ارادت آگاهانه

رضا فاطمی
پس از امضای توافقنامه پاریس و تعلیق تمامی فعالیت های هسته ای ایران در قبال اخذ امتیازاتی همچون پذیرش در WTO، ممنوعیت فعالیت گروهک های تروریستی مخالف ایران در اروپا، مختومه شدن پرونده حقوق بشر ایران در اتحادیه اروپا و لغو برخی تحریم های اقتصادی و فنی علیه ایران، دکتر علی لاریجانی که آن روزها در شورای عالی امنیت ملی عضویت داشت، در اعتراض به عقد این توافقنامه گفت: «در برابر دادن مروارید غلطان به غرب، از آنها آب نبات گرفته‌ایم.»
در پاسخ به اظهارات لاریجانی، یکی از اعضای سابق تیم مذاکره کنند هسته ای گفت: «آنهایی که سخن از مروارید و آب نبات می گویند، خارج از گود مذاکره هستند و اگر زمانی بر منصب مسئولیت تکیه زنند و به پای میز مذاکره حاضر شوند به گونه ای دیگر سخن گفته و رفتار می‌کنند.»
پس از انتصاب دکتر علی لاریجانی به عنوان دبیر شورایعالی امنیت ملی و مسئول پرونده هسته ای ایران، وی در اولین نشست مطبوعاتی با خبرنگاران داخلی و خارجی به ترسیم خط مشی جدید تیم هسته ای پرداخت و اعلام کرد: «هیچ دولتی مجاز به محروم کردن ملتش از حق توسعه فناوری هسته ای نیست. پایمردی بر حقوق ملت، هزینه هایی دارد که این هزینه ها را با جان و دل پرداخت خواهیم کرد.
شورای امنیت خط قرمز ما نیست. مذاکره تحت فشار و تهدید و ارعاب، مشروعیتی ندارد. غرب با هر زبانی که سخن بگویند با همان زبان با او سخن خواهیم گفت. دستور کار مذاکرات ایران و اروپا بر مبنای بازی برد ـ برد طراحی شده است. برد ما بهره مندی کامل از چرخه سوخت و برد اروپا گسترش روابط با قدرت برتر خاورمیانه خواهد بود.»
بلافاصله پس از اعلام این مواضع قاطعانه و صریح بود که روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز با درج یادداشتی تحت عنوان «وضعیت برزخی» نوشت: «ما در دوره گذشته، شاهد حضور عناصری در دستگاه دیپلماسی وتصمیم گیری جمهوری اسلامی ایران بودیم که به همنشینی و همزیستی [بخوانید ادغام در نظام بین الملل] با دنیای غرب می اندیشیدند اما امروزه افرادی با رای ملت جایگزین آنها شده اند که معتقدند ایران باید هژمون منطقه ای و هماوردی استراتژیک با ایالات متحده آمریکا شود.»
با آغاز به کار U.C.F اصفهان و شکسته شدن تمامی فعالیت های هسته ای ایران، غرب بازی جدیدی را آغاز کرد که بر مبنای آن علاوه بر راهبرد «فشار از بیرون»، راهبرد ترویج مخالفت با فناوری هسته ای در درون و داخل کشور را نیز دنبال نماید.
با آغاز تحقیقات هسته ای در نطنز، این بازی شکل گسترده تر و جدی تری به خود گرفت و با درخواست برگزاری جلسات فوق العاده شورای حکام و صدور قطعنامه های شدیداللحن و در نهایت ارسال پرونده ایران به شورای امنیت دنبال گردید تا در داخل نیز جمعی غافل با تعبیری همچون تاوان کار نکرده (فناوری به دست نیامده) را می‌پردازیم و یا آنکه منافع ملی ایجاب می نماید از یک مصلحت (فناوری هسته ای) چشم پوشی نماییم، به همراهی و همنوایی با بوق های سامری پرداختند که به حول و قوه الهی و درایت و هوشمندی تیم جدید هسته‌ای، این بازی ها و فشارها تاکنون بی نتیجه به پایان رسیده است.
در آخرین دیدار دکتر لاریجانی با دانشجویان که هفته گذشته در دانشگاه صنعتی شریف برگزار گردید، وی با منطقی محکم و لحنی شیرین به ابهامات و تک مضراب هایی از جنس مخالفت که به نظر می رسید از خارج دانشگاه بر اذهان پاک برخی دانشجویان نشسته بود، پاسخ گفت. پاسخ هایی از جنس صداقت، غرور و افتخار. جلسه دو ساعته ای که به سرعت برق و باد گذشت اما دانشجویان آگاه شده نسبت به فرایند حرکت هسته ای ایران با کف زدن های ممتد خود، خستگی را از تن مسئول پرونده هسته ای ایران بیرون کردند. عصاره کلام لاریجانی این بود: «ایران هسته ای یک واقعیت است. ما ایستاده‌ایم، پس پیروزیم.»