شورای امنیت، در خدمت منافع صهیونیستها

آمریکا روز پنجشنبه در اقدام قانون شکنانه‌ای دیگر مانع تصویب یک بیانیه علیه رژیم صهیونیستی شد. این بیانیه با هدف متوقف ساختن حملات رژیم صهیونیستی علیه فلسطینیان تهیه شده بود. رژیم صهیونیستی در طی روزهای اخیر بر حجم جنایات خود علیه ملت فلسطین افزوده است به طوریکه نظامیان این رژیم در طول یک هفته گذشته 20 فلسطینی را شهید , 95 نفر را زخمی و 137 نفر را بازداشت کرده اند .
این اقدام آمریکا , ضمن اینکه تاکید مجددی بود بر حمایت همه جانبه واشنگتن از رژیم غاصب صهیونیستی و جنایات این رژیم , به تمسخر گرفتن مقررات و قواعد بین المللی توسط کاخ سفید را نیز در مقابل دیده جهانیان قرار داد.
در توجیه این اقدام غیرقانونی , جان بولتون نماینده آمریکا در سازمان ملل , بیانیه مذکور را که فقط در حد انتقاد از رژیم صهیونیستی تنظیم شده و از آن رژیم شفاها خواسته بود جنایات خود را متوقف کند , « ناعادلانه و غیرضروری » توصیف کرد!
دولتهای آمریکا تاکنون تقریبا کلیه قطعنامه هایی را که در انتقاد از رژیم صهیونیستی طرح شده رد کرده و با این اقدام نقش محوری در ادامه جنایات صهیونیستها علیه ملت فلسطین و تداوم توسعه طلبی این رژیم در منطقه داشته اند.
حمایت علنی واشنگتن از اقدامات جنایتکارانه رژیم صهیونیستی به موضوعی عادی و روزمره تبدیل شده این درحالی است که آمریکایی ها برای موارد بسیار کم اهمیت تر در اقصی نقاط جهان اشک تمساح می ریزند و فریاد به خطر افتادن حقوق بشر و نقض قوانین بین المللی سرمی دهند.
این رویه و استراتژی آمریکا موجب شده است اعتبار مجامع جهانی و به خصوص شورای امنیت سازمان ملل به عنوان بازوی اجرایی این سازمان , به طور فاحشی خدشه دار شود. هم اینک دولت آمریکا با استفاده از قدرت نظامی و سیاسی خود , سازمان ملل را به دستاویز و ابزاری در خدمت سیاستهای خود قرار داده و در این روند , رژیم صهیونیستی به عنوان خط قرمز سیاست خارجی آمریکا , از این استراتژی نهایت بهره را در گریز از مجازات به خاطر جنایاتش می برد.
از اینرو , این یک امر مسلم و غیرقابل انکار است که با ادامه این روند , سازمان ملل تاثیرگذاری لازم برای حفظ و صیانت از صلح جهانی برپایه رعایت عدالت را نخواهد داشت . اکنون برای مردم جهان این نکته به عنوان واقعیتی تلخ درآمده است که تصمیمات سازمان ملل متاثر از اراده قدرتهای بزرگ است و این قدرتها براساس منافع خود حرکت می کنند و طبیعی است در چنین فضایی امکان اعاده حقوق تضییع شده ملتها وجود نخواهد داشت .
چنین شرایطی ایجاب می کند مجامع بین المللی و به ویژه سازمان ملل و شورای امنیت به عنوان تجلی گاه اراده ملل جهان , مورد بازبینی قرار گیرد و ساختار این مجامع در مسیر تقویت و اعتبار بخشیدن به اراده جهانی و کاستن از نفوذ و حاکمیت غیرقانونی قدرتهای سلطه طلب اصلاح شود.
اگر ملتهای جهان بتوانند حرکتی در جهت تحقق این امر صورت دهند و با اجماع و اقدامی همگانی دست های قدرت طلبان را از این مجامع کوتاه کنند در آن صورت است که می توان امیدی به تحقق عدالت و صلح جهانی را داشت . امری که به نظر می رسد تا به عینیت رسیدن , فاصله زیادی دارد.