بازگشت طالبان و گرفتارى پاکستان

جیلان الجمل
مترجم: سید محسن ساری
به رغم موضع حمایتگرانه پرویز مشرف رئیس جمهورى پاکستان از ایالات متحده آمریکا در جنگش علیه تروریسم و اعلام خالصانه وى مبنى بر بى طرف دانستن افغانستان و فعال نکردن جنبش طالبان و همچنین به رغم تلاشى که دولت افغانستان با همکارى نیروهاى ائتلاف جهانى به کار مى برد، باید گفت همه موارد فوق نتوانسته مانع از آن شود که حرکت طالبان محدود شود خصوصاً در منطقه قبیله اى وزیرستان در شمال پاکستان.
در زمانى که مشرف پایبندى خود را به موضع کشورش که علیه جنبش طالبان است تجدید مى کند و بر همکارى خود با آمریکا در جنگ علیه تروریسم تاکید مى کند با تهاجمى سخت از سوى رهبران آمریکا و انگلیس مواجه مى شود که او را به کمک به جنبش طالبان از طریق دستگاههاى اطلاعاتى ارتش پاکستان متهم مى سازند، رئیس جمهورى افغانستان نیز پرویز مشرف را مورد ملامت قرار مى دهد و او را به سستى در نابود کردن جنبش طالبان متهم مى سازد.
با آغاز برخوردهاى تند در افغانستان و حدس و گمان مبنى بر وجود پایگاه جدید سازمان القاعده در وزیرستان که در واقع مى توان آنرا پایگاه جدید فعالان القاعده و جنبش طالبان تلقى کرد، انگشتان اتهام به سوى پاکستان دراز مى شود زیرا طبق گزارشهاى دستگاههاى اطلاعاتى آمریکا و انگلستان ، فقط با وجود پاکستان و همکارى صمیمانه این کشور ، جنبش طالبان مى تواند به آن درجه از قدرت برسد که رو در روى ارتش افغانستان و نیروهاى ائتلاف جهانى بایستد.
نکته عجیبى که موجب شد تنش میان پاکستان و ایالات متحده آمریکا از یک سو و میان پاکستان و افغانستان از سویى دیگر شدت پذیرد این است که از زمان امضاى توافقنامه صلح میان پاکستان و مجاهدین افغانى از سه هفته پیش و توافقنامه هایى که نیروهاى انگلیسى با ساکنان مناطق جنوبى افغانستان در استان هیلمند امضا کردند، تهاجم ها نسبت به مدت پیش از امضاى توافق ، به سه برابر افزایش یافت و همین امر موجب گردید که ترس و نگرانى کشور هندوستان نیز افزایش یابد.
این تهاجم ها به قبایل افغانى خارج از سیطره قانون در منطقه شمالى که تحت سلطه جنبش طالبان است و به نام اسلام بر آن حکومت مى کند و جدیداً نیز از منطقه جنوبى به عنوان پایگاه جدید استفاده مى کنند و از همانجا بر مناطق مختلف کشور و نیروهاى ناتو حمله مى برد، نسبت داده مى شود.
پرویز مشرف رئیس جمهورى پاکستان ، آتش بس فعلى یا همان توافقنامه صلح منطقه اى میان خود و مجاهدین افغانى را به مثابه پیروزى جزیى ارتش پاکستان تلقى مى کند ولى تحلیلگران نظامى و سیاسى به شدت با این امر مخالفت مى ورزند زیرا آنها اعتقاد دارند که مجاهدین افغانى تحت پوشش آتش بس یا توافق صلح ادعایى ، کاملاً فعال شده و ریشه هاى تندروى در آنها تقویت شده است.
این موضوع، پس از امضاى توافقنامه صلح ادعایى کاملاً آشکار گردید زیرا نیروهاى طالبان که ? سال پیش به شدت شکست خورده بودند و دیگر نامى از آن ها شنیده نمى شد بار دیگر شوکت خود را بازیافته و به نیروهاى ناتو خسارتهاى زیادى وارد آوردند و همین امر موجب گردید که مأموریت نیروهاى انگلیسى که در جنوب افغانستان حضور دارند از بازسازى و حفظ صلح به پایدارى در کنار نیروهاى افغانى براى سد تهاجم پى در پى طالبان ، مبدل شود.
گفتنى است که اعضاى جنبش طالبان ، پایگاههاى مختلفى به شکل مقر و یا دفاتر سازمانى در منطقه میرام شاه در مرکز منطقه وزیرستان در شمال پاکستان تحت شعار بدى و خوبى با هدف مبارزه با هر گونه فعالیت ناپسند اجتماعى، ایجاد کرده اند!! این وضعیت جدید نشان از آن دارد که جنبش طالبان بار دیگر قدرت خود را به دست آورده و همین امر ایجاب مى کند که کشور همسایه اى همچون پاکستان در این امر دخالت جدى کرده و همکاریهاى لازم را به عمل آورد زیرا در صورت وقوع درگیرى میان هند و پاکستان ، کشور افغانستان براى پاکستان به منزله عمق راهبردى محسوب مى شود.اگر ثابت شود که دستگاه اطلاعاتى ارتش پاکستان به کمک جنبش طالبان شتافته ، در واقع مى توان گفت که پاکستان به طور رسمى در مثلث درگیریهاى آینده که ایالات متحده آمریکا و انگلستان از یک سو و سازمان القاعده و جنبش طالبان و پاکستان از سویى دیگر و دولت افغانستان خواهند بود، فرو افتاده است.
دولت کرزاى ، پرویز مشرف را به دلیل انجام توافق با طالبان به شدت ملامت کرده و پلاکستان را به دلیل تقویت اعضاى طالبان مورد اتهام قرار خواهد داد زیرا کرزاى معتقد است که پرویز مشرف به جاى اینکه مرزهاى افغانستان و پاکستان را امن کند و مدیریت جدید و فعال در کشورش ایجاد نماید و به اجراى دگرگونیهاى ریشه اى در افغانستان و اقتصاد رو به نابودى این کشور دست زند، نیروهاى تروریست افغانى را تقویت و مستحکم کرده است.