پایان عمر سیاست‌های منطقه‌ای بوش

به دنبال رسوایی ها و ناکامی های متعدد آمریکا در عراق و شکست جمهوری خواهان در انتخابات 7 نوامبر کنگره این کشور و بروز بحران های حاصل از شکست های راهبردهای دولت بوش در عراق گروهی متشکل از 10نفر از کارشناسان برجسته پیشین و کنونی آمریکا از دو حزب جمهوری خواه و دموکرات تشکیل شد تا درباره نقاط ضعف راهبرد پیشین واشنگتن در منطقه تحقیق کرده و راهکارهایی را برای راهبرد جدید ارایه کنند. «جیمز بیکر» وزیر خارجه پیشین آمریکا ازسوی حزب بوش به ریاست این گروه منصوب شد تا شاید بتواند نیروهای آمریکایی را از باتلاق عراق نجات دهد. «لی همیلتون» نماینده پیشین دموکرات کنگره آمریکا نیز ریاست مشترک این گروه را برعهده داشته است. این اقدام در راستای ایجاد توافق میان احزاب عمده آمریکا درباره راهبرد آمریکا در عراق صورت گرفت.
این گروه روز چهارشنبه 6 دسامبر برابر با 15 آذرماه گزارش مفصل خود را به رئیس جمهور آمریکا تقدیم کرد. بخش عمده ای از طرح جدید بوش برای فرار از باتلاق عراق و خاورمیانه برگرفته از همین گزارش بیکر-همیلتون است .
نه تنها مقامات جمهوری اسلامی ایران و تمامی کارشناسان واقع بین مسائل خاورمیانه، حمله آمریکا به عراق را بخشی از سیاست های شکست خورده آمریکا می دانند، بلکه اصولاً ادامه آن را نیز برای دولت آمریکا زیانبار تلقی می کنند، اما بوش و حامیان غربی و منطقه ای ایشان ظاهراً تصور می کنند که ارائه نظراتی مخالف با آنچه که سیستم مدیریتی بوش به آن معتقد است و براساس آن عمل می کند، شاید یک برنامه حساب شده برای تخریب چهره دولتمردان آمریکایی باشد و لذا طبیعی است که از اساس آن را رد می کنند.
گسترش دامنه مخالفت های روشنفکران درون جامعه آمریکا با این موضوع و عیان شدن چهره شکست استراتژی آمریکا در عراق و خاورمیانه، نمایندگان دو حزب دموکرات و جمهوری خواه را وادار کرد تا نسبت به تهیه گزارش جامعی از شرایط فعلی آمریکا در عراق، بحران کنونی آن کشور و ارائه راهکارهای مناسب اقدام کنند، ظاهراً اصرار بوش برای ماندن در عراق و افزایش نیرو در این کشور باعث خواهد شد تا در آینده نزدیک گروهی دیگر در آمریکا تشکیل شود تا نسبت به ارزیابی عملکرد وی به تجزیه و تحلیل بپردازند و به دنبال یافتن راه برون رفت از این جهنمی باشند که نیروهای آمریکایی بنابه توصیه های لابی های صهیونیستی در آن گرفتار آمده اند، بی شک اگر در آمریکا و در سیستم حاکم بر آن کشور انسان های واقع بینی وجود داشتند، با ارزیابی اتفاقاتی که پس از اعلام اعزام نیروهای تازه نفس آمریکایی به عراق در این کشور اتفاق افتاده است، به راحتی می توانستند دریابند که سرنگون کردن هلی کوپترهای نظامی آمریکا در عراق به فاصله کوتاهی پس از یکدیگر و کشتن تعداد زیادی نیروی اشغالگر که در نوع خود بی سابقه بوده است و اسیرکردن افسر آمریکایی در کربلا خود مقدمه شکست خفت باری است که سربازان آمریکایی در آینده متحمل آن خواهند بود، شاید برای آمریکائیان حمله به کنسولگری بی دفاع جمهوری اسلامی یک پیروزی بزرگ قلمداد شود ولی بی تردید ربودن افسران نظامی آمریکایی که تا بن دندان مسلح هستند یک شکست خفت باری برای ایشان تلقی خواهد شد که ممکن است با گسترش تهدیدات هیئت حاکمه آمریکا تا جایی شدت پیدا کند که هر سرباز آمریکایی مراقب باشد که طعمه آدم ربایان قرار نگیرد، بی شک ادامه حضور سربازان آمریکایی در عراق علاوه بر دادن تلفات زیاد در این کشور و نارضایتی مردم آمریکا در کشته شدن سربازانشان برای منافع رژیم صهیونیستی، در درازمدت باعث خواهد شد که چه شیعه و چه سنی، چه ترکمن و چه عرب و کرد عراقی، آمریکائیان را دشمن قلمداد کنند و در هر زمان و مکان ممکن آنان را شکار کنند، امری که برای بوش به صورت کابوس وحشتناکی درخواهد آمد.
درهرصورت تا رسیدن به آن مرحله فاصله زمانی زیادی باقی نمانده است و هدف نیز پرداختن به آن نیست بلکه مطالعه مسائلی است که در گذشته اتفاق افتاده است و بیانگر شکست نظامیان آمریکایی د رعراق به روایت خود آمریکائیان می باشد تا شاید با بررسی آن همگان بدانند که به قول رئیس جمهور محترم: امروزه آمریکا در موضعی نیست که بتواند کوچک ترین تعرضی به جمهوری اسلامی ایران کند.
کلیه مطالبی که در این نوشتار با ذکر شماره آمده است برگرفته از گزارش بیکر-همیلتون است و بیانگر اعتراف به شکست آمریکا در منطقه خاورمیانه و به خصوص در عراق، به رغم حضور حدود 141هزار نفر از پرسنل نظامی آمریکا در عراق که در کنار 16هزار و 500نیرو از 25کشور هم پیمان فعال هستند و بزرگ ترین مشارکت نظامی مربوط به انگلیس با 7هزار و 200 نیرو می باشد و این درحالی است که سفارت آمریکا در بغداد در حال حاضر حدود هزار کارمند دارد و حدود 5 هزار پیمانکار غیرنظامی نیز در این کشور فعالند.
دراین گزارش به مطالبی اشاره شده است که با مطالعه آنها می توان تصدیق کرد که پایان عمر سیاست های آمریکا در منطقه فرارسیده است و این کشور به رغم مانورهای سیاسی و نظامی که در سطح منطقه و جهان به راه انداخته است و سفرهای متعدد منطقه ای وزیران خارجه و دفاع خود برای ترساندن کشورهای عربی منطقه و تشکیل محور عربی- آمریکایی و دامن زدن به اختلاف شیعه و سنی و تلاش برای تحریم جهانی علیه ملت بزرگوار ایران اسلامی و به زعم آنان منزوی کردن کشوری که سالهاست آمریکا را در نزد جهانیان منفور و مغضوب ساخته است، عاجزتر از آن است که بتواند کوچکترین تعرضی به میهن بر بال ملائک نشسته مان داشته باشد.
امروزه رسانه های غربی و حتی رسانه های فارسی زبان وابسته به استکبار جهانی آنچنان تبلیغ می کنند که گویا همین فردا آمریکا به ایران حمله خواهد کرد و عمق و شدت آن تا حدی است که ضد انقلابیون خارجه نشین هم دچار ترس و وحشت شده اند، بی شک ناوهای جنگی آمریکایی به خلیج فارس خواهند آمد و آمریکا به تقویت نیروهایش در عراق و افغانستان هم اقدام خواهد کرد و تشکیل سپر دفاعی با همراهی پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و برخی کشورهای عربی نیز محتمل به نظر خواهد رسید، اما اگر آمریکا به گواهی فرستادگان ویژه خودش با تمامی تدابیری که برای حمله به عراق اندیشیده بود، امروزه به عجز و ناله افتاده است تا شاید راهی برای برون رفت از بحرانی که خود در منطقه ایجاد کرده است بیابد، چگونه می تواند خود را وارد بحران شدیدتری کند که ممکن است برای همیشه ریشه رژیم غاصب صهیونیستی را بخشکاند و جهان را در آتش کینه توزی و خودخواهی بی خردانی چون بوش و همفکرانش غوطه ور سازد؟
شاید آمریکاییان تصور کرده اند شرایط ایران امروز، شرایطی مشابه عراق در چهار سال پیش را دارد که در خواب و خیال بسر می برند و در سر سودای سلطه بر منطقه را می پروراند، محورهای 70 گانه استخراج شده از گزارش
دکتر مجید گودرزی 
بیکر- همیلتون به شرح ذیل است:
1- راهکار جادویی برای حل مشکلات عراق وجود ندارد.
2- اکنون جنگ عراق را به نبردی فرسایشی و پرهزینه بدل کرده است.
3- کسی نمی تواند ضمانت دهد که روند اقدامات در عراق در شرایط فعلی می تواند به نبردهای قومی در عراق، خشونت های فزاینده پایان داده و جلوی خیزش کشور به سمت هرج و مرج را بگیرد. پیامدهای احتمالی آن شدید خواهد بود.
4- سیاست خارجه آمریکا همچون دیگر اقداماتی که در عراق انجام گرفته، محکوم به شکست خواهد بود.
5- اوضاع عراق خطرناک و رو به وخامت است. مسیری وجود ندارد که بتواند ضامن موفقیت باشد.
6- مهمترین پیشنهاد ما درخواست ما برای در پیش گرفتن تلاش دیپلماتیک و سیاسی است که بتواند آمریکا را قادر سازد نیروهایش را براساس آن از عراق خارج کند.
7- چالش هایی که در عراق وجود دارند پیچیده اند. دامنه و مرگباری خشونت ها رو به فزونی است.
8- مناقشات قومی بزرگترین چالش برای ثبات است.
9- اگر روند رو به وخامت اوضاع در عراق ادامه داشته باشد، پیامدهای آن شدید خواهد بود.
10- در طول 9 ماه گذشته ما رویکردهای متفاوت و گوناگونی را برای پیشبرد کار درنظر گرفتیم. همه آنها دارای نواقص و ایراداتی بود. روند پیشنهادی ما کمبودهایی دارد.
11- فرماندهان نظامی باید بر آموزش و فراگیری نیروهایی که به آمریکا باز می گردند، تاکید کرده با توان رزمی کامل یگان های نظامی حفظ شود.
12- کنگره نیز باید بودجه کافی را برای بهینه سازی تجهیزات طی پنج سال آینده تصویب کند.
13- نمی توان انتظار معجزه داشت اما مردم عراق این حق را دارند که شاهد اقدامات و پیشرفت ها باشند.
14- آمریکایی ها می توانند و باید از مباحثاتی که در دموکراسی رایج است، بهره گیرند.
15- شانسی برای موفقیت در عراق وجود ندارد.
16- اوضاع در پایتخت این کشور و چندین استان مهلک است.
17- میزان خشونت ها بسیار بالا و رو به فزونی است.
18- رنج های زیادی تحمیل می شود و زندگی روزمره بسیاری از عراقی ها بهبودی نیافته است.
19- بدبینی در مردم (عراق) غالب است.
20- توانایی آمریکا برای تاثیرگذاری بر تحولات و اتفاقات درون عراق رو به زوال است.
21- نبود امنیت بر تحولات اقتصادی فائق آمده است.
22- این کشور هم اکنون به کانون و پایگاه عملیات تروریسم بین الملل از جمله القاعده بدل گشته است.
23- به دلیل جاذبه و ثقل شرایط عراق و اهمیت حیاتی این کشور، آمریکا یکی از مشکل ترین و مهمترین چالش های خود را در دهه های اخیر تجربه می کند.
24- حملات علیه نیروهای ائتلاف و نیروهای امنیتی عراق مداوم و فزاینده است.
25- اکتبر 2006 مرگبارترین ماه در عراق از ژانویه 2005 به بعد بوده است و طی آن 102 آمریکایی کشته شدند.
26- کل حملاتی که در اکتبر 2006 در هر روز انجام شده است به میانگین 180 حمله در هر روز رسیده است که این رقم در ژانویه 2006 برابر با 70 حمله در روز بوده است.
27- حملات روزمره علیه نیروهای امنیتی عراق در ماه اکتبر دو برابر میزان حملات در ژانویه امسال بوده است.
28- حمله علیه غیرنظامیان در ماه اکتبر نیز چهار برابر ژانویه بوده و ماهانه 3 هزار عراقی کشته می شوند.
29- خشونت ها از نظر دامنه، پیچیدگی و مرگباری گسترش یافته است.
30- اگر بغداد از کنترل خارج شود، آنگاه کل عراق از کنترل خارج خواهد شد.
31- نتیجه عملیات پیشروی مشترک دلسردکننده بود.
32-خشونت ها در بغداد هم اکنون نیز در سطح بالایی است و از تابستان 2006 تا ماه اکتبر بیش از 43 درصد افزایش نشان داده است.
33- تلاش ها برای برقراری امنیت تا زمانی که نیروهای عراقی از توانایی نگهداری از مناطق پاکسازی شده قاصر بوده و از اراده لازم برای پاکسازی محله های زندگی شیعیان، برخوردار نباشند، به شکست خواهد انجامید.
34- نیروهای آمریکایی این توانایی را دارند که هر محله ای را پاکسازی کنند اما نیروهای آنها در محل به اندازه کافی نیست.
35- از آنجایی که هیچ یک از عملیاتی که توسط یگان های آمریکایی و عراقی انجام می شوند اساسا تغییری در شرایطی ایجاد نمی کند که باعث تحریک خشونت های قومی است.
36- به نظر می رسد نیروهای آمریکایی در ماموریتی افتاده اند که پایانی برای آن متصور نیست.
37- هماهنگی برنامه کمکی توسط وزارت دفاع، وزارت امورخارجه و نهاد توسعه بین المللی آمریکا (USAID) است و دیگر نهادها بی تاثیر بوده اند. مشخص نیست چه کسی مسئولیت بازسازی عراق را در دست دارد.
38- آمریکا افرادی را در وزارتخانه های مختلف عراق دارد. اما این افراد با مشکلاتی در زمینه کنترل دسترسی و مداومت حضور دارند.
39- تا دسامبر 2006، حدودا 2 هزار و 900 نیروی آمریکایی در خدمت در عراق جان خود را فدا کرده اند. 21 هزار آمریکایی دیگر نیز غالبا بصورت جدی مجروح شده اند.
40- تا امروز آمریکا تقریبا 400 میلیارد دلار برای جنگ عراق هزینه کرده و مخارج ماهانه نیز به حدود 8 میلیارد دلار رسیده است.
41- تخمین ها درباره هزینه نهایی مداخله آمریکا در عراق به 2 تریلیون دلار می رسد. با وجود تلاش های گسترده، ثبات عراق همچنان ناپایدار بوده و شرایط رو به وخامت است.
42- توانایی آمریکا در تعیین نتیجه نهایی ضعیف شده و زمان رو به پایان است.
43- یکی از مسئولان عالی رتبه اروپا نیز به ما گفت شکست در عراق می تواند انگیزه ای برای حمله تروریستی در کشور وی باشد.
44- اگر عراق بیش از این دچار هرج و مرج شود موقعیت آمریکا در جهان تنزل خواهد کرد. این آزمایش و محدودیتی جدی برای توان نظامی، دیپلماتیک و مالی آمریکا است.
45- ادامه ناکامی های آمریکا در این کشور می تواند به زوال اعتبار و نفوذ آمریکا در منطقه ای منجر شود که مرکز جهان اسلام و از نقاط حیاتی تامین انرژی جهانی است.
46- هرچه منابع نظامی و دیپلماتیک آمریکا بیشتر در عراق گرفتار شوند احتمال ناکامی آمریکا در افغانستان افزایش می یابد.
47- ادامه مشکلات در عراق می تواند به دو قطبی تر شدن فضای داخلی آمریکا منجر شود.
48- 66 درصد مردم مدیریت جنگ عراق توسط دولت را تایید نکرده است.
50- در صورتی که مردم آمریکا اعتماد خود را به دولت از دست بدهند، سرمایه ای که آمریکا برای به دست آوردن آن هزینه زیادی داده است، آنگاه گوش کسی به مباحث مربوط به ادامه کمک های امنیتی و مالی به عراق بدهکار نخواهد بود.
51- سیاست خارجی آمریکا نیز بدون حمایت گسترده مردم این کشور قادر به ادامه موفقیت آمیز فعالیت خود نخواهد بود.
52- تداوم مشکلات عراق همچنین می تواند به افزایش مخالفت عراقی ها با آمریکا مواجه شود.
53- نظرسنجی های اخیر نشان می دهد تنها 36 درصد مردم عراق عقیده دارند کشورشان در مسیر درستی حرکت می کند.
54- 79 درصد مردم عراق نیز دیدگاهی منفی درباره نفوذ آمریکا در کشورشان دارند.
55- 61 درصد مردم عراق موافق حمله به نیروهای آمریکایی هستند.
56- اگر مردم عراق همچنان آمریکا را نماینده نیرویی اشغالگر در کشورشان بدانند، آمریکا در کشوری که آن را از دیکتاتوری نجات داده است به بزرگترین دشمن تبدیل خواهد شد.
57- سیاست کنونی آمریکا کارآمد نیست.
58- عدم تغییر روند کنونی تنها به معنی به تعویق افتادن روزی است که باید هزینه گزافی بپردازیم.
59- هر ماهه تقریبا 100 آمریکایی کشته می شوند.
60- آمریکا هر هفته 2 میلیارد دلار درخصوص جنگ عراق هزینه می کند.
61- توانایی ما برای واکنش به دیگر بحرانهای بین المللی محدود شده است.
62- اکثریت مردم آمریکا با جنگ مخالف شده اند.
63- تامین چنین هزینه ای در بلندمدت عملی نخواهد بود بویژه آنکه پیشرفتی حاصل نشده است.
64- هرچه مدت حضور آمریکا در این کشور بدون پیشرفت بیشتر شود، خشم مردم عراق بیشتر خواهد شد که حس می کنند طعمه اشغال ستمگرانه آمریکا شده اند.
65- همانطور که یکی از مسئولان آمریکایی به ما گفته است، «خروج ما شرایط را بدتر خواهد کرد... روند کنونی بدون تغییر نیز آن را بهتر نخواهد کرد.»
66- افزایش مداوم نیروهای آمریکایی در عراق نمی تواند دلیل اصلی خشونت در عراق را که همان فقدان وحدت ملی است، از بین ببرد.
67- همانطور که یک فرمانده دیگر آمریکایی به ما گفته است، اگر دولت عراق موفق به پیشرفت سیاسی نشود «تمامی نیروهای جهان نیز نمی توانند امنیت را تامین کنند». در همین حال توان ارتش آمریکا نیز محدود شده است.
68- ما نیرو و تجهیزات لازم برای افزایش شدید و دایمی نیروها را در اختیار نداریم.
69- افزایش اعزام نیروها به عراق همچنین مانع تامین منابع لازم در افغانستان یا واکنش به بحران های سراسر جهان خواهد بود.
70- هزینه تقسیم عراق به سه منطقه خودمختار با دولت مرکزی ضعیف بسیار بالا خواهد بود.
با مطالعه بندهای هفتادگانه بالا که نتیجه تحقیقات گروه موسوم به بیکر-همیلتون است، به اوج درماندگی آمریکا در عراق می توان پی برد و تهدیدات نظامی رژیم غاصب صهیونیستی و آمریکای جهانخوار را صرفا یک جنگ روانی تلقی کرد. اگرچه مسئولین نظامی، سیاسی و امنیتی ما به وظایف حساس و قانونی خود عمل می کنند و نیروهای نظامی ما در بهترین شرایط و آمادگی روحی بسر می برند و اگر آمریکا در سر سودای گسترش بحران در منطقه را داشته باشد و بخواهد در برابر دین ما بایستد به فرمایش امام راحل عظیم الشأن(س) ما هم آماده ایم در برابر همه دنیای آنها بایستیم و اصولا از روزهای پایان جنگ تحمیلی نیز کمربندهای خود را محکم بسته بودیم و هیچ چیز برای ما فرق نکرده است و به خواست خداوند متعال این قرن، قرن غلبه مستضعفین بر مستکبرین عالم خواهد بود، انشاءالله