امنیت سازمان یافته، نیاز جامعه است

یوسف محسن‌زاده
علیرغم تلاش‌های بعمل آمده برای ایجاد امنیت و جلوگیری از تکرار اقدامات خرابکارانه و ضد ملی در استان خوزستان، بار دیگر عوامل ضد انقلاب در راستای کوشش برای ایجاد ناامنی و اثبات حضور خود در این استان، به عملیات انفجاری که حاصل آن کشته و مجروح شدن شماری از هموطنان ما گردید، مبادرت ورزیدند. با وجود اینکه مسئولان امنیتی و انتظامی در گذشته از برقراری امنیت و بازداشت متهمان و اخلالگران و کشف ارتباطات بیگانه آنان سخن گفتند، با این حال، انفجارهای جدید در اهواز نشان می‌دهد اقدامات گذشته کافی نبوده و به کار و تلاش بیشتری برای تأمین امنیت جانی و محیطی هموطنان در این استان، نیاز است.
بواقع همجواری استان خوزستان با بخش‌های جنوبی عراق فرصت مساعدی برای قاچاقچیان اسلحه فراهم ساخته تا با دور زدن تدابیر امنیتی و حفاظتی بتوانند به تجارت غیر قانونی و ضد امنیتی خود سرگرم شوند و بدیهی است این تجارت شوم و نافرجام، با نگرش‌های توطئه‌گرانه اشغالگران در مورد دامن زدن به مبحث قومیت‌ها در ایران همخوانی دارد و جای تعجب نیست که چرا اشغالگران که کنترل و حفاظت جنوب عراق را در دست دارند، هیچگونه اقدامی در مهار مرزها به عمل نمی‌آورند و حتی در ترغیب این اقدامات قانونی و فراهم ساختن بسترهای مناسب جهت انتقال اسلحه به ایران، حرکت می‌کنند.
زیرا برای آنها اهمیت دارد که در بخش‌ها و مناطقی از کشورمان ناپایداری و ناامنی اجتماعی و سیاسی ایجاد گردد تا توجه مسئولان کشورمان از مسایل کلیدی و حساس نظیر پرونده هسته‌ای و تحولات عراق به سمت دیگری معطوف شود. با این حال، جای سوال است با اینکه طرح و نقشه توطئه‌گرانه محافل خارجی و هم‌پیمانان داخلی‌شان (ستون پنجم که گاهی رد آن را می‌توان در برخی از مطبوعه‌ها پیدا کرد) روشن است و مسئولان ذیربط در نهادهای امنیتی و انتظامی اطلاع کاملی درباره اهداف اینگونه عملیات شوم و ضدملی دارند، چرا اقدامات خود را برای کشف سرنخ این قضایا و عاملان آن، گسترش نمی‌دهند؟
و جای سوال است که چرا اندکی بعد از معرفی استاندار جدید خوزستان که طی آن وزیر کشور از برقراری امنیت کامل در این استان خبر می‌دهد، چنین انفجارهایی رخ می‌دهد و این در حالی است که قبل از آن از محقق شدن کامل امنیت سخن به میان آمده بود. به یقین، هنوز انتظارات مردم از مسئولان امر در مورد برقراری امنیت و آرامش و جلوگیری از حرکت آزادانه خرابکاران، محقق نشده است و به اقدامات آنان در بسط امنیت، هرچند که بها می‌دهند، اما توقع اینکه به این اقدامات نمره قبولی بدهند، دور از انتظار است.