تاریخ انتشار : ۳۰ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۱:۱۹  ، 
کد خبر : ۱۸۸۰۳۶

خواست دانشجویان در حوزه سیاسی چیست؟

مقدمه: گروه سیاسی: جنبش دانشجویی به سبب پتانسیل و ویژگی‌های مخصوص به خود، همواره در تحولات اجتماعی و سیاسی کشورها نقش بسزایی را ایفا کرده است. جوان بودن، شادابی و نشاط و حضور در مرکز علم و دانش از جمله ویژگی‌های بارز و قابل اعتمادی است که همواره جنبش دانشجویی را با تحرک همراه می‌سازد. هر چند متاسفانه چند سالی است به دلایل مختلف جنبش دانشجویی در ایران با ضعف‌هایی روبه‌رو شده است و باید منتظر ماند تا کی یخ این جنبش آب می‌شود و «وحدت» برای حرکت به این اردوگاه باز می‌گردد. اما خواست جنبش دانشجویی از فضای سیاسی و اجتماعی کشور در موقعیت جدید چیست؟ آزادی، دموکراسی، تعمیق بینش و دانش، عدالت سیاسی، دوری از سیاسی‌کاری، التهاب سیاسی و ابزار شدن برای احزاب،... تعدادی از فعالان دانشجویی به این پرسش پاسخ گفته‌اند که حاصل آن در پی می‌آید:

فعالیت دانشجویان از سوی مسئولان پاسخی نمی‌بیند
دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران گفت: نحوه مطرح کردن آزادی و دموکراسی در انتخابات اخیر برای مردم گنگ بود ولی همین شعار در دوم خرداد با استقبال همراه بود، ترجمه این شعارها به زبان مردم بسیار مهم است.
«مریم عباسی‌نژاد» افزود: فعالیت دانشجویان تحت تاثیر عوامل مختلف بعد از سال 78 و 82 با هزینه بالایی همراه بود و ایجاد فضایی امنیتی باعث کاهش فعالیت دانشجویان شد. فعالیت دانشجویان به دو صورت نمایان می‌شود یا تئوریک و یا کارهای عملی که شامل ارتباط گرفتن با گروه‌ها و تعامل با نهادهای سیاسی است. کار تئوریک را در هر فضایی می‌توان انجام داد و برای انجام کارهای عملی باید تاثیرگذاری آنها را نیز در نظر گرفت.
وی در ادامه اظهار داشت: فعالیت دانشجویان از سوی مسئولان پاسخی نمی‌بیند و خواسته‌هایی که چندین بار بیان می‌شود بدون جواب می‌ماند و این باعث کاهش انگیزه دانشجویان و رکود آن می‌شود که یکی از عوامل این رکود کاهش تاثیرگذاری و امنیتی شدن فضا بوده است.
عباسی‌نژاد گفت: قبل از سال 82 شعار دوری از قدرت مطرح شد که دنباله نقاط ضعفی بود که دانشجویان در فعالیت احزاب پیشروی دوم خردادی می‌دیدند، لذا باعث جدایی جنبش دانشجویی به طور عام شد.
وی اضافه کرد: شعار دوری از قدرت مطرح شد ولی به سمت و سوی آن اهمیت داده نشد و دوری از قدرت به سمت دوری از سیاست‌ورزی رفت، این در حالی است که در شعار شاهد دوری از قدرت و حاکمیت بودیم ولی در عمل این امر تبدیل به دوری جستن از میدان بازی شد. این انحرافات باعث کاهش انگیزه دانشجویان برای فعالیت و تعامل دانشجویان و به دست گرفتن میدان توسط آنها شد.
دبیر انجمن اسلامی دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران اظهار داشت: بزرگ‌ترین لطمه‌ای که جنبش دانشجویی از این عوامل خورد را در انتخابات امسال شاهد بودیم که حلقه اتصال نخبگان، اصلاح‌طلبان، عوام و جامعه کمرنگ شد و این به دلیل فضای امنیتی، عدم تاثیرپذیری و انحرافی شدن شعار دوری از قدرت است.
عباسی‌نژاد در ادامه درباره خواست نیاز سیاسی دانشجویان اظهار کرد: باید دید دانشجویان چه‌قدر به تشکل‌های دانشجویی جذب می‌شوند، در این صورت است که می‌توان خواسته دانشجویان را مطرح کرد. این در حالی است که فقط در صورت همراهی تشکل‌ها با دانشجویان می‌توان مهم‌ترین خواست آنها را در قالب دموکراسی یا نهادینه کردن روشنفکری دینی مشخص کرد.
دبیر انجمن اسلامی دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران هم‌چنین گفت: در انتخابات اخیر، بعضی از تشکل‌ها دست به تحریم زدند و بعضی خواستند از طریق قانون دموکراسی‌خواهی را به کرسی بنشانند، این در حالی است که غالب دانشجویان با آنها همراهی نکردند و این نشان‌دهنده این است که آن دانشجویان به دنبال شعارهای دیگری هستند.
وی گفت: البته وظیفه ما این نیست که این شعارها را همراهی کنیم، ولی می‌توانیم ضمن فعالیت و تلاش برای تحقق آرمان‌های تشکل خود، این شعارها را نیز در نظر بگیریم، به طول مثال شعار غالب دانشجویان امروزه بحث عدالت است که برداشت‌های متفاوتی از آن می‌شود.
عباسی‌نژاد تاکید کرد: بعضی عدالت را از نظر صنفی و رعایت حقوق دانشجویان و برقراری عدالت اجتماعی مدنظر قرار می‌دهند و برخی عدالت را در توجه به اقشار محروم و اختلاف طبقاتی معنی می‌کنند، امروزه شعاری که بتوان گفت 80 درصد دانشجویان به دنبال آن هستند وجود ندارد.
عباسی‌نژاد گفت: اتفاقی که در انتخابات اخیر افتاد این بود که مردم متوجه شدند شعارهای سیاسی دیگر راهگشای مشکلات نیست. این در حالی است که عده‌ای معتقدند تلاش برای آزادی حلال مشکلات نیست، یعنی شرایط را آن قدر سرسخت می‌بینند که بیشتر به حل مشکلات معیشتی می‌پردازند آزادی را حل ناشدنی می‌بینند.
وی گفت: دسته‌ای که تلاش برای آزادی را بیهوده می‌دانند به زودی متوجه می‌شوند که توقف در این تلاش یک اشتباه است ولی دسته دیگر معتقدند شعار صدساله آزادی و دموکراسی قابل پی‌گیری است و انتخاب افراد مختلف برای ریاست جمهوری تفاوتی در شعارها ایجاد نمی‌کند.
عباسی‌نژاد گفت: مشکل چندین ساله ما عدم توسعه سیاسی است و این که آیا می‌توان بدون توسعه سیاسی مشکل معیشت مردم را حل کنیم؟ این در حالی است که حل مشکل اقتصادی مردم باعث رفتن آنها به سوی خواست آزادی می‌شود.
وی در ادامه اظهار کرد: رادیکالی کردن شعارها باعث عدم همراهی بدنه دانشجویی می‌شود و تعداد کمی از دانشجویان حاضر می‌شوند این هزینه‌ها را بپردازند، دانشجویان آماده انجام کارهای زیربنایی می‌شوند تا شاید در سال‌های آینده گشایشی در تحقق اهداف ایجاد شود.
همه گفتمان دولت احمدی‌نژاد را پیش می‌گیرند
عضو شورای سیاسی بسیج دانشجویی دانشگاه تهران گفت: احمدی‌نژاد روزهایی که هیچ یاور تشکیلاتی و حزبی نداشت مهمترین تکیه او به دانشجویان اصولگرا بود.
«سجاد صفار هرندی» اظهار داشت: معتقدم دانشگاه در سال گذشته به لحاظ فعالیت سیاسی سال خوبی را پشت سر گذاشت، هر چند ممکن است برداشت شود که سال پرکاری نبود اما معتقدم در حد معقول و خوبی بود و این وضعیت مناسبی قلمداد می‌شود. هر چند که فعالیت سیاسی سال گذشته دانشگاه عمدتا مربوط به رویداد انتخابات بود اما دانشگاهیان نقش مهمی در انتخابات ریاست جمهوری داشتند.
عضو شورای سیاسی بسیج دانشگاه تهران افزود: یکی از مهمترین درس‌هایی که می‌شد از فعالیت سیاسی دانشجویی در سال گذشته گرفت این بود که دانشجویان به سمت عمل‌زدگی حرکت نکنند. سال گذشته نشان داد از آن فضا دوریم و دانشجوها پیش از آنکه بخواهند به عمل‌زدگی قبلی دچار شوند، به سمت تعمیق بینش و دانش خود حرکت کردند و شاید علت آن کاهش نقش پیاده نظام شدن دانشجویان برای جریانات و احزاب باشد.
سجاد که همچنین فرزند «حسین صفار هرندی»، وزیر ارشاد دولت جدید است، گفت: با توجه به توانایی دولت برای هژمونیک کردن گفتمان خود به نظر می‌رسد همه کسانی که نگاه مثبتی به دولت اصولگرای احمدی‌نژاد ندارند چاره‌ای ندارند جز اینکه این گفتمان را در پیش بگیرند.
وی مهمترین خواست دانشجویان را از تشکل‌های دانشجویی، پیوستن آنها به دانشگاه خواند و اظهار داشت: دانشجویان از تشکل‌ها می‌خواهند سوار دانشگاه نشوند و خود را در کنار سایر بخش‌‌های دانشگاه قرار دهند. همچنین دانشجویان می‌خواهند که تشکل‌ها پیاده نظام و ابزار افراد بیرون از دانشگاه نشوند.
صفار هرندی درباره کاهش فعالیت‌های سیاسی دانشجویان تصریح کرد: معتقد نیستم پیشروی این وضعیت خطرناک است. هر چند افراطی که بعد از دوم خرداد 76 در حوزه سیاسی دانشگاه رخ داد، هنوز هم می‌تواند به تفریطی منجر شود که دانشگاه‌ها غیرسیاسی شوند.
وی در پایان گفت: بهتر است فعالیت‌های سیاسی دانشگاه معقول باشد. در حال حاضر اقبال دانشجویان به سمت عرصه‌های فرهنگی، صنفی و هنری است، این مساله بدی نیست و می‌تواند زمینه‌ساز بازسازی علمی دانشگاه باشد.

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات