استعفای دو نماینده - تهدید به استعفای یک نماینده

نسرین وزیری
صبح دیروز غلامحسین مظفری نماینده نیشابور و علی احمدی نماینده ممسنی در اعتراض به عملکرد هیات رئیسه در روند بررسی لایحه بودجه استعفای خود را تقدیم هیات رئیسه کردند. این در حالی است که دو روز پیش نیز اعلمی تهدید به استعفا کرده بود.
ماجرا از آنجا شروع شد که 720 میلیارد تومان بودجه تخصیص یافته برای همسان‌سازی حقوق بازنشستگان که در بخش درآمدی تصویب شده بود در بررسی تبصره­­‌های هزینه­‌ای به علت مشکوک‌الوصول بودن منبع درآمدی آن از محل بودجه شرکت­های دولتی، لغو شد. شیوه رای‌گی­ری برای لغو این مصوبه درآمدی بود که اعتراض برانگیز و چالش‌آفرین شد. اکبر اعلمی نماینده تبریز زمان اعلام رای‌گیری را کافی ندانست و نسبت به کم بودن آن اعتراض کرد و گفت: خود من که این پیشنهاد را ارائه دادم فرصت نکردم دستم را روی دکمه رای دهی ببرم. چرا که فرصت رای‌گیری در موارد دیگر 10 ثانیه بود ولی این بار به یک ثانیه تقلیل یافت. این در حالی است که در مواردی زمان رای‌گیری تا 28 ثانیه هم افزایش می‌­یابد!
از نگاه وی عزم­‌ها جزم شده بود تا این پیشنهاد رای نیاورد و حسن ابوترابی که ریاست جلسه را برعهده داشت فرصت ارائه رای را به نمایندگان نداد.
غلامرضا مصباحی مقدم نماینده تهران هم اگر چه عضو فراکسیون اکثریت و در نقطه مقابل فراکسیون متبوع اعلمی است ولی در مقام حمایت از وی بر آمد و درخواست کرد که این مبلغ توسط هیچ دستگاه دیگری استفاده نشود. چرا که فرض نمایندگان در رد تخصیص این بودجه به بازنشستگان از عدم تحقق آن بود و با این فرض نباید اجازه داد که هیچ نماینده­ای در جهت دیگری از آن استفاده کند. اگر چه سعید ابوطالب دیگر نماینده اصولگر در حمایت از اعتراض اعلمی یادآور شد که در جلسات پیشین هم نسبت به وحدت رویه در اخذ آرای نمایندگان برای پیشنهادات از جانب هیات رئیسه مجلس تذکر داده است ولی رئیس جلسه، مجموعه این تذکرات را وارد ندانست و گفت: نمایندگان بیش از یک ربع به سخنان موافقان و مخالفان گوش داده بودند و فرصت کافی هم برای ارائه رای آنها بود. این سخنان ابوترابی فرد با اعتراض شدید اعلمی و حتی تهدید به ترک مجلس از جانب او همراه شد. نماینده مردم تبریز به تندی از صندلی خود برخاست و با فریاد گفت: برای شما متاسفم و ماندن در این مجلس را صلاح نمی­دانم. او در حال خروج از صحن علنی بود که عبدالمجید شجاع و احمد ناطق نوری مانع او شدند و بار دیگر این نماینده را به صندلی خود باز گرداندند.
پس از آن بود که جمعی از نمایندگان با تند ارزیابی کردن واکنش اعلمی، اعتراض و ایراد تذکر به او و مصباحی مقدم را آغاز کردند. عباس رجایی نماینده اراک پرسید: چرا برای رد شدن یک پیشنهاد این قدر وقت مجلس گرفته می­شود؟ محسن کوهکن نماینده لنجان نسبت به خارج شدن آیین نامه داخلی از روال عادی و عدم توجه نمایندگان به آن اظهار تاسف کرد. عماد افروغ نماینده تهران نمایندگان خشمگین از عدم رای به پیشنهادشان (اعلمی و مصباحی مقدم) را به خیشتنداری و حفظ شان نمایندگی دعوت کرد. احمد مهدوی نماینده ابهر در اعتراض به سخنان مصباحی مقدم مبنی بر عدم تصویب این مبلغ به موارد دیگر و اینکه در دست نمایندگان نباشد، گفت: ذکر اسامی نمایندگان صورت خوشی ندارد و در صورت عدم تصویب، این مبلغ به خزانه می­رود و به نمایندگان نمی­رسد. وی مصباحی مقدم را متهم به این کرد که در حین عصبانیت این مطالب را اظهار داشته. همین منجر به درخواست تذکر بیش از 10 نماینده دیگر همچون مصباحی مقدم، مهدی کوچک­زاده، اسماعیل گرامی مقدم، ایرج ندیمی، رضا طلایی نیک، احمد پیش بین، هادی حق شناس و... شد که رئیس جلسه اجازه بیان آن را نداد. مصباحی مقدم با فریاد می­گفت که با اسناد ماده 77 آیین نامه داخلی مجلس باید تذکر دهد چون به او توهین شده است ولی بازهم ابوترابی فرد بهانه اینکه چندین نماینده قبل از او درخواست تذکر کرده­اند و اگر به او وقت داده شود، دیگران هم می­خواهند تذکراتشان را مطرح کنند، به او اجازه سخن گفتن نداد ولی مصباحی مقدم که ایستاده بود و همچنان داد می­زد، اقناع نشد. علیرضا زاکانی قصد آرام کردن مصباحی مقدم را داشت که کوچک زاده در حالتی تهاجمی به مصباحی مقدم گفت: جلسه را به هم زدی آقای مصباحی مقدم! حرمت خود را نگه دار! کار که به اینجا کشید نمایندگانی که پیش از مصباحی درخواست تذکر کرده بودند، به نفع وی کنار کشیدند و او گفت: از دوستان محترم که بعضاً با آتها سلام و علیک داریم تقاضا می­کنم بی­خود و بیجا به آبروی نمایندگان تعرض نکنند. با تصویب این ماده در بخش درآمدها، 720 میلیارد تومان به سرجمع بودجه کل کشور اضافه شد که باید از سرجمع بودجه کاهش یابد. اگر بنا باشد صرف موارد دیگری شود و به نام بازنشستگان و به کام دیگران باشد، خیانت به کسانی است که به ما رای داده­اند. بالاخره با آغاز بررسی دیگر تبصره­ها، مشاجرات نمایندگان در آن جلسه خاتمه یافت و شاید هیات رئیسه تصورش را هم نمی­کرد که بار دیگر این مساله به صحن علنی کشیده شود و حتی 2 تن از نمایندگان رسما استعفا دهند. احمدی و مظفری از صبح اول وقت چندین بار در جایگاه هیات رئیسه حضور یافتند و با رئیس مجلس و دیگر اعضای هیات رئیسه صحبت کردند ولی حضور آنان تا پیش از تذکر اعلمی برای ناظران جلسه مشخص نبود. نماینده تبریز به استناد مواد 17 و 127 آیین نامه، تاکید کرد که در صورت تغییر اعضای هیات رئیسه با توجه به یکسان بودن آیین نامه نباید در نحوه اداره جلسه تغییری ایجاد شود و هیات رئیسه با رعایت بیطرفی باید وحدت رویه را حفظ کنند. وی در حالی که صدایش بلندتر از حد معمول بود، دگفت: در مقایسه رای گیری­های امروز با دیروز متوجه می­شوید که در زمان پیشنهاد من چه بلایی بر سر آن آوردند و به نام بازنشستگان چه بلایی بر سر آن 720 میلیارد تومان آوردند. اعلمی سپس از مذاکرات شب گذشته کمیسیون تلقیق پرده برداشت که طی آن مبلغ 720 میلیارد تومان بر این اساس تقسیم شده بود: 50 میلیارد تومان به بسیج، 50 میلیارد تومان به صدا و سیما، 30 میلیارد تومان به وزارت کشور، 30 میلیارد تومان به ناجا، 90 میلیارد تومان بهداشت و درمان، 20 میلیارد تومان کسری دانشگاه­های علوم پزشکی، 3 میلیارد تومان سایر دانشگاه­ها، 10میلیارد تومان به زیر ساخت شهرک­های صنعتی، 500 میلیارد تومان به دادسرای ویژه روحانیت، یک میلیارد تومان به عقیدتی- سیاسی ناجا و 10 میلیارد تومان به آبخیزداری و مابقی به حوزه انتخابیه برخی اعضای کمیسیون تلفیق! وی خطاب به هیات رئیسه و دیگر نمایندگان پرسید: کجای این عدالت است که بودجه­ای که با کلی جاروجنگجال برای بازنشستگان در نظر گرفته شده بود این گونه تقسیم شود؟! رئیس مجلس در واکنش به این تذکر از اعلمی خواست به رای مجلس اخترام بگذارد، همچنان که او دلسوزی اعلمی برای بازنشستگان را تصدیق می­کند. اعتراض به عملکرد هیات رئیسه بدین جا ختم نشد و الیاس نادران هم در تذکر دیگری برای هیات رئیسه اظهار تاسف کرد. صبح دیروز الیاس نادران قصد بیان تذکری داشت که هیات رئیسه متوجه آن نشد و پس از آغاز رای گیری هم حداد عادل به همین دلیل اجازه بیان تذکر را به نادران نداد. ولی او به نشانه اعتراض روی صندلی خود ایستاد و همچنان شماره و آیین نامه مجلس را بالای سر خود نگه داشت. محسن کوهکن که به نظر می­رسید برای قانع کردن او برای انصراف از تذکرش، با او گفت­وگو می­کرد، از جانب نادران مورد هجمه قرار گرفت و به عقب رانده شد. بالاخره رئیس مجلس ناگزیر از اجازه تذکر به او شد و نادران گفت: من برای هیات رئیسه متاسفم. همه کسانی که این طرف نشسته­اند‍‍[با اشاره به اعضای سمت چپ هیات رئیسه] دیدند که من می­خواهم تذکر دهم. رای گیری شما غلط بود چون فقط برای پیشنهادات مکتوب می­توان رای گیری کرد در حالی که شما برای رفع ابهام در پیشنهاد کمیسیون عمران، مطالبی را شفاها به آن افزودید. پاسخ حداد خیلی کوتاه و مختصر بود.«خونسرد باشید». پس از آن نجابت، سبحانی­نیا و کوهکن دور نادران جمع شدند و سبحانی، خوش چهره، مفتح و محبی­نیا نیز دور حداد عادل افروغ در پی تذکر نادران در تذکر دیگری گفت: اعضای هیات رئیسه باید متوجه مقام جناحین مجلس باشند. مسائل حساس است. من شاهد بودم که آقای نادران دقایقی برای تذکر خود ایستاده بودند. چرا به بعضی تذکرات کلیدی و حساس توجه نمی­کنید؟ وقتی چیزی مصوب می­شود دیگر احدالناسی نمی­تواند آن را ملغی کند. صحن علنی مجلس در حالی به پایان می­رسید که اعلمی و مصباحی مقدم در حال تماشای CD جلسه دیروز مجلس در Laptop خود بودند و آن را به عنوان شاهد خود برای اثبات وقت اندک ارائه شده از سوی هیات رئیسه جهت اخذ رای در مورد پیشنهاد خود به دیگر نمایندگان نشان می­دادند و سخنان حداد عادل مبنی بر تخصیص یک دقیقه وقت برای این مورد را تکذیب می­کردند. اگرچه زنگ پایان مجلس به صدا در آمد ولی اعلمی به درخواست خبرنگاران بار دیگر تقسیم­بندی 720 میلیارد را با صدای بلند رو به جایگاه آنان تکرار کرد. احمد توکلی همک رو به خبرنگاران با لبخند گفت: به این­هاتوجه نکنید، امروز عصر گزارش کیسیون تلفیق می­آید و می­بینید که چنین چیزی در آن نیست، تا عصر صبر کنید. اعلمی هم به کنایه و با اشاره به توکلی ادامه داد: آقای که خودش را پروفسور می­داند خودش هم در آن جلسه بوده است! اعلمی اضافه کرد: حالا که من این اقلام را اعلام کردم آنها حساب می­برند و آن را حذف می­کنند. در راهروهای مجلس خبرنگاران به دنبال مظفری و احمدی می­گشتند تا دلیل استعفایشان را که اعلمی و طلایی نیک خبرش را به خبرنگاران در پایان جلسه داده بودند، بپرسند. از علی احمدی خبری نبود ولی مظفری با بیان اینکه هیات رئیسه از اعلام وصول استعفایش خودداری کرده است، گفت: در اعتراض به مصوبه شب گذشته و موافقت مجلس با درآمدهای مشکوک الوصول دولت که مشخص نیست به چه شکلی می­خواهد خروج شود، ترجیح می­دهم از سمت نمایندگی استعفا دهم. به اعتقاد وی، این برنامه نویسی و بودجه ریزی به نفع و مصلحت کشور نیست. نماینده مردم نیشابور با بیان اینکه نمی­خواهد در این شیوه توزیع منابع که ملت و مملکت را بیچاره می­کند دخیل باشد، این روند را بسیار نامطلوب و ظلم آشکار ارزیابی کرد و در متن استعفای خود آورد: احساس می­نمایم امکان نمایندگی واقعی از طرف مردم با توجه به شرایط و نحوه تصمیم­گیری­ها در مجلس شورای اسلامی مخصوص بحث بودجه (از جمله جلسه مورخ 22 اسفند ماه کیسیون تلفیق) برای اینجانب فراهم نمی باشد و بدینوسیله ضمن احترام به ملت بزرگ ایران، استعفای خود را از سمت نمایندگی در مجلس شورای اسلامی اعلام می­دارم.