فلیپ دو ویلیه؛ سیاستمدار یا عوام‌فریب

"فیلیپ دو ویلیه" یکی از شخصیت‌های سیاسی فرانسه است که با اظهارات خصمانه اخیر خود در مورد مسلمانان، مد نظر محافل اسلامی و مورد اعتراض آنها قرار گرفته است.
دو ویلیه که نمایندگی مجلس و پارلمان اروپا در چند دوره و وزارت در دولت "ژاک شیراک" در سال‌های 1986-1987 را در کارنامه خود دارد در دو سه دوره انتخابات ریاست جمهوری گذشته نیز نامزد بخشی از راست افراطی برای ورود به الیزه بوده است.
دو ویلیه که از خانواده‌ای اشرافی است، فارغ‌التحصیل مدرسه "انا" مدرسه عالی کادرهای سیاسی فرانسه در سال 1978 میلادی است که پس از انتخابات "فرانسوار میتران" به ریاست جمهوری، از پست‌های سیاسی کناره گرفت.
او در سال 1994 میلادی حزب دست راستی "جنبش برای فرانسه" را پایه گذاشت و در سال 1995 با کسب 47 درصد آرا در انتخابات ریاست جمهوری عملا به رقیبی جدی برای سایر نامزدهای این پست بدل شد.
وی سال گذشته در جریان همه‌پرسی قانون اساسی اروپا در فرانسه یکی از مخالفان سرسخت آن بود و توانست با شعار ترکیه‌ستیزی و مخالفت با کمیسیون اروپا در بروکسل عده زیادی را در این همه‌پرسی سازمان داده و در نتیجه شیراک را به شکست بکشاند.
دو ویلیه در سپتامبر سال 2005 به طور رسمی نامزدی خود را با شعار "میهن‌پرستان مردمی علیه اسلامی شدن رو به رشد فرانسه" برای ریاست جمهوری آینده (2007) اعلام کرد.
با این سابقه به نظر می‌رسد که دو ویلیه تلاش می‌کند تا جای "ژان ماری لوپن" رهبر رسمی راست افراطی و حزب او را گرفته و جایگزینی برای میهن‌پرستان افراطی فرانسه باشد.
دو ویلیه کم و بیش در این کار موفق هم بوده و هر چه لوپن به پایان عمر سیاسی خود نزدیک می‌شود و یا چالش‌های درون حزبی او بالا می‌گیرد دو ویلیه از قدرت مانور بیشتری برخوردار می‌شود.
با این وجود به نظر می‌رسد که دو ویلیه نسبت به لوپن از خاصیت خارجی‌ستیزی بیشتر و صریح‌تری برخوردار بوده و تاکنون توانسته حساسیت بیشتری از مسلمانان فرانسه را نسبت به خود جلب کند.
اظهارات مکرر دو ویلیه در مراسم و مناسبت‌های عمومی سبب شده تا از او چهره‌ای خصمانه در اذهان مسلمانان نقش ببندد و آثار منتشره از دو ویلیه و طرفدارانش بی‌باکانه حضور اسلام و مسلمانان را در فرانسه به باد حمله و نقد می‌گیرد و فرانسه‌ای عاری از اسلام را در ذهن فرانسویان آریستوکرات، سلطنت‌طلب و ملی‌گرای افراطی ترسیم می‌کند.
دو ویلیه و دوستان او در مساله حجاب اسلامی، مهاجرت، آشوب‌های شهری، تروریسم و تبعیض مستقیم مسلمانان در مرکز انتقادها قرار گرفته‌اند.
فرانسه در دیپلماسی نزدیک‌ترین کشور اروپایی به اعراب و مسلمانان معرفی شده و از رهگذر نزدیکی به مسلمانان منافع ملی خود را در کشورهای اسلامی محافظت می‌کند.
حتی دستگاه حزبی "ژان ماری لوپن" با بزرگ کردن نقش مسلمانان در فرانسه تاکنون تلاش کرده تا نزدیکی‌هایی را با کشورهای عربی و اسلامی ایجاد کند، نکته‌ای که دو ویلیه را در این زمینه از راست افراطی لوپن جدا می‌کند.
کتاب جدید دو ویلیه با نام "مساجد رواسی" (رواسی به منطقه فرودگاه مهم شارل دو گل در شمال پاریس اطلاق می‌شود) که در راستای همین سیاست‌ها توسط وی نگاشته شده، در هفته‌های اخیر جنجال زیادی در محافل اسلامی آفریده است.
بحث دو ویلیه که دخالت "نیکلا سارکوزی" وزیر کشور فرانسه در مساله کارمندان مسلمان فرودگاه "شارل دوگل" را به دنبال داشت به افرادی اشاره دارد که به اعتقاد او و دستگاه امنیتی فرانسه دارای افکار رادیکال اسلامی بوده و برای امنیت هوایی و داخلی فرانسه خطرناک محسوب می‌شوند.
سارکوزی 122 کارمند از 83 هزار پرسنل این فرودگاه را خطرناک معرفی کرده و به عنوان پرونده‌ای حساس از دستگاه امنیتی فرانسه خواسته تا با آنان برخورد مناسب را بکند.
دو ویلیه معتقد است که تعداد این افراد بسیار بیشتر از این رقم است و صدها نفر را در برمی‌گیرد.
وی به سارکوزی هشدار داده و از وی خواسته تا با انتشار 453 نکته امنیتی مربوط به این مساله در دستگاه امنیتی فرانسه برخورد جدی‌تری با این مورد داشته باشد.
دو ویلیه اخیرا در گفت‌و‌گویی که به مناسبت انتشار همین کتاب با رادیو "اروپا یک" داشته، آشکارا تلاش برای نزدیکی لوپن به ایران را نکوهش کرده است.
وی در این گفت‌و‌گو افزوده است: "من تنها مرد سیاسی فرانسه هستم که واقعیت را در مورد جریان اسلام‌گرایی به فرانسویان می‌گوید"
وی در همین ارتباط حتی سارکوزی وزیر کشور فرانسه را به دلیل همراهی با مسلمانان فرانسه نیز از حملات خود بی‌نصیب نمی‌گذارد.
به اعتقاد دو ویلیه، بزرگترین و مهم‌ترین فرودگاه فرانسه در دست افراط‌گرایان مسلمان است و وزیر کشور باید این مساله را جدی‌تر بگیرد.
دو ویلیه در این گفت‌وگو ادعاهای کتاب خویش را مبتنی بر اسنادی می‌داند که سازمان امنیتی فرانسه در اختیار او گذاشته است.
وزارت کشور فرانسه در 22 آوریل گذشته اعلام کرد که اسنادی که دو ویلیه به عنوان ضمیمه در کتابش منتشر کرده اسناد بی‌پایه‌ای است به علاوه مراجع رسمی افزوده‌اند که بنابر قانون، فرودگاه‌های پاریس موظف‌اند از افراد محلی برای کادرهای مورد نیاز خود استخدام کنند و منطقه رواسی چون منطقه‌ای مسلمان‌نشین است مسئولان فرودگاه نیز برابر قانون ناگزیر به استخدام همان افراد بوده‌اند.
مسئولان فرودگاه و وزارت کشور فرانسه با انتشار کتاب دو ویلیه و سر و صدای فراوان آن در صدد برآمده‌اند تا در مورد صدور کارت ورود به بخش‌های حساس فرودگاه ملاحظات بیشتری را اعمال کنند و دسترسی کارکنان مسلمان را به آن مناطق محدود سازند.
دو ویلیه در این کتاب ادعا کرده که مسلمانان تندرویی که در جنبش "اخوان المسلمین" عضویت دارند در بخش بار فرودگاه شارل دو گل نفوذ کرده‌اند.
به علاوه، دو ویلیه ادعا کرده که دهها نمازخانه غیرقانونی و مخفیانه توسط کارمندان مسلمان در رواسی دایر شده که وزارت کشور با اغراق‌آمیز خواندن ادعاهای ویلیه بستن این نمازخانه‌ها را اعلام کرده است.
دو ویلیه در کتابش ادعا کرده است که فرودگاه رواسی 25 نمازخانه مخفیانه دارد که آنها را باید با 27 نمازخانه رسمی و آشکار جمع بست و بیش از 700 شرکتی که کار استخدام و به کارگیری 83 هزار پرسنل این فرودگاه را بر عهده دارند در اختیار و نفوذ اسلام گرایانی هستند که از نظر پلیس امنیتی صاحب پرونده اند و بنابراین برای امنیت حکومت فرانسه خطر تلقی می‌شوند.
دو ویلیه در همین ارتباط و در گفت‌وگو با تلوزیون یک فرانسه گفته است: "اینها اسلام‌گرا هستند، صدها نفر که می‌توانند در هر چمدانی بمب گذاشته و یا مسیر یک هواپیما را منحرف کنند".
وی با حمله به سیاست‌های سارکوزی در آستانه انتخابات ریاست جمهوری فرانسه بنا دارد تا با ایجاد شکاف میان گرایش‌های مختلف راست از این فرصت استفاده کرده و آرای بیشتری به خود اختصاص دهد تا اگر نتوانست به الیزه راه یابد دستکم بتواند در کابینه، وزرایی را بگمارد.
"پاسکال مهوس" مدیر اطلاعات و امنیت مرکزی فرانسه در یادداشتی که به دفتر نیکلا سارکوزی وزیر کشور فرستاده و بخشی از آن در روزنامه لوموند انعکاس یافته است، نسبت به اطلاعات منتشره در ضمیمه کتاب دو ویلیه موضع‌گیری کرده و آن را به دلیل اظهارات مغشوش، جابجا و آشفته بی‌اعتبار خوانده است.
سندیکای فرودگاهی و هواپیمایی فرانسه نیز در پی این اظهارات موضع گرفته و آن را تلاش دو ویلیه برای سوء‌استفاده از فضای موجود در راه دستیابی به آرای انتخابات ریاست جمهوری سال 2007 دانسته است.
سارکوزی وزیر کشور فرانسه در جریان بازدید از رواسی (فرودگاه شارگل دوگل) تاکید کرده بود که امنیت پروازی فقط مشکل فرانسه نیست مشکلی عمومی است که تمامی فرودگاههای جهان با آن روبرو هستند.
پس از این حساسیت‌ها مقامات امنیتی فرانسه شرکت‌های مسئول استخدام کارمندان را مورد بررسی و بازبین قرار داده‌اند و با شبکه‌هایی روبرو شده‌اند که کارگرانی را از مناطق و شهرهایی در الجزایر و مراکش به شهرک‌های اطراف فرودگاه منتقل و سپس آنان را با استفاده از قانون استخدام محلی‌ها در شبکه پروازی فرانسه جذب می‌کند.
ولی همین مساله که می‌تواند در قالب مهاجرت نیروی کار و جذب مهاجرین بررسی شود از سوی دو ویلیه به یک تهدید سیاسی تعبیر شده است.
استان "سندونی" در شمال پاریس که فرودگاه شارل دوگل در آن واقع است منطقه‌ای مسلمان‌نشین محسوب شده و مهاجرین فراوانی در آن زندگی می‌کنند.
آشوب‌های ماه‌های گذشته فرانسه نیز عمدتا در این مناطق بوقوع پیوست.
این درگیریها که منشا اقتصادی و اجتماعی داشتند و ریشه در نظام اشتغال فرانسه و اعمال تبعیض نسبت به خارجیان و به ویژه مسلمانان دارد از سوی دو ویلیه و اطرافیان او به عنوان "تهدید ملی" مورد بهره برداری قرار گرفته و او با کنار هم گذاشتن چندین رویداد اجتماعی و با سرهم کردن اسناد دولتی چنین وانمود نموده که بنابراین فرودگاههای فرانسه و در نتیجه امنیت ملی این کشور از سوی مسلمانان در خطر است.
"دلیل بوبکر" رییس مسجد بزرگ پاریس و رییس شورای فرانسوی آیین اسلام در واکنش نسبت به اظهارات دوویلیه؛ صحت این ادعاها را مورد تردید قرار داده و او را متهم به بهره‌برداری تحریک‌آمیز از این مسایل برای ورود به انتخابات ریاست جمهوری کرده است.
بوبکر با هشدار نسبت به عواقب اظهارات دو ویلیه اظهار تعجب کرده که چگونه اسنادی که به گفته او استاد امنیتی خوانده می‌شوند بدون موافقت مقامات امنیتی این کشور انتشار یافته است.
دلیل بوبکر گفته است که این مسایل برای هر فرد فرانسوی ناگوار است و ما در مقام یک شهروند فرانسوی خواستار بررسی صحت و سقم این ادعاها هستیم.
دو ویلیه نیز در پاسخ به مطالب بوبکر در یک گفت‌و‌گوی تلویزیونی تاکید کرد که "اسلام با جمهوری فرانسه همخوان و منطبق نیست؛ من فکر می‌کنم که مسلمانان معتدلی وجود دارند که تعدادشان کم نیست ولی من نشانی از یک اسلام معتدل نمی بینم."
رییس شورای فرانسوی آیین اسلام با تاکید بر این نکته که 10 درصد جمعیت فرانسه مسلمان است، بر قتل عام   70هزار مسلمان در شهر "وردن" فرانسه در جریان جنگ جهانی اول پای فشرده که جان خود را در راه دفاع از ارزشهای جمهوری فرانسه فدا کرده‌اند.
بوبکر اظهار امیدواری کرد که بتوان بنای یادبود این قربانیان را در ماه ژوئن آینده با حضور شیراک پرده‌برداری کرد.
از سوی دیگر مواضع دو ویلیه و به ویژه این اظهار نظر او که "اسلام کشت‌گاه اسلام‌گرایی است و اسلام‌گرایی کشت‌گاه تروریسم است؛ بشدت یهودیان فرانسه را تحت تاثیر قرار داده و آنها بگونه‌ای بی‌سابقه به استقبال مواضع وی رفته و از او خواسته‌اند تا ارتباط محکم‌تری با جامعه یهود فرانسه ایجاد کند.
این نکته از آن جهت بی‌سابقه است که راست‌افراطی فرانسه بطور سنتی با یهودیان فاصله داشته و گاه حتی آنان را مورد انتقاد شدید قرار داده است.
تاریخ راست‌های افراطی شواهدی دارد که آنها را در میان نژادپرستان طبقه‌بندی می‌کند و یهودیان فرانسه نیز چنین وانمود می‌کنند که خود یکی از بزرگترین قربانیان نژادپرستی در جهان هستند و بنابراین با راست‌های افراطی نمی‌توانند به طور استراتژیک دارای روابط باشند.
دو ویلیه نیز بی میل نیست تا با نشان دادن قدمت روابط فرانسویان با جامعه یهودی این کشور راه خود را در این یک مورد با "ژان ماری لوپن" رهبر راست‌های افراطی جدا نشان دهد.
در پی این گرایش؛ دو ویلیه همدردی خود را با یهودیان در جریان کشته شدن یک جوان یهودی بنام "ایلان حلیمی" در فرانسه که چندی پیش بلوای تبلیغاتی بزرگی در فرانسه براه انداخت نشان داد؛ او در مراسم یک کنیسه شرکت کرده و شادمانی خود را نیز از این نزدیکی پنهان نکرد.
درست بعد از این مراسم بود که دو ویلیه تمایل خود را به شرکت در تظاهرات و واکنشأ‌های ضد نژادپرستانه آشکار کرد و تماس‌های مکرر جامعه یهودیان این کشور را با خود تایید کرد.
"هانری داهان" رییس مجموعه انجمن‌ها و جنبش‌های یهودی فرانسه نیز در اظهارنظری گفته است که دو ویلیه تنها مرد سیاسی فرانسه است که آشکارا و به صراحت نسبت به خطر اسلام‌گرایی رادیکال و عواقب آن برای فرانسه هشدار داده است.
"مارک استانیسلاوسکی" یکی از رهبران یهودی منطقه "ویتری" در حومه پاریس نیز خطاب به دو ویلیه گفته است که اظهارات اسلام‌ستیزانه شما دقیقا منطبق با تفکر بخش مهمی از یهودیان فرانسه است.
این نوع اظهارارت و گرایش‌های نوپدید این سوال را در محافل سیاسی فرانسه ایجاد کرده که آیا واقعا یهود فرانسه به سوی راست‌افراطی این کشور گرایش پیدا کرده است.
"ژولین درای" سخنگوی حزب سوسیالیست فرانسه با اشاره به سوء استفاده انتخاباتی دو ویلیه از مساله اسلام در فرانسه؛ اظهارات و نوشته‌های او را "غیر منطبق با روح جمهوری فرانسه" می‌داند که با این کار اسلام را نشانه گرفته است.
مخالفت دو ویلیه به ویژه با سیاست مهاجرت‌پذیری نیکلا سارکوزی وزیر کشور فرانسه؛ احزاب سیاسی را به این نتیجه رسانده که دو ویلیه برای رقابت با لوپن رهبر راست‌های افراطی فرانسه؛ تصمیم دارد جایگاه او در انتخابات ریاست جمهوری را اشغال کند.
"ژان ماری لوپن" در انتخابات ریاست جمهوری گذشته فرانسه با کسب آرایی بالا به دور دوم راه یافت و سبب نگرانی همه احزاب سیاسی شد؛ چنان که با هجوم متحد به صندوق‌های رای؛ شیراک ناباورانه به الیزه راه یافت و رقیب سوسیالیست او حذف شد.