ترکمنستان، کشوری با سیاست بی‌طرفی

کشور ترکمنستان یکی از جمهور‌ی‌های شوری سابق است که در 27 اکتبر سال 1991 میلادی استقلال یافت.
به گزارش ایرنا، ترکمنستان با 488 هزار و 100 کیلومتر مربع وسعت از شمال به ازبکستان و قزاقستان، از جنوب به جمهوری اسلامی ایران، از شرق به ازبکستان و افغانستان و از غرب به دریای خزر محدود می‌شود.
جمعیت ترکمنستان بر اساس آخرین آمارها، شش میلیون و 836 هزار و 500 نفر است که در پنج استان داش آغوز، لباب، مرو، آخال و بالکان ساکن هستند.
46 درصد از جمعیت ترکمنستان در روستاها و 54 درصد آنها در شهرها زندگی می‌کنند.
نزدیک به 90 درصد جمعیت ترکمنستان را ترکمن‌ها با مذهب سنی حنفی تشکیل می‌دهند ولی در این کشور اقلیت کوچکی از روس‌ها، ازبک‌ها، قزاق‌ها، آذری‌ها و ایرانی‌ تبارها نیز زندگی می‌کنند.
عشق‌آباد پایتخت ترکمنستان در حاشیه صحرای قره‌قوم و در 40 کیلومتری مرز باجگیران ایران قرار داشته و مقام‌های ترکمن جمعیت آن را نزدیک به یک میلیون نفر ذکر می‌کنند. نوع حکومت ترکمنستان جمهوری بوده و صفر مراد نیازاف از زمان استقلال ریاست جمهوری این کشور را بر عهده دارد مجلس مصلحت خلق ترکمنستان ریاست جمهوری مادام‌العمری نیازاف را تصویب کرده است.
مجلس مصلحت خلق ترکمنستان با دو هزار و 507 نماینده عالی‌ترین ارگان تصمیم‌گیر این کشور بوده و تمامی اعضای دولت، قوه مقننه، قوه قضاییه و نمایندگان مردمی در آن عضویت دارند. ریاست مادام‌العمری این مجلس را نیز نیازاف بر عهده دارد. مجلس ترکمنستان با 50 نماینده دومین ارگان قانونگذار این کشور است که وظیفه تدوین قوانین عادی را بر عهده دارد. اعضای دولت، رییس مجلس، دادستانی کل ترکمنستان، استانداران و بسیاری از مقام‌های اجرایی و قضایی ترکمنستان با فرمان رییس‌جمهوری عزل و نصب می‌شوند. ترکمنستان در سیاست خارجی خود اصل بیطرفی را پیشه کرده و تلاش می‌کند تا خود را از هرگونه تعهد و یا نزاع سیاسی دور نگه دارد.
این کشور در 12 دسامبر سال 1995 سیاست بیطرفی خود را اعلام کرده و از سوی سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته شد. این روز بعنوان یکی از روزهای ملی ترکمنستان جشن گرفته می‌شود و تعطیل رسمی است. ترکمنستان دارای قابلیت‌های فراوانی طبیعی و اقتصادی بوده و بر اساس تخمین‌ها ذخیره گاز 5/22 تریلیون متر مکعبی، این کشور را در ردیف چهارمین کشور دارای ذخایر گاز دنیا قرار داده است.
تولید سالانه گاز ترکمنستان 64 میلیارد مترمکعب و نفت آن نیز 100 میلیون و 300 هزار تن است.
ترکمنستان سالانه بیش از 58 میلیارد متر مکعب از گاز تولیدی خود را صادر کرده و سهم این محصول در صادرات ترکمنستان تا بیش از 80 درصد برآورد می‌شود.
در بخش صنعت، نساجی دومین صنعت فعال ترکمنستان محسوب می‌شود و بیش از 30 هزار نفر در آن شاغل هستند.
ترکمنستان یکی از کشورهای صادرکننده محصولات نساجی به کشورهای خارجی از جمله اروپا و آمریکا است. در زمینه برق نیز ترکمنستان از صنعت توانایی برخوردار بوده و سالانه تا 12 میلیارد کیلو وات ساعت برق تولید می‌کند.
از این میزان برق تولیدی نزدیک به یک میلیارد و 400 میلیون کیلو وات ساعت به کشورهای خارجی صادر می‌شود. کشاورزی نیز از محورهای توسعه اقتصادی در ترکمنستان است و این کشور در عین اینکه بخش عظیمی از آن را کویر معروف قره‌قوم تشکیل می‌دهد 5/1 میلیون هکتار از اراضی خود را زیر کشت دو محصول مهم گندم و پنبه قرار می‌دهد.
کانال مصنوعی قره‌قوم به طول 1100 کیلومتر به عنوان مهمترین طرح آبرسانی در این کشور، آب شیرین آمودریا (جیحون) را به اقصی نقاط ترکمنستان هدایت می‌کند.
میزان تولید گندم در ترکمنستان سالانه تا 5/3 میلیون تن می‌باشد و گفته می‌شود که این کشور دراین زمینه به خودکفایی رسیده است.
در زمینه تولید پنبه (با توجه به سابقه درخشان این کشور در تولید این محصول در زمان شوروی سابق) ترکمنستان هنوز نتوانسته به برنامه مورد نظر خود یعنی تولید 2/2 میلیون تن، دست یابد. هم‌اکنون کشاورزان این کشور سالانه تا 800 هزار تن پنبه استحصال می‌کنند. در زمینه تجارت نیز ترکمنستان پس از استقلال، این کشور حجم مراودات بازرگانی خود را با کشورهای خارجی افزایش داده است. حجم مبادله خارجی این کشور سالانه بیش از هفت میلیارد دلار است و مقام‌های این کشور تراز مثبت آن را رقمی بیش از یک میلیارد دلار ذکر می‌کنند. روسیه، جمهوری اسلامی ایران و ترکیه سه شریک مهم تجاری ترکمنستان محسوب می‌شوند ضمن اینکه این کشور با اوکراین، اتحادیه اروپا، چین، ژاپن، آمریکا، هند، امارات متحده عربی و پاکستان نیز مراودات بازرگانی در سطح مناسب دارد.