یادآر، زشمع مرده یاد آر

عصر روز هفتم تیرماه سال 1366 آسمان آبی شهر سردشت در غرب ایران چون همیشه مانند زلال آب چشمه ساران صاف و روشن بود، آن گونه که می شد پاکی و مظلومیت شهر را در آیینه آن نگریست.
مادری برای کودک آرمیده در گهواره لالایی عشق سر می داد، کودکی دیگر شاد بود و بادبادک هوا می کرد، مادر دیگری در حال پخت و پز غذای شام بود و پدری خسته به آهنگ دلنواز صدای «حسن زیرک» گوش می داد که ناگه در گذشت ثانیه ها آهنگی مهیب که همان موسیقی دلخراش نیمه متمدن جهان و استعمار غرب بود آهنگ خوش زندگی را در خود شکست.
صدام و صدامیان بزم خود را گسترانیده بودند، بزمی که جام ها در آن خون بود و غنچه و ثمره آن سرهای بی جان کودکان معصوم و گلوی پاره شده مادرانی بود که نام فرزند خویش را در آخرین لحظات فریاد می زدند. هواپیماهای صدامیان کافر در عرض چند ثانیه چنان خصمانه بر پیکر شهر فرود آمدند و خون مردم این شهر را چنان ریختند که زمین از شرم عملشان از حرکت باز ایستاد، درختان خشکید و چرخ منظم زمان و طبیعت دگرگون شد. نوزادان سوخته شده، جسد نیمه جان بی صاحب افتاده، خانه های ویران شده و...
امروز نوزدهمین سالگرد فجایع رژیم بعث عراق در بمباران شیمیایی شهر سردشت و مریوان است که بر اثر این بمباران وحشیانه تاکنون بیش از 120نفر به شهادت رسیده و بیش از شش هزار نفر نیز مصدوم شده اند. گازهای شیمیایی به کار برده شده باعث ایجاد زخم ها و تاول های وخیم در میان مجروحین حادثه شد که در این میان کودکان بیش از دیگران دچار صدمه شدند.
فاجعه شیمیایی شهر سردشت و مرگ و مصدومیت شهروندان بی دفاع که هنوز قربانیان آن در شرایط سخت و تحمل ناپذیر و یا در معرض تهدید مرگ قرار دارند در همان ایام و ناباورانه در نتیجه تعاملات غرب با اقدامات بعث و شخص صدام واکنش خاصی از جانب دولتمردان مدافع حقوق بشر بر محکومیت آن صورت نپذیرفت و همین امر باعث شد که فاجعه دهشتناک حلبچه در بعدی وسیعتر با بیش از پنج هزار قربانی تکرار گردد.
بسیاری از کارشناسان مسائل سیاسی بر این باورند که اگر حادثه بمباران شیمیایی سردشت و مریوان در همان زمان با محکومیت جهانی مواجه می شد قطعا شاهد تراژدی غم انگیز حلبچه نبودیم.
آری سکوت مدعیان دموکراسی و دفاع از حقوق بشر در قبال تهاجم شیمیایی عراق به شهرها و روستاهای مرزی غرب و شمال غربی ایران در دوران دفاع مقدس دست صدام و همدستانش را در کشتار مردم حلبچه باز گذاشت.
«چامسکی» از منتقدان برجسته سیاست های ایالات متحده آمریکا در نقد عملکرد رسانه های آن کشور در قبال فجایع بعثیون و حکومت صدام یادآور می شود: «آن روزها که صدام حسین دوست و مرد خوب غرب بود، مردم آمریکا از دیدن تصاویر مربوط به کشتار حلبچه و انعکاس تعقیب و گریز کردها در کانال های تلویزیونی خود محروم شدند...»
اما اکنون در چرخشی محسوس و نگرشی جدید دولتمردان آمریکایی تلاش دارند از طریق رسانه های خود افکار عمومی را به عمق فجایع و جنایات صدام و نیروهای بعث آگاه سازند که اکثر این فجایا در جنگ نابرابر هشت ساله با ایران و خصوصاً بمباران شیمیایی نقاط مختلف کشورمان اعمال گردید.
آری، حلبچه، سردشت، شلمچه، میمک، سومار، بانه، هورالهویزه، حاجی عمران، جزایرمجنون و... از خون سرخ و پیکر شهیدان گلستان شد و به گلستان خونین و از یاد رفته هیروشیما و ناکازاکی پیوست و به راستی چه کسی می تواند در برابر فجایع صدام در جنگ نابرابر علیه کشورمان ساکت و آرام بنشیند، جز آنانی که حامی اصلی خالق آن بودند؟
کدام قلبی از دیدن جنازه های روی هم افتاده، عروس در خون آرمیده و مادری که کودکش را در آغوش گرفته، از تپش باز نمی ایستد، جز آن سینه هایی که تخم شقاوت و قساوت در آن رشد یافته باشد.
امروز که 19 سال از آن فاجعه می گذرد اگر وجدان بیداری در این زمینه قضاوت عادلانه ای داشته باشد به این نکته اذعان دارد که مگر خود این مدعیان دروغین دفاع از حقوق بشر نبودند که این چنین سلاح های کشتار جمعی را در اختیار رژیم بعث عراق گذاشتند، و آن حقوقی که آن ها مدعی دفاع از آن هستند کدام است، کشتن انسان های مظلوم و بی دفاع؟ و اگر این حق است پس ناحق چیست؟
اگر به کلینیک مصدومین شیمیایی سردشت و مریوان گذری داشته باشید آن وقت است که با عمق فجایع صدام و همدستانش بیشتر آشنا می شوید.
سرفه های خشک و بی رمق، سوزش چشم ها، درد شکم و ریه ها، تنگی نفس، آبریزش چشم و تاول هایی که در جای جای بدن مصدومین این حادثه وجود دارد یادگار سال های ایثار و مقاومتی است که مردم آن مناطق داشته اند. دیروز با آقای نجار، استاندار کردستان در همین رابطه صحبت می کردم، ایشان می گفت: در سال 1366 فرماندار مریوان و مسئول ستاد ش.م. ر، بودم و از نزدیک با مصدومان در ارتباط بودم و اخیراً بازدیدی از روستاهای «قعله چی» و «نژمار» داشتم، برخی از این مصدومان اینک 19 سال است که یک روز خوش نداشته اند.
استاندار کردستان از برگزاری سالروز بمباران شیمیایی سردشت با حضور میهمانان و سفرای کشور ژاپن و مقامات فرهنگی شهر حلبچه عراق و شماری از اعضاء کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی در هشتم تیر- فردا- در سردشت خبر داد.
در تقارن نوزدهمین سالگرد فاجعه بمباران شیمیایی مناطق غربی کشورمان با شهادت حضرت فاطمه زهرا«س»، به جانبازان این حادثه سر تعظیم و تکریم فرود می آوریم و به روان پاک شهیدان سرافراز این بمباران های شیمیایی و تمامی شهیدان گرانقدر دفاع مقدس درود می فرستیم. اللهم ارزقنی شفاعه الحسین یوم الورود...