ابوالقاسم قاسمزاده
تجربه سالها پس از پایان جنگ سرد و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، همچنین، فاتحهخوانی «سوسیالیسم» در چین که بقولی، چینی مائو نه تنها ترک برداشت، بلکه، شکست. سپس ظهور سیاست یکجانبهگرایی آمریکا با پوشش «نظم نوین» که واشنگتن خود را تک قدرت فائقه در جهان که قادر به تعریف اصول و ضوابط حقوق بینالملل پس از پایان جنگ سرد میداند. بسیاری از اهل اندیشه و نظر را نگران کرده تا آنجا که به ناچار میگویند، دریغ از گذشته و آن حالت آمادگی جنگی دو طرف در تعریف جهان دو قطبی و آرایش نظامی ابرقدرتهای شرقی و غربی. مینویسند، ای کاش جنگ سرد پایان نیافته بود!
که حداقل گرگهای قدرتطلب با منطق قلدری در برابر هم صفآرایی داشتند و یکدیگر را میپائیدند تا بجای تحمیل جنگ به ملتهای دیگر، در دو سوی شرقی و غربی عالم، در بستر تظاهر به بیماری ماشه کشیدن دو ابرقدرت، جهانیان نفسی میکشیدند!! مردم جهان خوش باور بودند که گمان میکردند با پایان گرفتن جنگ سرد و سقوط مفهوم ابرقدرتی، بسوی صلح و همکاری بینالمللی پیش خواهند رفت. و یا با پذیرش ضوابط و حقوق بینالمللی که مورد قبول و توافق جامعه ملل و دولتها ـ ملتها است، دیگر نیاز به سلاحهای تخریبی و اتمی از بین خواهد رفت و دولتی امکان قلدری نخواهد یافت.
این امیدها، اندک، اندک به یاءس مبدل گردیده و از مفهوم جنگ سرد، تنها واژگان «سرد» حذف شده است و جنگ مفهومی وسیعتر و سیطره گستردهتر یافته است. سیطرهای که اکنون بر سیاست، اقتصاد و چگونگی روابط دولتها سایه افکنده و بهانه آن هم، یا مفهوم نامشخص «تروریسم» است و یا بسط قدرت فائقه بنام «دموکراسی».
سخنرانی آقای ژاک شیراک، رئیسجمهور فرانسه که در آن اعلان کرد، فرانسه نه تنها به کاهش و یا محو سلاحهای مخرب اتمی خود اقدام نخواهد کرد، بلکه در صورت لزوم از این تسلیحات در مبارزه با تروریسم استفاده خواهد کرد، شوک خبری شده است. با پخش این سخنرانی، موجی از انتقاد و محکومیت در اغلب رسانهها شکل گرفت. تا جائیکه «کاخ الیزه» مجبور به انتشار بیانیهای در تلطیف سخنان آقای شیراک گردید و با عنوان، هر پنج سال یکبار رئیسجمهور فرانسه، سیاستهای عمومی و کلی اتمی کشور را اعلان میکند و سخنان رئیسجمهور در پی ارائه چنین گزارش عمومی بوده است.
بیانیه دفتر رئیسجمهور فرانسه از کاخ الیزه تلاش داشت تا سخنان آقای شیراک را توجیهپذیر سازد! چندگانگی در واکنش به اعلام نظر آقای شیراک که فرانسه از سلاحهای اتمی در مبارزه با تروریسم استفاده خواهد کرد، در اغلب کشورهای اروپائی و در خود فرانسه دیده میشود و موضوع روز شده است. بسیاری از سران احزاب مشهور و سیاستمداران و شخصیتهای دانشگاهی و اصحاب رسانهها در اروپا در محکومیت این سخنان واکنش شدید نشان دادهاند.
این محکومیت عمومی در حالی انجام گرفته که دولت آلمان بطور رسمی اعلام کرد، «موضعگیری رئیسجمهور فرانسه در خصوص برنامه اتمی این کشور مورد توافق بین انگلیس و آلمان نیز بوده است.» همزمان با این نظر از سوی دولت آلمان، رادیو آلمان در نقد سخنان شیراک، مبنی بر کاربرد سلاح اتمی به بهانه پیشگیری از تروریسم، گفت، «10 سال پس از آغاز مجدد آزمایشهای اتمی فرانسه» که موجی از اعتراضات جهانی را برانگیخت، اکنون رئیسجمهوری این کشور با بیان تهدید اتمی، بر طبل قدرت میکوبد.
«توفان زودگذر» که سخنان شیراک بوجود آورده است، نشان میدهد که سلاح اتمی که فرانسه برای دفاع تولید کرده بود، اکنون قرار است برای هجوم شلیک شود. آیا برای آلمان، این حرکت فرانسه در مناقشه اتمی با ایران خوشایند است؟ و قابل توجیه و پذیرش میتواند باشد!؟ زیرا وقتی ایران و یا هر کشور دیگری خود را مورد تهدید واقعی ببینند، با قاطعیت بیشتری برنامهریزی دفاعی خواهند کرد، آنهم در مسیری که آقای شیراک بکارگیری سلاح اتمی را توجیهپذیر خوانده است.
در گزارشهای خبری آمده است که فرانسه اکنون بیش از چهارصد و پنجاه موشک مجهز به کلاهک هستهای دارد و با سرمایهگذاریهای کلان که منجر به ساخت ابررایانهها شده است، از طریق آنها هنوز آزمایشهای اتمی را انجام میدهد. سخنان آقای شیراک بعنوان رئیسجمهور فرانسه که از بنیانگذاران اتحادیه اروپا است برای مجموعه کشورهای عضو اتحادیه اروپا بصورت یک «شوک سیاسی» ارزیابی شده است.
دیروز در واکنش به این سخنان آقای دکتر حدادعادل رئیس مجلس شورای اسلامی ایران با اشاره به کارنامه و عملکرد فرانسه در قتل عام بیش از یک میلیون الجزایری در نهضت استقلالطلبانه آنها توسط ارتش این کشور و حمایتهای تسلیحاتی، سیاسی و اقتصادی شیراک از صدام حسین دیکتاتور عراق و عملکرد ارتش فرانسه در قتل عام مردم «رواندا» در آفریقا، اعلام بکارگیری تسلیحات اتمی آنهم به بهانه مقابله با تروریسم از سوی رئیسجمهور فرانسه را «شرمآور» خواند. رئیس مجلس شورای اسلامی به درستی از آژیر خطر برای صلح بینالمللی با بیان شیراک یاد کرد.
واقعیت کنونی در غرب از سوی برخی دولتهای اروپایی و آمریکا به جهانیان نشان میدهد که، قلدری بجای تمکین به ضوابط و حقوق بینالمللی و بجای «صلح» نشسته است. اگر چه رسانههای غربی سخنان شیراک را طوفان زود گذر خواندهاند، اما در پس این اعلام نظر و سپس تائید آن از سوی خانم مرکل صدر اعظم آلمان و سکوت انگلیسیها، هشدار جدی برای اغلب ملتها و دولتها شده است.
ملتها، جهانی عاری از تهدید و تسلیحات اتمی را طالب هستند، اما امروز قلدری برخی از دولتهای غربی، بجای «صلح»، امنیت بینالمللی را به مخاطره انداخته است. جالب توجه که تاکنون آقای «کوفی انان» بعنوان دبیر کل سازمان ملل، هیچگونه اعلام نظری نکرده است، گویا سازمان ملل نیز خود گرفتار فریادهای «قلدری» از سوی چند کشور اروپایی و آمریکا شده است.