رویارویی در جبهه شام

مجید مختاری
«و ما لنا الا نتوکل علی الله و قدهدانا سبلنا و لنصبرن علی ما اذیتمونا و علی الله فلیتوکل المتوکلون... ولنسکننکم الارض من بعد هم ذلک لمن خاف مقامی و خاف وعید» (ابراهیم، آیه 14 ـ 12)
سرزمین شامات (سوریه و فلسطین) در متون دینی از اهمیت بسیاری برخوردار است و در برخی روایات این منطقه محل وقوع نبرد آخرالزمان معرفی شده است.
در سالیان اخیر که بسیاری از نشانه‌های ظهور بروز کرده و تحولات میان اسلام و غرب ابعاد تازه‌ای یافته است این منطقه نیز دستخوش دگرگونی‌های شایانی گردیده است که چشم‌انداز آتیه آن خیره‌کننده‌تر می‌باشد.
واقعیت این است که در دهه‌های اخیر به ویژه پس از امضای معاهده ننگین کمپ دیوید میان انورسادات (رییس‌جمهور معدوم مصر) و مناخیم بگین(نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی) که سازشگری بسیاری از کشورهای عربی را در پی داشت حکومت سوریه در خط مقدم مبارزه با رژیم غاصب صهیونیست در میان اعراب قرار گفت و تنها کشور منطقه بود که بدون استثناء در سازمان‌ها و مجامع بین‌المللی و منطقه‌ای از مواضع جمهوری اسلامی ایران حمایت کرده است که بی‌شک این مساله به نوبه خود موضوعی نیست که از دید اشغالگران و حامیان همدست آنها پنهان بماند.
پس از وقایع مرموز یازده سپتامبر و طرح «محور شرارت» از سوی نومحافظه‌کاران کاخ سفید به ویژه در پی اشغال خاک عراق به دست متجاوزان با محوریت انگلیس و آمریکا، مجموعه قرائن حاکی از این بود که سوریه گزینه بعدی مستکبرین در جریان مبارزه با جریان رو به گسترش اسلامگرایی در منطقه (در قالب طرح صهیونیستی خاورمیانه بزرگ) به منظور تغییر آرایش منطقه باشد.
ترور کاملاً هدفمند و برنامه‌ریزی شده رفیق حریری، نخست‌وزیر اسبق لبنان که تا حدی مخالف سیاست‌های دمشق شناخته می‌شد بهانه لازم را برای طراحان این سناتور فراهم ساخت تا با قطعنامه 1559 مصوب شورای امنیت سازمان ملل به خارج ساختن چهارده هزار نیروی نظامی و امنیتی سوریه از خاک لبنان که اهرم مهم برای این کشور در جهت مهار اشغالگران قدس محسوب می‌شد همت گمارند.
در گام بعدی به زعم عرف و حقوق بین‌الملل کمیته‌ای غربی برای تحقیق در مورد ترور رفیق حریری تشکیل شد و به دنبال ارایه گزارش جهت‌دار رییس این کمیته «دتلف مهلیس» به سازمان ملل مبنی بر نقش عوامل سیاسی ـ امنیتی سوریه در جریان این ترور، جلسه فوق‌العاده شورای امنیت تشکیل و قطعنامه 1636 بر ضدسوریه به تصویب رسید. هر چند تمامی خواسته‌های طراحان اصلی را در برنمی‌گرفت اما بر همکاری بی‌قید و شرط مقامات سوری با بازرسان کمیته تحقیق و در اختیار قرار دادن مظنونان و تهدید به اعمال تحریم در صورت عدم همکاری تاکید می‌کرد.
با وجود این، دو روز پس از صدور قطعنامه 1636 لارسن نماینده سازمان ملل برای نظارت بر اجرای قطعنامه 1559 گزارشی را ارایه کرد مبنی بر اینکه نیروهای سوری به طور کامل از لبنان خارج نشده‌اند و در پی آن آمریکا، انگلیس و فرانسه خواستار صدور قطعنامه جدید علیه سوریه شدند که با مخالفت روسیه و چین مواجه گردید. مع‌الوصف وزیر خارجه ایالات متحده، کاندولیزا رایس با صراحت اعلام کرد آمریکا تنها بر صدور قطعنامه بر ضد دمشق اکتفا نخواهد کرد. هر چند جرج بوش، رییس‌جمهور آمریکا ستیزه‌جوی کاخ سفید باز هم بر صلح‌جویی خود! و مخالفت با هرگونه جنگ تازه تاکید ورزید.
به هر حال آنچه پراهمیت است تلاشی است که جبهه استکبار برای مبارزه با دنیای اسلام در پیش گرفته و قطعاً حتی در صورت اشغال سوریه نیز به این حد بسنده نخواهد کرد و در این میان جمهوری اسلامی ایران براساس مبنای دینی و اصول قانون اساسی و آموزه‌های همیشه جاودان بنیانگذار نظام مقدس جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی(ره،) از مسئولیتی مضاعف برخوردار می‌باشد که تنها با جدیت در تحقق بخشیدن به اصول عدالت در داخل، انجام این رسالت بزرگ جهانی میسر است و نه با صرف ژست گرفتن و فاصله گرفتن ذلت‌بار و غیر قابل تحمل بسیاری از مسئولان از توده‌های مردم عزیز و انقلابی ما.
از خداوند متعال تعجیل در امر ظهور حضرت ولی عصر(عج) و پیروزی رزمندگان اسلام در سراسر جهان را مسئلت می‌نماییم.