عبدالرضا سالمینژاد، نیروی هوایی سپاه
«خدای متعال را بینهایت سپاسگزارم که توفیق به من داد که این لباس شهدا را به تن کنم و خداوند انشاءالله ما را با این لباس شهید بکند و ناامید نشویم. واقعاً نمیدانم که چرا از جنگ تا اینجا رسیدم ولی خدا را شاهد میگیرم که هیچ روزی نیست که از این واماندگی کاروان، غبطه و حسرت نخورم و قطعاً گیر در خودم است.
از خدا میخواهم به حق حضرت فاطمه زهرا و به حق این مکان مقدس که متبرک به نام حضرت فاطمه زهرا است من دوست داشتم که در نیروی هوایی شهید بشوم ولی در نیروی زمینی دوران شهادت ما فرا برسد. من از خدا فقط همین را میخواهم و اگر کاری کردهام، رزمندهای بودم. اگر هم گناهکار هستم به خاطر دوستان شهیدم خدا مرا ببخشد و ما شرمنده نشویم و سرافکنده نباشیم. نمیخواهم به غیر شهادت به آن دنیا وارد بشوم.»
اینها حرفهای آسمانی مردی است که تمام هستی خود و خانوادهاش را تقدیم انقلاب و اسلام عزیز نموده بود؛ مردی که با شهادت جانگداز خود، نه تنها دل مقام معظم رهبری که دلهای تمام دوستان، آشنایان و رزمندگان اسلام را عزادار نمود و میلیونها دل عاشق و بیقرار بسیجی را به مویه نشاند.
اگرچه حضور ملکوتی سردار کاظمی در سالهای پس از جنگ، حضور سرشار از خلوص و معنویت او در قشرها و محافل مختلف اجتماع بود و به قول سردار محسن رضایی چهره حاج احمد، یادآور یاد و خاطره شهدای گرانقدر دفاع مقدس بود؛ اما با رفتنش بار دیگر خاطره تابناک شهید باکری، شهید همت، شهید خرازی و سلسله مردان آسمانی این دیار را زنده کرد.
عروج سردار کاظمی، به رغم تمام تلخیهایی که به کام عزادارانش نشاند، اما بار دیگر چهره غبار گرفته جامعه را تلطیف نمود و روح دینداری، معنویت، ایثار و شهادتطلبی را در دلها احیا کرد. تشییع با شکوه پیکر حاج احمد در جای جای میهن اسلامی، تشییع مجدد پیکر مقدس شهید خرازی، شهید بقایی، شهید بروجردی و شهید باقری بود؛ با همان طراوت و همان تازگی.
شهادت حاج احمد، بار دیگر پس از سالها دوری از جنگ، علاقههایی را که در دل دوستان و همرزمان رزمندهاش به دنیا و زمین بسته بود، از هم گسست و تمام نگاهها را به آسمان خیره کرد.
تجلیل از سردار کاظمی: تجلیل از یادگان هشت سال دفاع مقدس و پاسداشت ارزشهای اسلامی و روح شهادتطلبی است. ترویج اندیشههای شهادتطلبانه آن عزیز سفر کرده که خود سالها این اندیشه مقدس را در پیکره اجتماعی تزریق میکرد، وظیفهای بس عظیم و ارزشمند است که بر دوش تک تک ما سنگینی مینماید.
اگر چه صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با تلاش خوب و مناسب و برخی مطبوعات کشور با انعکاس کمرنگ خود به انتشار عطر شهادتطلبی برخاسته از آن شهید بزرگوار در جامعه موثر و مفید عمل کردند؛ اما سوال را در ذهنها برای اصحاب مطبوعات و اندیشمندان فکری و فرهنگی جامعه ـ که خود از طلایهداران این اندیشهاند که تنها عامل موثر برای مقابله با تهاجم فرهنگی دشمن، روح شهادتطلبی است ـ پیشآورد که چرا از این فرصت در جهت تقویت بنیادهای فکری جامعه استفاده مطلوبتر نمیشود؟
مگر چند فرصت این چنین دردناک و پرهزینه برای کشور پیش میآید تا بتوان از آن در جهت ترویج ارزشهای دفاع مقدس در لایههای مختلف اجتماع بهره جست؟ ناگفته نماند که ما توانمندی صدا و سیما و مطبوعات کشور را در انعکاس خبری و رسانهای حادثه تلخ اخیر سقوط هواپیمای 130ـC را دیده بودیم.
حضور پر برکت مقام معظم رهبری بر بالای پیکر مطهر و سوخته حاج احمد و یاران وفادارش و حرفهای صمیمی، دردناک و تاملبرانگیز آن مقام معظم درباره او و روح شهادتطلبی و معنویتگرای آنها، حرکتی است که باید در این راستا تفسیر شود، حرکتی که در تلاش دارد بار دیگر ارزشهای دفاع مقدس را در جامعه منتشر نماید.
امید است که خداوند بزرگ ما را در پرورش روح و جانمان چون روح بلند سردار کاظمی یاری کند و میلی شدید به شهادت در راه خداوند را چون او در جان و دلمان بیاندازد و دنیا و مافیها را پستتر از آنچه که هست، در نگاهمان جلوه دهد.