تجلی روح امید و تقلای معکوس دشمن

فرهاد درگاهی(شهریار)
آنچه امروز و در این برهه زمانی باید به آن توجه ویژه داشت مساله امید است؛ چنانکه رهبر معظم انقلاب حضرت آیت‌الله خامنه‌ای می‌فرمایند: دشمن سه هدف مرحله‌ای و مقطعی را تعقیب می‌کند:
اول، تخریب وحدت ملی، یعنی یکپارچگی ملت ایران را بشکنند و تخریب کنند.
دوم، تخریب ایمان و باورهای کارساز در دل مردم، یعنی ایمان‌ها و باورها و اعتقاداتی که این ملت را به یک ملت پیشرو و شجاع و میاندار در دنیا تبدیل کرد را تخریب کند. این حرکت با یک اعتقادات و باورهایی انجام گرفت. بدون این باورها که انسان حرکت نمی‌کرد و این ملت پیش نمی‌رفت. دشمن می‌خواهد این باورها را در ذهن ملت ما تخریب کند.
سوم تخریب روح «امید» و تخریب «آینده» در ذهن مردم.
پس سه تخریب موردنظر دشمن است؛ تخریب وحدت ملی، تخریب باورهای کارساز و مقاومت‌بخش و تخریب روح امید. اسم این تخریب‌ها را هم اصلاح می‌‌گذارند. (1)
با اندکی تامل در سیر و گذار رخدادهای کنونی جامعه و نوع عملکرد و موضع‌گیری استکبار جهانی در مقابل جمهوری اسلامی ایران،‌ به عمق فرمایشات معظم له واقف می‌گردیم. بی‌شک اگر متدینین و دلسوختگان به اسلام و نظام اسلامی در مقابل ناهنجاری‌های اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی و... جامعه که ماحصل اقدامات کینه‌توزانه دشمن و وابستگان آن در داخل کشور می‌باشد موضع انفعال و حالت انزوا به خود بگیرند، نه تنها کاری پیش نمی‌رود بلکه موجب دلگرمی و قوت منافقان و جیره‌خواران استکبار در داخل و هواداران ایشان در خارج از مرزهای کشور می‌گردد.
لذا قرآن می‌فرماید: ان تنصروا الله ینصرکم؛ یعنی «یاری کنید خداوند را تا شما را یاری رساند. به رویارویی و مقابله با دشمنان دین‌الهی برخیزید تا خدا نیز شما را نصرت دهد.» این آیه شریفه مصداق بارزی از امیدبخشی به بندگان است که پروردگار کریم برای ایجاد روحیه و پشتکار در ضمیر مسلمین نازل فرموده است.
حضرت امیرالمومنین علی(ع) نیز می‌فرمایند: از اینکه پیروان حق‌ اندکند، بیمناک (ناامید) نباشید.(2) در این روایت علی(ع) مسلمین را به امیدواری و پایداری در مقابل مشکلات مختلف دعوت می‌کنند.
روح امید را در سیره تمام انبیا و اولیای خداوند به وضوح می‌توان دید که از جمله آنها توجه به زندگانی سرشار از معرفت ام‌المصائب اهل بیت(ع)، حضرت زینب کبری(س) است. ایشان بعد از شهادت مادر گرامی‌شان، زهرای مرضیه(س) و پدرشان علی بن ابی‌طالب(ع) به سوگ برادرشان، امام حسن(ع)، نشستند و اینها پیش‌زمینه مصیبت عظمای کربلا بود، کربلایی که دو فرزندش در رکاب سیدالشهدا(ع) شهید شدند و ایشان پاک حسین(ع) و بهترین یاران ولایت را به نظاره نشست و پس از آن به اسارت درآمد و در خرابه شام پرپر شدن سه ساله اباعبدالله بر او حادث گردید.
ولی وقتی از آن بزرگوار زجر کشیده سوال کردند که کربلا را چگونه دیدید، پاسخ دادند: ما رایت الا جمیلا، یعنی جز زیبایی چیزی ندیدم. اگر روح بزرگ و امیدوار زینب(س) نمی‌بود، امروز مظلومیت امام حسین(ع) و آزادگی ایشان بر هیچ‌کس آشکار نمی‌شد. چنانکه شاعر می‌گوید: کربلا در کربلا می‌ماند اگر زینب نبود.
در جریان انقلاب شکوهمند اسلامی نیز وجود روحیه عاشورایی برخاسته از امید امام خمینی(ره) موجب پیروزی یاران ایشان و ملت مسلمان ایران شد.
لذا اینک مسلمین و متدینین باید به تأسی از بزرگان دین و پیروی از سلسله جنبان انقلاب اسلامی و نایب بر حقش، مقام معظم رهبری روح امید را در وجود خویش بارور ساخته و با روحیه‌ای مضاعف به مقابله با هجمه جدید دشمن ـ که همانا ایجاد یأس و ناامیدی و القاء تصویری تیره از آینده در ذهن مردم و به ویژه جوانان و متدینینش است ـ برخیزند.