در هفته گذشته محافل رسانهای آمریکا از شناسایی یکی از تحلیلگران و صاحبنظران اصلی پنتاگون به عنوان جاسوس خبر دادند. در خبر مذکور گفته شده است وی که با تحلیلهای خود، مقامات عالیرتبه وزارت دفاع آمریکا را از آخرین تحولات و اخبار و جهتگیری مسایل خاورمیانه و به ویژه تحولات مربوط به ایران آگاه میساخت، به مدت یکسال زیر نظر قرار داده شده بود و احتمالاً این هفته، به اتهام جاسوسی بازداشت خواهد شد.
در همین اخبار آمده است که نامبرده، اسناد سری پنتاگون راجع به سیاستهای واشنگتن در قبال ایران را تحویل اعضای (اپیک) یا لابی قدرتمند صهیونیستی در آمریکا میداد. از جمله، وی پیشنویس بخشنامههای اجرایی رییسجمهور آمریکا نسبت به چگونگی اقدام علیه ایران تحویل رابطان اسراییلی خود کرده است. همچنین وی که در دفتر «دگلاس فیث» معاون رامسفلید وزیر دفاع آمریکا کار میکرده است، وظیفه داشت نسبت به جمعآوری اطلاعاتی راجع ب وجود ارتباط و پیوند میان رژیم صدام و القاعده اقدام نماید. همین جا خاطر نشان میشود «فیث» به همراه «ولفووتیز» معاون دیگر رامسفیلد، اصلیترین مهرههای تصمیمگیرنده در خصوص طراحی تهاجم به عراق به شمار میروند. این دو نفر، دارای پیوندهای قوی با اسراییل میباشند و در راستای توجیه هرگونه حمله به عراق، کمیتهای را تشکیل داده بودند که در آن اسناد مربوط به اقدام رژیم بعث عراق آمریکا، از جمله ارتباط با القاعده و یا دستیابی به سلاحهای کشتارجمعی، جمعآوری میشد. این دو موضوع، ظاهراً اصلیترین دلیل آمریکا برای حمله به عراق محسوب میشدند. از نظر نباید دور داشت که در گذشته اخبار و تحلیلهایی درباره اثرگذاری عوامل اسراییلی در تصمیمگیریهای کاخ سفید در خصوص اعمال سیاستهای آمریکا در خاورمیانه، منتشر شده بود. از جمله گفته میشود مواضع متصلب سرسختانه واشنگتن در خصوص برنامههای هستهای ایران. از تحلیلهایی نشأت گرفته است که عناصر طرفدار اسراییل، با بزرگنمایی بیهوده خطر ایران، تحویل مقامات کاخ سفید داده بودند. با اینکه ایران دارای همکاری نزدیک و مستقیمی با آژانس بینالمللی انرژی هستهای بوده و بازرسان این آژانس به طور منظم سایتهای هستهای ایران را مورد جستجو و تفتیش سازمانیافته قرار میدهند و بارها در گزارشهای خود از نیات صلحجویانه ایران در دستیابی به فنآوری هستهای خبر دادهاند، با این حال، عوامل اسراییلی در نظام ساسی آمریکا ماموریت داشتند ذهن مقامات سیاسی آمریکا در مورد ایران را به شدت مخدوش کرده و به انعکاس وارونه مسایل مربوط به فنآوری هستهای ایران بپردازند.
اینکه چقدر تحلیلهای فرد مزبور توانسته است بر تصمیمگیری غلط و نادرست کاخ سفید در مورد ایران اثر بگذارد، موضوعی است که احتمالاً هیچگاه اعلام نخواهد شد. اما مسلم اینکه آمریکاییها هماینک بیش از گذشته نسبت به خطرات نفوذ اسراییلیهای آمریکایی در عمق نهادهای تصمیمگیرنده مهم و حیاتی آنان، پی بردند. همین مسأله، برای ایجاد یک شوک در آیندهای که نه چندان دور به خطر نمیرسد کافی است!