پس این آمریکاییان خوب کجایند؟

پس از انتشار عکسهای توقیف شده قربانیان ابوغریب و نتیجه‌گیری سازمان ملل که شکنجه و بدرفتاری هنوز در زندان آمریکایی گوانتانامو انجام می‌گیرد، آمریکا دچار کابوس گشته است و لازم است که اکنون ما مردم آمریکا از خود سئوال کنیم: «پس آمریکاییان خوب کجایند؟»
پس از 8 ماه بررسی، پنج کارشناس مستقل و منتخب کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل به این نتیجه رسیده‌اند که آنچه در زندان گواناتانامو انجام می‌گیرد، همان شکنجه است: یعنی خشونت بی‌حد، تغذیه اجباری زندانیانی که در اعتصاب غذا هستند، و بازداشت مستبدانه افراد پیش از اثبات قانونی بودن زندانی شدنشان توسط محکمه قضایی بی‌طرف؛ و این نفی حقوق بین‌المللی این زندانیان است.
حکومت بوش طی گزارشی انتشار عکسهای توفیقی زندان ابوغریب را محکوم کرده است و سازمان ملل را نیز در این گزارش «در اصل اشتباه» خوانده است. اما ملت آمریکا باید سپاسگزار باشد که سایر مردم جهان به ما کمک می‌کنند تا بدانیم دولت چه چیزهایی را می‌خواهد از شهروندانش پنهان دارد؟ دولت به نام ما دست به جنایات جنگی می‌زند. گزارش سازمان ملل توصیه‌های ساده و روشنی می‌کند:
به یک هیأت بازرسی بین‌الملل بی‌درنگ اجازه داده شود به تغذیه اجباری و روش‌های بازجویی که وزارت دفاع آمریکا تایید می‌کند اما حقوق بین‌المللی آنها را محکوم می‌کند، پایان دهد.
زندانیان محاکمه شوند یا بلادرنگ آزاد گردند.
گروه مستقلی ادعاهای شکنجه و جنایات دیگر را پیگیری کنند تا مسببین به سزای اعمالشان برسند؛ ولو اینکه ماموران سیاسی و یا نظامی بلند پایه باشند.
زندان گواناتانامو بسته شود.
درخواست بسته شدن زندان گواناتانامو بلافاصه توسط «کوفی انان»، دبیر کل سازمان ملل، پشتیبانی شد و پارلمان اروپا نیز با 80 درصد رأی موافق در مقابل 1 رأی مخالف از آمریکا خواست که زندان گواناتانامو تعطیل شود و هر زندانی، بدون اتلاف وقت، از «محاکمه‌ای علنی و عادلانه توسط دادگاهی واجد صلاحیت، مستقل و بی‌طرف» برخوردار گردد.
حکومت بوش مسئولیت بدرفتاری با زندانیان ابوغریب و سایر مکانها را به دوش «چند فرد دون پایه بی‌صلاحیت» گذاشته است، اما حقوق بین‌الملل «مسئولیت فرماندهان» را به رسمیت می‌شناسد و مقام‌های بلندپایه‌ای را که دستور این نوع جنایات را صادر کنند تا توان جلوگیری از آنها را نداشته باشند، مسئول و جوابگو می‌دانند.
و تنها مسأله حقوق بشر مطرح نیست. سردمداران حکومت خوب می‌دانند که طبق قانون جنایات جنگی آمریکا، هر آمریکایی- از جمله بلندپایه‌ترین آنها، با زیرپا گذاشتن مفاد این قانون، مرتکب نقض کنوانسیون ژنو می‌گردد. چه بسا به همین دلیل است که آمریکا سعی دارد گزارش سازمان ملل را بی‌اعتبار جلوه دهد.
اگر پرزیدنت بوش جلوی بدرفتاری و خشونت با زندانیان را نگیرد، مسئول بعدی، کنگره آمریکاست. در ماه دسامبر گذشته، کنگره قانونی گذراند که ظاهراً شکنجه توسط نیروهای نظامی آمریکا را در تمام نقاط دنیا منع می‌کرد. اما گزارش سازمان ملل به وضوح نشان می‌دهد که شکنجه در گواناتانامو ادامه دارد. و اگر کنگره نیز از وظیفه‌اش سرباز زند، با ملت است که جلوی این کار را بگیرد. ما باید در سرمیز غذاخوری هر خانواده، در تمام مراکز عبادت و در هر گردهم‌آیی در هر شهری، جایی داشته باشیم که بتوانیم بایستیم و حرف حق را بزنیم.
تنها آن زمان است که آیندگان خواهند دانست آمریکاییان خوب کجا بودند؟