مقام رهبری ابلاغ کرده‏اند ندارد وی با اشاره به بند 50 که اهتمام به نظم و انظباط مالی و بودجه‏ای و تعادل بین منابع و مصارف دولت است گفت: آیا نسبت‏های تامین درآمدهای مالیاتی به هزینه جاری که در قانون بودجه 84 برابر با 51 درصد و در لایحه بودجه سال 85 به میزان 44 درصد کاهش یافته است و نسبت مالیات‏ها از منابع درآمد غیرنفتی که در قانون برنامه 1/39 درصد بوده و در لایحه بودجه 85 به 1/28 درصد کاهش یافته مغایرت جدی با مفاد ماده 2 قانون برنامه جدول شماره 4 قانون برنامه و بند 50 سیاست‏های کلی ندارد آیا این میان افزایش در اعتبارات هزینه‏ای (جاری) تامین وابستگی بودجه به نفت نیست آیا این خلاف رویکردهای اسناد بالا دستی لایحه بودجه (چشم‌انداز سیاست‏های کلی و برنامه چهارم) نیست.
وی با اشاره به سیاست‏های کلی و بند 42 که در آن به حرکت در جهت تبدیل درآمد نفت و گاز به دارای‏های مولد به منظور پایدارسازی فرآیند توسعه و تخصیص و بهره‏برداری بهینه از منابع تاکید شده است اظهار کرد: این در حالی است که جهت‏گیری لایحه بودجه برخلاف این بند است رویکرد برنامه چهارم بر این مبنا استوار بوده است که با وسعت بخشیدن به اقتصاد بازار و عرصه‏های گوناگون فعالیت مردم و بخش خصوصی موجبات افزایش درآمدهای مالیاتی (حضور در میدان‏های اقتصاد زیرزمینی قاچاق و سوداگری و افزایش کارایی نظام مالیاتی) در فراهم ساخته تا بتوان از طریق این افزایش درآمدهای مالیاتی تامین کننده هزینه جاری دولت باشد.
اکنون متاسفانه به یمن درآمدهای حاصل از فروش نفت دولت به جای صیانت همه جانبه از این درآمدها و فراهم‌سازی برای بالندگی این درآمدها (از طریق حساب ذخیره ارزی و وام به بخش خصوصی و تحرک‌بخشی به اشتغال رشد اقتصادی برقراری تعادل و توازن عدالت اجتماعی) به راحتی خود با گسترده‏ترین میزان دست درازی به این سرمایه مولد مشاعی و بین نسلی را پیشه خود کرده است. وی بند ب را که مصارف ارزی بودجه سال 85 که از هیچ گونه منطق قانونی اقتصادی و عملکردی در اقتصاد کشور در ظرف این 27 سال پیروی نمی‏کند را مورد توجه قرار داد و گفت: این بند دارای هشدارهای اساسی برای برنامه چهارم سیاست‏های کلی و چشم‌‌انداز است.
حسب منطق‏ها و موازین برنامه چهارم جهت شکل‌دهی دولت کارآمد و دور شدن از چارچوب‏های بودجه نفتی و دولتی رانتی و نفتی و جهت پاسخگویی به سیاست‏های کلی چگونگی برخورداری از منابع درآمدهای حاصل از فروش نفت در جدول شماره 8 قانون برنامه آورده شده است.
وی ادامه داد: با توجه به این ارقام میزان ارز برای لایحه بودجه سال 1385 باید حدود 5/14 میلیارد دلار باشد در حالی که دولت محترم در لایحه با بهره‏گیری 40 میلیارد دلار از این سرمایه اساسی کشور می‏رود که بسیاری از مناسبات اصلاحی را در ساختار دولت و بودجه و اقتصاد کشور بهم ریخته و نابسامانی بزرگی را پی‏ریزی کند عملکرد مصارف ارزی در سال 84 که بر اساس مصوبات بدون پشتوانه و با شعارهای مردمی شکل گرفته نهایت با ارسال لوایح متمم بودجه و دست درازی به حساب ذخیره ارزی امکان عملیاتی شدن را پیدا کرده است.
او گفت: حسب رویکردهای چشم‌انداز سیاست‏های کلی و برنامه چهارم مقرر بوده است که این افزایش درآمدهای نفتی به طرف دارایی‏های مولد پایدارسازی فرایند توسعه و بهره‏برداری بهینه از منابع (موضوع بند 42 سیاست‏های کلی) توانمندسازی بخش خصوصی و تعاونی به عنوان محرک اصلی رشد اقتصادی و کاهش تصدی دلوت همراه با حضور کارآمد در قلمرو امور حاکمیتی باشد (موضوع بند 47 سیاست‏های کلی) موجبات توجه و عنایت جدی بر مشارکت عامه مردم در فعالیت‏های اقتصادی کشور شود (موضوع بند 49 سیاست‏های کلی) و مغایرت جدی با بند 51 سیاست‏های کلی دارد که اعلام می‏دارد، بند 51: تلاش برای قطع اتکا هزینه‏های جاری به نفت و تامین آن از محل درآمدهای مالیاتی و اختصاص عواید نفت برای توسعه سرمایه‏گذاری کارآیی و بازدهی. وی گفت: آیا بدین میزان برداشت از منابع ارزشی کشور برای بودجه دولت محدود کردن عرصه‏ها برای حضور پایدار، بالنده و همه جانبه مردم و بخش خصوصی در کشور نمی‏شود.
آیا بدین میزان مصرف ارزی برای دولت قائل شدن مخاطره جدی برای رشد اقتصادی اشتغال کارایی کشور نیست. آیا منابع ارزی لایحه بودجه مخالف جدی با سیاست‏های کلی اصل 44 قانون اساسی و بند الف آن که سیاست‏هایی بر توسعه بخش‏های غیردولتی و جلوگیری از بزرگ شدن بخش دولتی تعیین کرده است نیست به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران وی با اشاره به این سیاست‏ها جهت اهداف آن به این شرح برشمرد: شتاب بخشیدن به رشد اقتصاد ملی، گسترش مالکیت در سطح عموم مردم به منظور تامین عدالت اجتماعی ارتقای کارآیی بنگاه‏های اقتصادی و بهره‌وری منابع مادی انسانی و فناوری افزایش رقابت‌پذیری در اقتصاد ملی، افزایش سهم بخشهای خصوصی و تعاونی در اقتصاد ملی کاستن از بار مالی و مدیریتی دولت در تصدی فعالیتهای اقتصادی افزایش سطح عمومی اشتغال.
او ادامه داد: بر این اساس مقرر شده است که کشور موجبات بالندگی برای مردم بخش خصوصی و بازار را فراهم ساخته و موجبات جلوگیری از بزرگ شدن دولت از یک طرف متناسب سازی کارآمد کردن آن از طرف دیگر سرلوحه کارها قرار گیرد به طوری که این دولت متناسب کارآمد: بدور از خطای مداخله (در امور بازار و مردم) و خطای غفلت (در انجام وظایف حاکمیتی) باشد.
آیا بهره‌مند کردن بودجه دولت بدین میزان و محروم کردن اقتصاد از این امکانات مغایرت جدی با این احکام و رویکردهای قانونی ندارد.
ستاری‌فر تصریح کرد: اقتصاد کشور حسب تجارت و عملکردها در طی سال‏های 80 و 81 و 82 با بهره‏گیری حدود 20 میلیارد دلار از این میزان سنواتی خود (حدود 5/2 میلیارد دلار از این میزان جهت رویکرد یکسان‌سازی نرخ ارز ماهیت هزینه‏های نداشته و از حساب دولت کسر و به سپرده‏های بانک مرکزی افزوده شد) رشد اقتصادی حدود هفت درصد برای کشور به همراه داشت. در سال 83 به خاطر بی‏ثباتی‏های حاکم بر کشور و موضوع انتخابات مجلس هفتم نیز میزان این مصارف حدود 25 میلیارد دلار بوده است.
اکنون چه اتفاقی حادث شده است که در سال 84 دولت می‏خواهد از سفره نفت این سرمایه اساسی کشور و این سرمایه مشاعی بین نسلی و انفال کشور 35 میلیارد دلار و در سال 85 بالای 40 میلیارد دلار بهره گیرد، تازه رشدی حدود شش یا 5/6 درصد برای کشور داشته باشد میزان رشدی که در مغایرت با اهداف برنامه که هشت درصد بوده است این چرای بزرگی است در مقابل عامه مردم نمایندگان مجلس شورای نگهبان مجمع تشخیص و مقام معظم رهبری عدول از این چرا و پاسخگویی برای آن بایگانی شدن اسناد چشم انداز سیاست‏های کلی برنامه چهارم احکام قانون برنامه چهارم و سیاست‏های کلی اصل 44 را به همراه خواهد داشت. او اشاره به وضعیت بودجه عمرانی گفت: دولت اعلام کرده است که بهره‏گیری از این میزان ارز 40 میلیارد دلاری به خاطر اتمام طرح‏های عمرانی و ایجاد اشتغال و رشد اقتصادی است. باید نظری به آمار و ارقام داشت. در جدول شماره4 قانون برنامه چهارم میزان اعتبارات عمرانی مبلغ134746 میلیارد ریال است که در مقایسه با منابع حاصل از نفت در همین جدول که برابر با 140734 میلیارد است بیانگر این است که دلت باید 96 درصد از منابع نفتی خود را صرف اعتبارات عمرانی کند. در حالی که در لایحه دولت اعتبارات عمرانی در محاسبه دلاری آن حدود 5/21 میلیارد دلار و منابع ارزی بودجه از نفت 40 میلیارد است به سخن دیگر حدود 54 درصد از منابع ارزی جهت گیری عمرانی پیدا کرده است و این نه تنها بر خلاف سیاست‏های کلی و برنامه چهارم است بلکه مغایرت با شعارهای ریاست محترم جمهور نیز دارد.
او اظهار کرد: نسبت عمرانی به هزینه جاری در قانون برنامه به میزان 55 درصد تعیین شده است در حالی که این نسبت در لایحه بودجه 7/48 درصد است که بیانگر بی‏منزلتی اعتبارات عمرانی در نزد منابع ارزی لایحه است و به سخن دیگر با شعار توجه به عمرانی از طریق منابع نفتی، این اعتبارات جاری و هزینه‏ای بوده است که بهره‌مند شده‏اند و دارند می‏روند که موجبات بزرگ شدن ساختار بودجه را فراهم سازند، بزرگ شدنی که از هر منظر برای کشور و اقتصاد برای مردم و دولت دردسرساز است و اصلاح آن را درآینده یا ناممکن و یا توان با هزینه‏های بسیار زیاد خواهد کرد.
عملکرد اصلاحی ساختارها پس از جنگ تحمیلی اگر چه کوشش‏های بساری به همراه داشته است ولیکن بنا به دلایل ساختاری و کارکردی غیر کافی بوده و اکنون این فرایند می‏رود که این دستاوردهای مثبت و پرهزینه رانیز تخریب کند.
او گفت: بنای برنامه چهارم و سند چشم‌انداز سیاست‏های کلی از این منابع ارزی نفت بر این بوده است که دولت ساختار و کارکردهای خود را مورد بازسازی و نوسازی جدی قرار دهد ساختار و کارکردی که متکی بر بودجه نفتی دلت رانتی و نفتی است و با شکل‌دهی حکمرانی خوب و دولت توسعه‌گرا بسترساز محرک و حمایت‏گر از فعالیت‏های مردم بازار بخش خصوصی عدالت و تامین اجتماعی باشد.
این چنین دولتی از منابع نفت پی‏ریز اقتصاد نفتی است در این اقتصاد نفتی بخش نفت با رویکردهای پایین دستی و بالادستی خود موجبات تحرک بالندگی جامعیت اقتصاد وبازار را فراهم می‏سازند و اندازه و وسعت اقتصاد را باعث می‏شود.
در این رویکرد بخش نفت موجبات هم افزایی را در اقتصاد کشور فراهم می‏کند اما اکنون با این لایحه و بهره‏گیری بودجه از این منابع باید کشور شاهد تعمیق پدیده شوم بودجه نفتی و دولت رانتی و نفتی باشد.
رویکردی که وقتی با پدیده وفور منابع و درآمدهای نفتی می‏شود بجای وسعت تولید و عرصه موجبات افزایش تقاضا افزایش مصرف افزایش واردات افزایش پایه پولی افزایش نقدینگی افزایش تورم و فقر و وابستگی بیشتر را برای کشور به ارمغان می‏آورد.
ستاری‌فر در ادامه توضیحات خود آورده است:
در لایحه بودجه سال 1385 از لحاظ اعتباری ارقام بزرگی جهت یارانه‏ها حمایت از زنان کودکان و گروه‏های محروم در نظر گرفته شده است.
باید در نظر داشت که این اعتبارات در برگیرنده جهت گیری‏های برنامه چهارم بخصوص فصل هفتم (ارتقا امنیت انسانی و عدالت اجتماعی) بصورت کار آمد نیست. در چارچوب سیاست‏های کلی برنامه چهارم برای تحقق اهداف چشم انداز باید از دو طریق افزایش رشد اقتصادی کشور و توانمند سازی مردم بویژه اقشار فقیر موجبات برخوردارکردن آنها از این رشد اقتصادی را باید فراهم ساخت به همین منظور قانون نظام جامع اجتماعی تامین کشور و به تبع آن وزارت رفاه و تامین اجتماعی شکل گرفته است.
با فراهم سازی امکانات کشور در سه قلمرو بیمه‏ای حمایتی و امدادی و جامعیت فراگیری و کفایت این قلمرو موجبات ارتقا سرمایه انسانی و اجتماعی کشور برای رشد اقتصادی فراهم شود و ازطر ف دیگر موجبات غزت نفس، عدالت اجتماعی و رفاه اجتماعی بین اقشار و مناطق کشور فراهم شود.
اعتبارات مندرج در لایحه بودجه با شعار یکساله بردن پول نفت به سفره مردم (آنهم بخشی از مردم) که در لایحه برای آن ردیف‏هایی پیشنهاد شده است ممکن است سازگار باشد ولیکن چون برمدار بالقوه تولید – توزیع قرار ندارد و متکی به نظام جامع تامین اجتماعی و راهبردهای آن نیست نمی‏تواند مشکل گشا باشد بلکه برعکس مسائل متعددی را در آینده ایجاد می‏کند بطوریکه اگر کشور با کاهش درآمدهای نفتی روبرو شود این رویکردها نه تنها در کشور ایجاد بحران و کرده بلکه موجبات فقر بیشتر گروه‏های محروم و فقیر و غنی شدن اغنیا و برخوردارر از اقتصاد سوداگری را باعث می‏شود. ستاری فر در ادامه به بحث بودجه عملیاتی اشاره کرده و آورده است : نائل آمدن به این دستاورد یکی از اصلاحات اساسی در ساختار بودجه دولت کارایی و اثر بخشی آن است. در رویکرد برنامه چهارم تحقق این مهم یک پروژه و یک فعل نیست بلکه یک پروسه و یک فرآیند اصلاحی است که باید مراحل ذیل برای آن طی طریق شود:
در چارچوب چشم‌انداز سیاست‏های کلی و برنامه چهارم شرح وظایف وماموریت‏های دستگاه‏ها تعیین شود (وظایف کهن کنار گذاشته شود وظایف نوین به جای آنها قرار گیرد) (این وظایف بر اساس امور حاکمیتی دولت شکل گیرد این وظایف بدور از خطای مداخله و خطای غفلت دولت در امور باشد چگونگی سطح ملی استانی حاکمیت تصدی آن تعیین شود...)
بر اساس این وظایف نوسازی شده دستگاه‏ها ماموریت دستگاه‏ها تعیین وکمی شود.
بر اساس وظایف و ماموریت‏ها پی‏ریزی تشکیلات نوین شود.
بر اساس تشکیلات هزینه و اعتبار در اختیار دستگاه گذاشته شود.
از این هزینه واعتبار باید نتیجه معلوم و معین توام با کارآیی گرفته شود.
مراحل فوق همگی در یک بستر شفاف محاسبه پذیر و دارای هزینه و قیمت و کارایی باید باشد.
در لایحه بودجه 85 این فرایند به مرحله اجرا گذاشته شده است که بتوان ادعا کرد لایحه بودحه 85 متکی به بودجه عملیاتی با رویکرد صرفه جویی و اثر بخشی است زیرا در بودجه عملیاتی تولیدات و خدمات دولت باید درحد مطلوب و با هزینه مطلوب نشان داده شود که در لایحه چگونگی این امر معلوم نیست. اگر چه اقداماتی همچون حذف ردیف مربوط به شفاف سازی قیمت حامل‏های انرژی که بیانگر قیمت‌دار بودن نفت تحویلی به پالایشگاه‏هاست قدمی برعدم شفافیت بودجه سال 85 و انحراف از اقدامات اصلاحی شفاف سازی بودجه‏ها در سالهای گذشته است. همچنین توزیع ناهماهنگ اعتبارات بین دستگاه‏های مختلف و فصول و برنامه‏های مختلف لایحه بودجه که هر کدام از یک رشدی برخوردار هستند نمی‏تواند بیانگر کارآیی عدالت و اثربخشی در بودجه باشد من باب مثال با کدام موازین اقتصادی بودجه‏ای کارآیی اثربخشی و عدالت رشد بودجه سال 85 نسبت به سال 84 سازمان صدا و سیما 46 درصد، سازمان تبلیغات 95 درصد، مرکز خدمات حوزه علمیه قم 147 درصد، نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه‏ها 140 درصد، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم 110درصد، شورای نگهبان 142 درصد (که بودجه بخش نظارت بر انتخابات را بر بخش اجرای انتخابات بسیار بیشتر کرده است) آموزش و پرورش 32 درصد و وزارت تعاون 8/3 درصد و... را می‏توان بیان کرد آیا این مصادیق بیانگر بودجه عملیاتی همراه با صرفه‌جویی و اثربخشی است ستاری فر در ادامه به جداول آماری مربوط به بودجه 84 و 85 به شکل زیر اشاره کرده است: جمع بودجه عمومی مصوب 1384: 410869 میلیارد ریال لایحه بودجه 1385: 590282 میزان رشد 43/7 درصد
1- اعتبارات هزینه‏ای (جاری) مصوب 1384، 255829، لایحه بودجه 1385: 379000 میزان رشد 2/48 درصد
2- اعتبارات سرمایه‏ای (عمرانی) مصوب 1384: 112979، لایحه بودجه 1385:184618، میزان رشد 63 درصد
3- تملک – دارایی‏های مالی ( بازپرداخت تعهدات و بدهی‏ها) مصوب 1384: 42051، لایحه بودجه 1385: 26664، 63 درصد کاهش
4- واگذار سهام مصوب 25000 1384: لایحه بودجه 1385: 9000، 270 درصد کاهش چگونگی وضعیت منابع بودجه درآمدها مصوب سال 1384: 159887 لایحه بودجه 85: 239493-1 مالیاتها مصوب سال 84: 130160 لایحه بودجه 85: 166168، 27 درصد رشد با احتساب 26000 میلیارد ریال مالیات عملکرد نفت 2- سایر درآمدها، مصوب سال 84: 29727 لایحه بودجه 85: 47928،46 درصد رشد 3- سود سهام شرکتهای دولتی: مصوب سال 9986 84: لایحه بودجه 85: 47928 ، 480 درصد رشد جهت جلوگیری از بزرگ شدن و سرمایه‏گذاری جدید شرکتهای دولتی 167865: 85 واگذاری دارائی‏های سرمایه‏ای (نفت) مصوب سال 84: 151014، لایحه بودجه با احتساب نرخ دلار 9095 ریال- با احتساب نرخ دلار 8950 واگذاری دارائی‏های مالی (برداشت از حساب ذخیره ارزی) مصوب سال 48: 52320 میلیارد ریال لایحه بودجه 85: 182924، 350 درصد رشد مغایرت جدی با رویکردهای قانون برنامه چهارم فروش اوراق مشارکت، مصوب سال 1384: 7000 لایحه بودجه 85: 8400 رویکرد برنامه چهارم، کاهش تدریجی و رقم آن برای سال 85 برابر 5400 می‏باشد.
دولت محترم در ادبیات ارائه شده برای لایحه بودجه سال 85 ارقام مصوب بودجه 84 با ارقام لایحه بودجه 85 را مورد استناد قرار نداده بلکه با ارقام عملکرد بودجه 84 که ناشی از مصوبات دولت و مجلس و عدول از قانون برنامه چهارم بودجه مصوباتی که دارای بار مالی گسترده بوده است مورد مقایسه قرار داده است که باید گفت: چگونگی الزامات و جهت‌گیری‏های مصوبات دولت و لوایح متمم بودجه که فرایندهای تدریجی بودجه‏های سنواتی را بهم ریخته است، نمی‏توانند از اعتبار مقایسه‏ای برخوردار باشد.

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات