تاریخ انتشار : ۲۳ شهريور ۱۳۸۹ - ۱۱:۰۰  ، 
کد خبر : ۱۸۷۷۳۰

مسیر ناهموار سوسیالیست‌ها


ایرنا - با جدی‌تر شدن بحث انتخابات ریاست جمهوری فرانسه و به میان آمدن چهره‌های قدیمی‌تر، کار نامزدهای حزبی مشکل‌تر می‌شود.
در این میان باید از خانم "سگولن روایال" نام برد که امروزه سخت درگیر رقابت با کسانی است که در حزب سوسیالیست حق استادی بر گردن او دارند.
اما "لیونل ژوسپن" همه را غافلگیر کرد، او که پس از انتخابات ریاست جمهوری سال 2002 با دنیای سیاست خداحافظی کرده بود و گمان می‌رفت که به این زودی به این عرصه بازنگردد با حمایت دوستان حزبی خود به صحنه بازگشت، افکار عمومی را متعجب و نامزدهای مطرحی چون خانم روایال را حیران کرد.
پیش از این روایال با غول‌هایی چون "فابیوس"، "استروس کان و لانگ" در عرصه مبارزات انتخاباتی کمابیش مشکل داشت، ولی ورود ژوسپن به میدان مبارزه به گرفتاری او رنگ و لعاب دیگری داد.
ظاهرا به نظر می‌رسد که "اولاند" رهبر کنونی حزب سوسیالیست، دیگر نامزد ریاست جمهوری و همسر خانم روایال اوضاع را در دست دارد ولی اخبار منتشره حکایت از آن دارد که رهبران و چهره‌های بزرگ حزب هریک راه خود را می‌روند و در پس آنچه بر روی کاغذ رسمی حزب آمده است، توافق‌های نانوشته‌ای با یکدیگر کرده‌اند.
گمان می‌رفت از میان سیاستمداران حزب چپ، ژوسپن از همه مصمم‌تر ظاهر می‌شود و در یکی دو هفته آینده نامزدی خود را جدی‌تر و عملی‌تر مطرح کند.
ژوسپن بر این باور است که هنوز آرای سال 2002 را دارد و می‌تواند بر کرسی ریاست جمهوری بنشیند.
"استروس کان" در نظرسنجی‌های اخیر در بسیاری از استانها پس از روایال قرار دارد و گاه آرای روایال در میان سایر نامزدها به 70 درصد می‌رسد ولی حمایت‌های درون حزبی برخی از رهبران از ژوسپن پیش‌بینی آینده را دشوار کرده است.
پنجشنبه گذشته ژوسپن سرانجام از این میدان بیرون رفت و بازی را به مدعیان دیگر از جمله خانم روایال سپرد زن پیشتاز حزب سوسیالیست نیز بلافاصله نامزدی خود را علنی کرد تا هواداران خود را آرام سازد.
امروز پشت سر روایال، استروس کان ایستاده است و بعد از او فابیوس و لانگ که از بخت کمتری در میان سوسیالیستها برخوردارند ولی همچنان مدعی و در میانه میدان حاضر هستند.
نظرسنجی‌ روز جمعه روزنامه "اوژوردویی" (از مجموعه لو پاریزین) نشان می‌دهد که با وجود اینکه پرسش‌شوندگان در روایال نشانه‌هایی از قدرت، انعطاف، مدیریت و قابلیت‌های مربوط به ریاست جمهوری را می‌بینند ولی هنوز شک دارند که او بتواند به عنوان یک نامزد جدی و مطرح ریاست جمهوری این مسئولیت مهم را در فرانسه بر عهده بگیرد و از پس مشکلات و ادعاهای کمرشکن راست و چپ در این کشور پراعتراض برآید.
در نظر بسیاری از مردم فرانسه انتخاب روایال می‌تواند انقلابی در این کشور دمکراتیک باشد هم از این روی که برای اولین بار یک زن به عنوان رییس جمهوری انتخاب می‌شود و هم از این باب که سرانجام سوسیالیستها با این همه رجال پیشکسوت رضایت داده‌اند تا یک زن جوان با همه مخاطرات، نامزد اصلی این حزب باشد.
"سرژ حافظ" روانشناس معتقد است که او یک چهره چندگانه است، مادری که فرزندان متعدد دارد که در کنار وظایف مادری توانسته به وظایف حرفه‌ای و سیاسی خود نیز رسیده و موفق باشد او نماینده ارزشهای مادرانه و خانوادگی برای مردم شده است.
روایال پدری نظامی داشته و در جوانی یک زندگ منظم و با اقتدار را تجربه کرده است،‌ از نظر این روانشناس رفتار امروز روایال بازتاب دوره جوانی او است و به طور ناخودآگاه نقش یک زن مقتدر را در این روزها بازی می‌کند.
شاید همین مساله باعث شده که بسیاری از کارشناسان چون "فرانتز اولیویه ژیسبرت" مدیر نشریه هفتگی لوپوئن او را "سارکوزی" چپ بشناسند و ویژگیهای سرسختی، قاطعیت و کاریزمای شخصی او را زمینه‌ برتری انتخاباتی او تلقی کنند.
به اعتقاد برخی روایال با مشکلات رویایی برخورد نمی‌کند و تلاش می‌کند تا از راههای فرعی و نزدیک مشکل را حل کرده و زیرکانه از بحران خارج شود؛ او این مساله را در دوران مدیریتش بر استان "پواتو شارانت" نشان داده است.
دوران مدیریت او بر استان پواتو شارانت با همه موفقیت‌هایی که داشته با مخالفت‌های جدی نیز روبرو بوده ولی کارهای نمایشی او از جمله توزیع یارانه‌ها و اعانه‌های فصلی همچون کمک به دانشجویان بی‌بضاعت استان و یا اهدای چک‌های 70 یورویی به دانش‌آموزان دبیرستانی در جلب نگاههای موافق به او بی‌تاثیر نبوده است.
استان تحت مدیریت او همان استانی است که "رافرن" نخست‌وزیر سابق راست فرانسه از آنجا به قدرت رسید؛ بنابراین مدیریت روایال می‌توانسته در بی‌اعتبار کردن اقدامات استانی راست‌ها در آنجا موثر باشد.
نزدیکان او از اقداماتی می‌گویند که او انجام داده در حالی که خانم "الیزابت مورن" رقیب راست روایال در استان (رییس دست راستی‌های استان) مدیریت او را به شدت نقد کرده و ریاست جمهوری احتمالی او را یک فاجعه می‌خواند.
او استان رافرن را استانی معرفی می‌کند که در زمان نخست‌وزیر سابق اقدامات زیربنایی و سرمایه‌ای فراوان در آنجا انجام شده بود در حالی که به نظر این خانم در زمان روایال سرمایه‌های زیربنایی و طرحهای اساسی استان،‌ فدای کارهای نمایشی و کوچک و اقدامات فوری حزب سوسیالیست شده است.
از نظر مورن تصویر تلویزیونی روایال با آنچه در استان از او می‌بینند تفاوت دارد روایال در پرده شیشه‌ای زنی آرام، همیشه به گوش و خندان و صبور است در حالیکه او در استان زنی تنها؛ یکه و قاطع و مستبد است که مدیریت او تنها ایجاد وحشت می‌کند و به رای دیگران بی‌اعتنا است.
به نظر او روایال اگر کاری در استان کرده ادامه اقدامات دیگرن است، حتی در بسیاری از زمینه‌ها چون گردشگری، استان پواتو شارانت از دیگر مناطق عقب افتاده‌تر است.
این سخنان البته فقط محدود به راست‌ها نیست و روایال از سوی هم حزبی‌های استانی خود نیز زیر تیغ انتقاد است، "ژان فرانسوا فونتن" که معاونت روایال را در شورای استان بر عهده دارد او را فردی مستبد و یکه‌تاز می‌داند و معتقد است که گوش او شنوای کسی نیست.
فونتن می‌گوید: روایال فاقد روحیه جمعی و کار گروهی است و همین روش مدیریت همه دوستان را علیه او در استان شورانیده است تصمیمات او گاه هزینه‌ساز است و جریانی علیه خود به راه می‌اندازد نمونه آن لغو همه تصمیم‌های او از سال 2004 توسط دادگاه استان در زمینه گردشگری است که برای روایال رسوایی به بار آورد.
برخی صاحب‌نظران این روحیه او را نوعی رقابت با رقبای راست وی می‌دانند؛ به عنوان مثال خانم "آلیو ماری" وزیر دفاع کنونی فرانسه که در نقطه مقابل روایال قرار دارد زن آهنین جناح راست به شمار می‌رود که تاکنون چندین بار برای ریاست هیات دولت پیشنهاد شده است، یک بار ریاست حزب راست "شیراک" را بر عهده داشته و امروز به عنوان وزیر دفاع یکی از مقتدرترین وزرا و نزدیک به رییس‌جمهوری است.
نوعی تلاش برای نزدیکی به ویژگیهای رقبای راست، روایال را به خلق رفتارهایی کشانیده است که از نظر منتقدین برای او ضعف محسوب می‌شود سفر وی به سنگال در هفته گذشته بلافاصله پس از سفر سارکوزی به آفریقا از همین دست رقابت‌ها است که اصحاب رسانه نوع برخورد او را با خبرنگاران به برخورد یک "خانم معلم" با شاگردان تعبیر کرده بودند.
مشاوران نزدیک او چون "ناتالی راستوان" معتقدند که روایال در کودکی دختر خوشبختی نبوده و در مقایسه با پسرها از شانس زیادی برخوردار نشده است ولی وی توانسته با وجود بی‌عدالتی فراوان زنی مصمم و بااراده شود. او فرزند چهارم از یک خانواده پرجمعیت 10 نفره است، زندگی خانواده پدری روایال بسیار پرماجرا است، پدری درگیر جنگ الجزایر و محروم از برخی امکانات، خشونت درون خانواده ناشی از ناکامی‌های پدر؛ قهر فرزندان از خانواده، توزیع نامناسب امکانات در میان فرزندان، طلاق مادر؛ مرگ پدر در تنهایی و عزلت، مشاغل اطلاعاتی و امنیتی یکی از برادران و اشتغال به ماموریت‌های پرمخاطره از ویژگیهای خانواده روایال است.
با این همه او توانسته با گذراندن مدرسه عالی علوم اداری که مخصوص کادرهای عالی سیاسی اداری فرانسه است به مشاورت "فرانسوا میتران" رییس‌جمهوری فقید این کشور در الیزه دست یابد و پس از طی مراحل حزبی و وزات امور خانواده در دولت سوسیالیست‌ها امروز به مرز ریاست جمهوری نزدیک شود.
انتخاب روایال امروزه به روی کارآمدن نسل جدید در میان چپها تعبیر شده است چنانکه رقیب او سارکوزی نیز می‌تواند به موج نوری راست در فرانسه تعبیر شده و مجموعه رهبران سیاسی را از گروهی کهنه‌کار و تکراری به مجموعه‌ای نو و جوان متحول سازد.
با همه مسایلی گفته می‌شود تردید در توانایی روایال نه در احراز این پست مهم بلکه در انجام ماموریت‌های مربوط به رییس‌جمهوری آنهم در کشوری که یک روز را بدون اعتراض سپری نمی‌کند؛ مورد توافق بسیاری از صاحب‌نظران است.
صرفنظر از ویژگیهای ظاهری و زن بودن او که می‌تواند آرایی را برای روایال بخرد؛ بسیاری از خود می‌پرسند که او چه مزیتی نسبت به دیگرانی چون فابیوس، استروس کان و جک لانگ دارد که انبانی از تجربه و پختگی را با خود همراه دارند.
دستمایه امروزه او علاوه بر ویژگیهای شخصی،‌ محبوبیت مردمی او است روایال امروزه نگاه مردمی را به خود جلب کرده که از دیدن چهره‌های تکراری اهل سیاست خسته‌اند و به دنبال یک جریان جدید هستند؛ ولی سوال این است که آیا این همه عطش به نوگرایی می‌تواند پاسخ‌گوی انبوه مشکلاتی باشد که در این کشور مدعی از هر گوشه می‌جوشد و هر مدیر پخته و با تجربه‌ای را نیز مشغول و مسئول می‌کند.

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات