دکتر عبدالکریم سروش در مصاحبه تفصیلی با شبکه تلویزیونی هما به تحلیل فضای کنونی کشور پرداخت. وی در پاسخ به سوالی پیرامون نقد جنبش اطلاعات و گلایههایی از عملکرد آقای خاتمی و این نکته که آیا پایان ریاست جمهوری آقای خاتمی را باید به معنای پایان پرژه اصلاحات در ایران تلقی کرد گفت: اینکه من در باب اقای خاتمی پارهای سخنان صریح و احیانا گزنده گفتم انکار نمیکنم. اما آنها همه از سر دوستی بود. وی گفت: به دلیل این بود که با آقای خاتمی امکان ارتباط و همسخنی بود. در حال حاضر با رئیسجمهور کنونی متاسفانه باب این همسخنی بسته شده است. گذشته از آن آقای خاتمی تکیه بر مسندی زده و در موقعیتی قرار داشتند که با ایشان سخن شخصی نمیگفتیم. سخن و خطاب ما با موضع و موقعیتی بود که ایشان در آن قرار داشت. به همین سبب هم برای روشن کردن نسلهای حاضر و آینده باید صریح میبودیم. عبدالکریم سروش تصریح کرد: همچنان بر این گمان هستم که جناب آقای خاتمی علاوه بر موانع بیرونی که ایشان را احاطه کرده بود و مانع از اجرای افکار و برنامههای او و یارانش میشد و من در آن هیچ تردیدی ندارم، ایشان پارهای موانع درونی هم داشت. یعنی مفهومهایی که از آنها دم میزد مانند آزادی، حقوق بشر و جامعه مدنی که شعار اصلیاش بود، ظاهراً حد و مرز این مفاهیم برای ایشان کاملاً روشن نبود.
مجری شبکه هما در ادامه از سروش پرسید جنابعالی در آخرین روزهای نزدیک به انتخاب ریاست جمهوری برخلاف توقع پارهای از احزاب سیاسی اصلاحطلب، انگشت اشاره خود را متوجه حجتالاسلام کروبی به عنوان گزینه مناسبتر برای احراز پست ریاست جمهوری کردید آیا این گزینه به معنای شناخت واقعبینانه شما از منظومه قدرت در ایران بود که در چنین منظومهای امثال آقای کروبی حضور موثرتری میتوانند داشته باشند تا دیگران. عبدالکریم سروش نیز پاسخ داد: من اگر بخواهم به صراحت سخن بگویم رای، رای ایشان بود. اما اینکه من چرا در باب آقای کروبی سخن گفتم به دلیل اطلاعی بود که از جامعه ایران دارم و خشنودم از اینکه دریافت من دریافت نا صوابی نبود. میزان آرایی که به ایشان داده شد موید این دریافت است. من دلایل خود را که چرا معتقدم آقای کروبی در شرایط حاضر برای ریاست جمهوری از دیگران شایستهتر هستند را پیش از این بیان کردم، بدون اینکه شایستگی دیگران را مطلقاً زیر سوال ببرم. (میدانید همیشه شایستگی با مجموعهای از شرایط تعریف و تعیین میشوند) من دوست نزدیک جناب آقای دکتر معین هستم، به اندیشههای ایشان احترام میگذارم اما رفتاری را که من از آقای کروبی دیده بودم، خصوصاً وقتی در مقام ریاست مجلس بودند و نسبتی که با روحانیت دارند و شیوههای ریش سفیدانهای که برخی اوقات در پیش می گیرند و فضای آزاد نسبی که برای اهل فکر و اهل نظر فراهم میآورند، مجموعه اینها به من میگفت که آقای کروبی در شرایط حاضر برای احراز این پست از دیگران شایستهتر است. شایسته به این معنا که در دوران ریاست جمهوری ایشان، فراغت و مجالی پیدا میکنیم تا بدون داشتن مسئولیتهای اجرایی پارهای از تئوریهای خود را تست کنیم یا پیاده کنیم. بعد هم البته خشنود بودم که دیدم جندان بی راه نرفته و جامعه ما بدون اینکه ظاهراً از طرف من تحریک یا تشویقی شده باشد (چون من سخنانم در آخرین فرصتها پخش شد) با دلایلی که خود داشتند به آن سو رفتند اما فعلاً رئیس جمهور دیگری داریم.