چگونه دولت را یاری کنیم

علی علوی
دولت نهم بر پایه عدالت‌خواهی شکل گرفته است. آرمانی که روزی آرزوی عملی شدن آن را داشته‌ایم. مبارزه با فقر، فساد و تبعیض در صدر اولویت‌های دولت فعلی است. ساده‌زیستی و مراقبت از بیت‌المال مرام و روش رئیس دولت و غالب دولتمردان کنونی است شاید در بحث انتصابات، بی‌دقتی در اعمال شایسته‌سالاری نقدهایی را به دولت داشته باشیم، که قابل کتمان نیست. اما آرمان‌ها، اهداف و اشتراکات فراوانی میان ما و دولت کنونی وجود دارد که همگان را به کمک و یاری دولت فرا می‌خواند. در بادی امر این پرسش مطرح است که دولت را چگونه یاری کنیم به گمانم ساز و کارها و موارد زیر می‌تواند مورد توجه قرار گیرد:
1- نقد مشفقانه: ما وظیفه داریم که دولت را مورد حمایت و پشتیبانی قرار دهیم. خدمات آن را بازتاب دهیم و در صورت اشکال و ایراد به کار دولت با هدف رفع عیوب و اصلاح و نه مچ‌گیری، اشکالات را با رعایت مراحل امر به معروف و نهی‌ از منکر بیان کنیم.
2- جداسازی دولت از افراطیون: همواره دولت‌ها و جریان‌های سیاسی از وجود عده‌ای حامی افراطی در رنج هستند. این افراطیون یا اصطلاحاً بازی خراب‌کن‌ها خود را تافته جدا بافته از دیگران و به غلط خود را در صف مقدم حامیان دولت می‌دانند در حالی که اندیشه، مواضع و رفتار آنان نسبتی با دولت ندارد. امروزه متأسفانه برخی افراد و گروه‌های خود خوانده به نمایندگی از رئیس جمهور و دولت سخن می‌گویند که فاصله معناداری با اصولگرایی دارند.
3- برجسته‌سازی خدمات دولت: واقعیت آن است که دولت احمدی‌نژاد به تعبیر رهبر فرزانه انقلاب دولتی پر خیر و برکت خواهد بود. خدمات و اقدامات دولت نباید در برخی هیابانگ‌های سیاسی و غوغاسالاری‌های حرفه‌ای گم شود. مطبوعات، رسانه‌ها و صدا و سیمای جمهوری اسلامی باید انعکاس اقدامات دولت را وجهه همت خود قرار دهند. البته اقدامات دولت صرفاً به بازتاب سخنان و مواضع رئیس دولت یا اعضای آن محدود نمی‌گردد.
4- پرسشگری: از جمله کارهای مهم که منجر به حمایت و یاری دولت می‌شود پرسشگری و گسترش نظارت عمومی است. لازمه پرسشگری درست، داشتن شرح صدر و تعامل مناسب از سوی دولت است. اگر امر نظارت بر کار دولتمردان بدرستی صورت گیرد علاوه‌ بر آنکه موجب سلامت در امور می‌گردد خود موجب خواهد شد که دولت فرصتی یابد تا در پرتو پرسش‌ها به بیان عملکرد و خدمات خود بپردازد.
5- وجود منتقدان قوی: واقعیت آن است که اگر هر دولتی منتقد قوی نداشته باشد خطر استبداد رأی و تضارب آراء جامعه را تهدید می‌کند. منتقد قوی موجب حواس جمعی دولتمردان و استمرار چرخه دائمی پرسشگری خواهد بود. دولت باید نه برای تضمین اندیشه‌ها و نحله‌های فکری مختلف، بلکه برای کارآمدتر شدن خود به منتقدان قوی و حرفه‌ای می‌اندیشد.
6- همراهی سایر قوا: قوه مقننه و قضائیه بی‌گمان نقش کلیدی در توفیق یا عدم توفیق هر دولتی دارند. امروزه که بحمدالله در قوای سه‌گانه یکپارچه در خدمت به نظام و مردم است این انتظار عمومی بوجود آمده است که مشکلات کشور در زمان کوتاهی در سایه همراهی، همدلی و تفاهم قوای سه‌گانه حل شود. دولت باید فهرستی از انتظارات و مطالبات خود را از قوای دیگر تهیه و در جلسات مشترک، ساز و کارهای اجرایی آن را عملی نماید.
7- رعایت شایسته‌سالاری: بی‌گمان گام اول در حمایت و یاری از دولت را باید خود قوه مجری بردارد. رعایت اصل تناسب میان دانش، تخصص، تجربه و مدیریت با سپردن کارها به افراد یک اصل انکارناپذیر است. مقابله با تبار گماری و فامیل‌بازی که از شعارهای اصلی دولت احمدی‌نژاد است باید در عمل آن را مشاهده کرد و گرنه فاصله میان سیاست اعلامی و اعمالی همان معضلی است که دولت‌های گذشته را زمین‌گیر کرد. رئیس جمهور باید مراقبت کند که باندبازی، فامیل سالاری در دولت اصولگرا را به حداقل برساند.
8- عمل به وعده‌های داده شده: اگر فهرستی از وعده‌ها و شعارهایی که رئیس جمهور در دوران انتخاباتی داد را تهیه کنیم سیاهه‌ای بلند بالا خواهد شد. دولت باید وعده‌ها و شعارها را در یک تقویم زمان‌بندی شده تدوین و به اطلاع افکار عمومی برساند. هیچ اشکالی ندارد اگر برخی وعده‌ها و شعارها در مقام عمل، دست نیافتنی است و تحقق نمی‌یابد، صادقانه آن را با مردم در میان گذاشت اما یک اصل نباید فراموش شود که وعده‌های جدید به هیچ وجه داده نشود.