افسون واژگان در سیاست

امیر محبیان
گروه سیاسی: واژگان، ساحران میدان سیاست هستند، چنانچه سیاستمداران، افسونگرانی که از نیروی "سحر" کلمات به نیکی بهره می‌گیرند.
آنان که بر فراز برج اقبال "توده‌ها" قرار می‌گیرند، معمولا از قدرت جادوی "واژگان" بیش از شکست خوردگان آگاهند. در این میان "دیپلماسی" یعنی سیاست خارجی مظهر اوج به کارگیری "کلمات حساب شده" در بیان دیدگاههاست. همان گونه که سیاست، عرصه حرکات بدون برنامه‌ریزی نیست، از سیاستمدار نیز پذیرفته نیست که واژگان را بدون توجه به تبعات آن به کار گیرد. از هیمن رو، سیاستمداران برجسته و بزرگان تصمیم ساز کشورها در دنیا اکنون از روشهایی بهره می‌گیرند که آسیب ‌های ناشی از "سخنگویی بدون محاسبه" را به حداقل رسانند منجمله روسای جمهور از نیرو هایی توانا و صاحب اندیشه و قلم تحت عنوان ( Speech Writer )"سخن نامه نویس" برای تهیه متن سخنرانی‌ های خود سود می‌برند. تشکیل ستاد های رسانه‌ای قدرتمند که بازتاب سخنان رییس جمهور را گرد آوری کرده و تحلیل نمایند، در زمره این کارها به شمار می‌رود. این ستادها معمولا جهت‌گیری داخلی و خارجی عبارات مورد استفاده مسوولان را کنترل و بالاترین سطح معانی را می‌کوشند در عباراتی کم حجم بگنجانند. طراحی عبارات "منشوری" یا به عباراتی "گردگویی" سیاستمدار که او را از هزینه‌ های احتمالی به ویژه آسیب ‌های ناشی از کلام برهاند، از وظایف این ستاد های رسانه‌ای است.
به نظر می‌رسد، حساسیت شرایط فعلی کشور به ویژه در امور بین‌المللی تا آن حد است که باید مسوولان نسبت به تشکیل ستاد های رسانه‌ای و نیز بهره‌گیری از روش‌ های تدوین سخنرانی خردمندانه اقدام نمایند. در هر حال باز جای تکرار این واقعیت است که سیاستمداران ما نباید از "افسون واژگان" غفلت ورزند، به ویژه در مسایل بین‌الملل.