اتحاد در حیاط خلوت آمریکا

فریده شریفی
انتخاب «رافائل کوره آ» نامزد چپگرای اکوادور به ریاست جمهوری، این کشور را نیز در جرگه کشورهای چپگرای آمریکای لاتین نظیر ونزوئلا، کوبا و برزیل قرار داده است. کشورهایی که در تلاش برای رهایی همیشگی از سلطه سیاسی و اقتصادی آمریکا هستند، به خصوص آنکه «کوره آ» اعلام کرد برای مقابله با یکجانبه گرایی قدرت های سلطه طلب با دیگر کشورهای مستقل آمریکای لاتین هم پیمان می‌شود.
واقعیت این است که دولت های جدید در آمریکای لاتین با موضع گیری های مستقل خود نقشه شکست آمریکا در منطقه را ترسیم کرده اند، این کشورها به این نتیجه رسیده اند که مسئولیت هرگونه بی ثباتی سیاسی، عقب ماندگی، فقر و نابرابری در آمریکای لاتین به عهده آمریکا است زیرا تلاش می کند شرایطی را به وجود آورد که باعث توسعه نیافتگی و عقب ماندگی این کشورها شود.
نگاهی به تحولات، نتایج انتخابات مختلف و متعددی که طی سال های اخیر در کشورهای آمریکای لاتین برگزار شده و فعالیت های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و اصلاحاتی که دولت های چپ گرای این منطقه در میان خود و داخل کشورهای خود انجام داده اند نشان دهنده شکل گیری حرکت های ضدآمریکایی و حرکت به سمت همگرایی و یکپارچگی در این کشورهاست.
مردم این کشورها با انجام قیام های بزرگ و گسترده ثابت کردند که از ظلمی که بیش از 500 سال بر آنها می رفت خسته شده اند و می خواهند طعم دموکراسی، مردم سالاری، عدالت و استقلال واقعی را بچشند. اقشار مختلف مردم اعم از کارگر، کشاورز، دانشجو، مردم عادی و... در تلاشند به سیطره غرب که سال هاست بر زندگی آنها چنگ انداخته پایان دهند و فرهنگ بومی خود را جایگزین فرهنگ غرب کنند.
در واقع امید تازه ای در این کشورها برای رهایی از استعمار و امپریالیسم غرب ایجاد شده است.
به گفته «اوومورالس» رئیس جمهور منتخب «بولیوی»، مردم این کشورها فقط برای گاز و نفت و منابع طبیعی مبارزه نکرده اند بلکه برای مبارزه با نئولیبرالیسم غرب و برای بازگشت به جایگاه اصلی خود قیام کرده اند. مردمی که سال ها زیر بار فقر، گرسنگی، بی عدالتی و حاشیه نشینی کمر خم کرده بودند اکنون رفاه و برابری را با تمام وجود خواستارند و برای حفظ این وضعیت حاضرند تا پای جان مبارزه کنند.
این واقعیتی است که برخی سیاستمداران و اقتصاددانان غرب هم به آن رسیده اند چرا که به اذعان برخی از مدیران شرکت های نفتی آمریکایی، ناسیونالیسم در برخی از کشورهای آمریکای لاتین به ویژه کشورهای تولیدکننده نفت و گاز بیدار شده و این واقعیتی است که باید آن را پذیرفت. در واقع دولت های جدید منطقه درصددند برنامه های خود را برخلاف نظر واشنگتن و بدون در نظر گرفتن طرح های دیکته شده صندوق بین المللی پول تنظیم و به مرحله اجرا گذارند.
به عقیده رهبران این کشورها، برای دفاع از حقوق مردم این منطقه باید کل سیستم و ساختار اقتصادی، سیاسی و اجتماعی عوض و متحول شود و برای این کار اولین تلاش باید مبارزه جدی و همه گیر ملت های منطقه علیه امپریالیسم آمریکا باشد. به عبارت دیگر، آنچه که در این منطقه جامه عمل به خود می پوشد زایش جنبش های ضدامپریالیستی یکی پس از دیگری است.
کاهش نفوذ آمریکا در این بخش از قاره آمریکا چنان شدت گرفته که کاخ سفید سیاستمداران و تئوریسین های زبده خود را جمع آوری کرده و از آنان برای یافتن راهکارهای جدید غلبه بر این کشورها و همسو کردن آنها با منافع خود کمک خواسته است چرا که این کشورها دیرزمانی به عنوان حیاط خلوت آمریکا به حساب می آمدند و استقلال آنها و ضدآمریکا شدن آنها برای سردمداران واشنگتن گران تمام می‌شود.
از سوی دیگر، همراهی مردم کشورهای لاتین با دولت های خود به آنها قدرتی مضاعف بخشیده است و در این شرایط که ملت ها نیز به مقابله با سیاست های توسعه طلبانه واشنگتن برخاسته اند اعمال سیاست های امپریالیستی با دشواری زیادی مواجه شده است.
با پیروزی «رافائل کوره آ» نامزد چپگرای اکوادور در انتخابات ریاست جمهوری بر تعداد دولت های مخالف آمریکا در آمریکای لاتین افزوده شد و دیری نخواهد گذشت که همگرایی و یکپارچگی این کشورها زمینه را برای شکست کامل سیاست های امپریالیستی آمریکا در منطقه فراهم خواهد کرد.